Αξιολόγηση εκπαιδευτικών: Απ' το αυτί και στον... μαυροπίνακα

Στεφανάκου Π.

 

 

Με τη δημοσιοποίηση του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος για την «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών έπεσαν και οι μάσκες. Σκοπός της «αξιολόγησης» δεν είναι «η βελτίωση του της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της εκπαίδευσης», αλλά η νομιμοποίηση των απολύσεων, σύμφωνα με τις επιταγές της τρόικας.

 

Η «αθώα περιστερά» της αξιολόγησης απαλλάσσει τον θύτη και δικάζει τον εκπαιδευτικό

 

Ακόμη κι αυτοί που πιστεύουν στις αγαθές προθέσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας και θεωρούν τη διαδικασία της αξιολόγησης ουδέτερη, αθώα και ικανή να διακρίνει τους «καλούς» από τους «κακούς», δεν μπορεί να μην παρατήρησαν ότι στο σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος δεν υπάρχει ούτε λέξη για το πώς θα γίνει καλύτερος ένας εκπαιδευτικός. Επομένως, τα περί βελτίωσης της εκπαίδευσης είναι έπεα πτερόεντα... Οπότε ας περάσουμε στο ψητό.

 

Σύμφωνα με το σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος, οι εκπαιδευτικοί θα περνούν περιοδικά από διοικητική και εκπαιδευτική «αξιολόγηση». Η διοικητική αξιολόγηση θα γίνεται κάθε χρόνο από τον διευθυντή του σχολείου και η εκπαιδευτική κάθε τρία χρόνια από τον σχολικό σύμβουλο. Το αποτέλεσμα της αξιολόγησης θα είναι η κατάταξη του εκπαιδευτικού σε μια από τις παρακάτω κατηγορίες: «Ελλιπής» θα χαρακτηρίζεται ο εκπαιδευτικός που θα συγκεντρώσει από 0-30 βαθμούς, «Επαρκής», από 31- 60 βαθμούς, «Πολύ καλός» από 61-80 βαθμούς και «Εξαιρετικός», από 81-100 βαθμούς.

 

Ο χαρακτηρισμός «Ελλιπής» θα οδηγεί τον εκπαιδευτικό αυτομάτως στα μαύρα κατάστιχα: «Οι εκπαιδευτικοί που χαρακτηρίζονται ελλιπείς σε περισσότερα του ενός κριτηρίου προβλέπεται στο Π.Δ., «εγγράφονται στον πίνακα των μη προακτέων». Ο πίνακας αυτός προβλέπεται από το νόμο 4024/11 και όσοι εγγράφονται εκεί χάνουν το δικαίωμα προαγωγής για δύο χρόνια. Και πάλι μισές αλήθειες από το υπουργείο Παιδείας. Βάσει του άρθρου 95 του νόμου 3528/2007, «υπάλληλος ο οποίος εγγράφεται σε δύο διαδοχικούς πίνακες μη προακτέων στον ίδιο βαθμό παραπέμπεται (...) υποχρεωτικώς προς κρίση στο υπηρεσιακό συμβούλιο, το οποίο (...) μπορεί να τον απολύσει ή να τον υποβιβάσει κατά έναν βαθμό».

 

Ορίστε λοιπόν πώς δρομολογούνται... «νόμιμες» απολύσεις στην εκπαίδευση. Μα η αξιολόγηση δεν γίνεται στο κενό. Υπάρχουν «αντικειμενικά» κριτήρια, μπορεί να είναι ο αντίλογος. Πράγματι, το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος ορίζει πέντε κατηγορίες κριτηρίων. Απ’ αυτές οι τρεις είναι εκπαιδευτικού χαρακτήρα και οι δύο διοικητικού.

 

Αναλυτικά οι κατηγορίες αυτές είναι:

 

- Εκπαιδευτικό περιβάλλον. Εδώ κρίνονται οι διαπροσωπικές σχέσεις, το παιδαγωγικό κλίμα και η οργάνωση της τάξης.

 

- Σχεδιασμός, προγραμματισμός και προετοιμασία της διδασκαλίας. Στην κατηγορία αυτή ο εκπαιδευτικός θα κριθεί για την ικανότητά του να αντιλαμβάνεται τις δυνατότητες και τις ανάγκες των μαθητών και να θέτει στόχους. Επίσης, θα κριθεί για το περιεχόμενο της διδασκαλίας, τις διδακτικές ενέργειες και τα εκπαιδευτικά μέσα που χρησιμοποιεί (εννοούνται και τα εποπτικά;).

 

- Διεξαγωγή διδασκαλίας και αξιολόγηση των μαθητών. Αξιολογούνται τα παρακάτω: προετοιμασία των μαθητών για διδασκαλία, διδακτικές ενέργειες, εκπαιδευτικά μέσα, βαθμός εμπέδωσης της νέας γνώσης και τρόπος αξιολόγησης.

 

- Υπηρεσιακή συνέπεια και επάρκεια. Τα επιμέρους κριτήρια είναι: Τήρηση των τυπικών υπαλληλικών υποχρεώσεων, συμμετοχή στη λειτουργία της σχολικής μονάδας και στην αυτο-αξιολόγησή της, επικοινωνία και συνεργασία με γονείς και φορείς που δεν προσδιορίζονται.

 

- Τυπικά προσόντα και επαγγελματική ανάπτυξη (π.χ. συμμετοχή σε σεμινάρια).

 

Μόνο όποιος δεν έχει μπει ποτέ σε τάξη μπορεί να θεωρήσει τα παραπάνω κριτήρια (με εξαίρεση το τελευταίο) μετρήσιμα και αντικειμενικά και άρα να θεωρήσει και τη διαδικασία της αξιολόγησης αντικειμενική. Πολύ περισσότερο που όλα αυτά που περιγράφονται στο Προεδρικό Διάταγμα, από τις διαπροσωπικές σχέσεις μέχρι τη διδακτική ικανότητα, θα αξιολογούνται από δύο επισκέψεις του σχολικού συμβούλου στην τάξη του αξιολογούμενου εκπαιδευτικού και μια «συζήτηση - αναστοχασμό»!!!

 

Όχι, τα παιδία δεν παίζει. Ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Στόχος τους είναι να χρεώσουν στον εκπαιδευτικό όλη την κατάντια του δημόσιου σχολείου και τη φρίκη των αναλυτικών προγραμμάτων και των βιβλίων που οι ίδιοι έφτιαξαν. Να του χρεώσουν τα μύρια όσα προβλήματα προκαλούν τη σχολική αποτυχία και την παραίτηση. Να τον κρίνουν και να τον κατακρίνουν αν δεν υλοποιεί τις εντολές του υπουργείου Παιδείας και δεν σκύβει το κεφάλι στην προϊσταμένη αρχή. Να τον ενοχοποιήσουν και να τον αφήσουν απαξιωμένο και οικονομικά εξαθλιωμένο, με τη ρετσινιά του «ελλιπούς», που του αξίζει τελικά να υποστεί οποιαδήποτε συνέπεια.

 

Το ίδιο θα κάνουν σε δεύτερη φάση και με τα σχολεία. Η εκπαίδευση, ακόμη και τώρα, τους στοιχίζει πολύ. Και η... ουδέτερη και αντικειμενική «αξιολόγηση» μπορεί μια χαρά να νομιμοποιήσει τις περικοπές και τις απολύσεις. Όσο για τις προαγωγές, αυτές υπόκεινται σε ποσοστώσεις...

 

Η ΑΥΓΗ, 27/1/2013

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΩΣ ΜΑΣ ΔΙΑΣΥΡΟΥΝ!

                                              

 

  Κατάχρηση των αναρρωτικών 

 

Του Αποστολου Λακασα (Καθημερινή)

Το σύστημα χορήγησης αναρρωτικών αδειών επανεξετάζει το υπουργείο Παιδείας. «Απαιτείται ευαισθησία αλλά και... λογική. Επιδίωξη είναι να κλείσουμε τα “παράθυρα” της ισχύουσας διαδικασίας, τα οποία μπορούν να διευκολύνουν την καταχρηστική άσκηση του σχετικού, απαράβατου δικαιώματος κάθε εργαζομένου», ανέφερε χθες στην «Κ» στέλεχος του υπουργείου Παιδείας. «Το θέμα είναι μείζον. Και αυτό, διότι από τη μια η διαδικασία ελέγχων για τη χορήγηση αναρρωτικών αδειών είναι ελλιπής, αλλά από την άλλη, κάθε περίπτωση αιτήματος έχει ιδιαιτερότητες», τόνισε μιλώντας στην «Κ» στέλεχος με μακρά πείρα σε υψηλόβαθμες θέσεις της διοικητικής πυραμίδας του υπ. Παιδείας.
Ειδικότερα, το θέμα των ελέγχων για τις αναρρωτικές άδειες απασχολεί το υπουργείο καθώς ετησίως υπάρχουν πληροφορίες για καταχρηστική χορήγηση αδειών, χωρίς όμως το σύστημα ελέγχων να μπορεί να στοιχειοθετήσει επαρκώς τις πληροφορίες. Τα κενά της διαδικασίας καταδεικνύονται, χαρακτηριστικά, από το γεγονός ότι άδεια ασθενείας για 3 ημέρες χορηγείται με γνωμάτευση ιδιωτικού ιατρού, όμως για άδειες πάνω από δέκα ημέρες απαιτείται η έγκριση από υγειονομική επιτροπή, η οποία μπορεί να συγκροτηθεί ακόμη και έπειτα από τρεις μήνες από την ημέρα της κατάθεσης της σχετικής αίτησης από τον εκπαιδευτικό. «Τα παρελθόντα σχολικά έτη, ελλείψει ειδικής νομοθετικής πρόβλεψης σε συνδυασμό με την επιεική στάση της διοίκησης επί του θέματος, είχε παρατηρηθεί το φαινόμενο της αλόγιστης χρήσης αναρρωτικής άδειας από πλευράς των εκπαιδευτικών», αναφέρει η πρόσφατη εγκύκλιος 155734/Δ1 της Διεύθυνσης Προσωπικού του υπ. Παιδείας στην οποία καθορίζεται το πλαίσιο αναρρωτικών αδειών των αναπληρωτών εκπαιδευτικών και των αδειών λόγω επιπλοκών κύησης.
Δεύτερο μείζον θέμα για το υπουργείο Παιδείας είναι οι άδειες λόγω επαπειλούμενης κύησης. Πρόκειται για ζήτημα που σχετίζεται με τους κινδύνους που διατρέχει η ομαλή πορεία της εγκυμοσύνης σε περίπτωσης που η έγκυος συνεχίσει να εργάζεται κατά τους πρώτους μήνες της κύησης. Συγκεκριμένα, εκπαιδευτικοί λαμβάνουν βεβαίωση γιατρού ότι η κύησή τους μπορεί να έχει επιπλοκές και με τον τρόπο αυτό λαμβάνουν άδεια, η οποία προστίθεται στην άδεια εγκυμοσύνης και μητρότητας που λαμβάνουν. Πολλές όμως εκπαιδευτικοί κάνουν καταχρηστική άσκηση του σχετικού δικαιώματος.
Η πρακτική αυτή (παρατηρείται σε όλο τον δημόσιο τομέα) έχει καταγγελθεί από χρόνια (χαρακτηριστικές είναι οι αναφορές της πρώην υπουργού Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου), καθώς η χορήγηση μεγάλου αριθμού αδειών λόγω επαπειλούμενης κύησης κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς «τίναζε στον αέρα» τον προγραμματισμό του υπουργείου για την κάλυψη των οργανικών κενών στα σχολεία.
Οργάνωση Στο ίδιο πλαίσιο εξάλλου, για τον καλύτερο προγραμματισμό και την οργάνωση των σχολείων το υπουργείο ζητεί με αυστηρότητα από τους διευθυντές των σχολείων να επικαιροποιούν τα στοιχεία για τα σχολεία (π.χ. αριθμό εκπαιδευτικών, μαθητών κ.ά.) στο Σύστημα Καταγραφής Μαθητικού και Εκπαιδευτικού Προσωπικού (Survey) από την 1η και 15η κάθε μήνα. Μάλιστα, σε έγγραφό του προς τις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ο αρμόδιος υφυπουργός Θεόδωρος Παπαθεοδώρου υπενθυμίζει ότι «μη καταχώριση, επικαιροποίηση και οριστικοποίηση των στοιχείων στο σύστημα καταγραφής Survey αποτελεί παράβαση καθήκοντος», προσθέτοντας κατάλογο σχολείων που δεν έχουν συμπληρώσει τα σχετικά στοιχεία του Survey.

Απαίδευτη παιδεία

 

Του Ηλία Κανέλλη  (Νεα)

Ενα καινούργιο μέτωπο σύγκρουσης των δυνάμεων της μεταρρύθμισης με την ακινησία και τις στρεβλώσεις των βολεμένων στον δημόσιο τομέα της μεταπολίτευσης προβλέπεται να ανοίξει. Θα είναι μια σύγκρουση για την προάσπιση ακόμα μιας ελληνικής ιδιαιτερότητας. Του δικαιώματος των εκπαιδευτικών στη βασική και στη μέση εκπαίδευση να μη λογοδοτούν πουθενά για τη δουλειά που προσφέρουν. Δηλαδή για τον τρόπο με τον οποίο μεταδίδουν τη γνώση.

Ηδη ο γραμματέας της ΟΛΜΕ Θ. Κοτσυφάκης απέρριψε το σχέδιο που είχε σταλεί από το υπουργείο Παιδείας στα συνδικάτα. Η ΟΛΜΕ δεν διαπραγματεύεται, δεν δέχεται «τη σύνδεση της μισθολογικής και βαθμολογικής εξέλιξης με την αξιολόγηση» ούτε «τη θέσπιση ποσοστώσεων στις προαγωγές» και εξαγγέλλει κινητοποιήσεις. Ανάλογη στάση αναμένεται να τηρήσουν οι δάσκαλοι. Οσες και όσοι έχετε παιδιά στα σχολεία ετοιμαστείτε για τις αλκυονίδες απεργίες.

Η εμμονή στα «κεκτημένα» θεωρείται αριστερή οπτική. Είναι παράδοξο, αλλά αριστερό θεωρείται ό,τι έχει να κάνει με τη μονιμότητα, τα λεφτά, τις θέσεις εργασίας, τις αργίες και τις άδειες. Αλλά είναι ιδιαιτέρως απογοητευτικό ότι αριστεροί άνθρωποι δεν διανοούνται να συζητήσουν για τον ρόλο της εκπαίδευσης, για τη γνώση και την ιδεολογική χρήση της... Ο Γληνός ή η Ιμβριώτη που πάλευαν για μεταρρυθμίσεις εργαζόμενοι σκληρά και ταυτόχρονα υβριζόμενοι και διωκόμενοι από τους συντηρητικούς θυλάκους της εποχής τους, για τις αξιακές προτεραιότητες των σημερινών δασκάλων και καθηγητών είναι «μνημονιακά» παραδείγματα προς αποφυγήν.

Οχυρωμένοι πίσω από τα κεκτημένα, οι εκπαιδευτικοί αδυνατούν ή αρνούνται να παραδεχθούν ό,τι φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού. Οι μαθητές εθίζονται στην παπαγαλία και στην ήσσονα προσπάθεια, γαλουχούνται να ενστερνίζονται τους κοινούς τόπους μιας κοντόθωρης εκδοχής των πραγμάτων και των κυρίαρχων ιδεολογιών, αδυνατούν να συνθέσουν κριτικά και, χωρίς εφόδια, οδηγούνται στην επόμενη βαθμίδα μέσω των φροντιστηρίων. Το δράμα της χρεοκοπημένης Ελλάδας αρχίζει από τη χρεοκοπία του εκπαιδευτικού της συστήματος.

Το περασμένο καλοκαίρι, μια φαντασιόπληκτη δασκάλα, επηρεασμένη από τις θεωρίες συνωμοσίας της trash τηλεόρασης, ισχυρίστηκε, μπερδεύοντας τους φθόγγους με τα γράμματα, ότι ένα νέο βιβλίο γραμματικής συμβάλλει στην εκπτώχευση της γλώσσας την οποία προωθεί η νέα τάξη πραγμάτων. Μας παίρνουν από τη γλώσσα τα φωνήεντα, ολοφυρόταν. Αντί όμως να κάνει παρέα στα Νεφελίμ και στους Υποχθόνιους, συνεχίζει να διδάσκει στα παιδιά δεισιδαιμονίες χρήσιμες στην προπαγάνδα των Καμμένων και της Χρυσής Αυγής. Ο εκπαιδευτικός συνδικαλισμός θεωρεί ότι είναι αριστερό να συνεχίζει, ακόμα και η δασκάλα αυτή, να διακινεί την εθνοπαραφροσύνη.

Αλλά η αγραμματοσύνη δεν είναι αριστερή.

Πόσο και ποιους μισθούς ροκανίζει η αυξημένη παρακράτηση

Μισθωτοί και συνταξιούχοι με ετήσιες αποδοχές πάνω από 20.000 ευρώ θα υποστούν πρώτοι την «κρυάδα» των φορο-ανατροπών που έφερε ο νέος φορολογικός νόμος. Με τις αποδοχές του Ιανουαρίου θα διαπιστώσουν σημαντικές μειώσεις καθώς η μηνιαία παρακράτηση φόρου θα υπολογιστεί με βάση τη νέα φορολογική κλίμακα.

Στα χαμηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια, μισθωτοί και συνταξιούχοι θα διαπιστώσουν κατά την πληρωμή των αποδοχών του Ιανουαρίου, μικρές αυξήσεις αποδοχών έως 28 ευρώ το μήνα , για ετήσιο εισόδημα της τάξης των 9.000-10.000 ευρώ .

Μεγάλοι χαμένοι στο μέτωπο της μηνιαίας παρακράτησης, είναι οι οικογενειάρχες, μετά την κατάργηση του πρόσθετου αφορολογήτου τέκνων.

Για παράδειγμα μισθωτός με δύο παιδιά και ετήσιο εισόδημα 12.000 ευρώ. Ο φόρος που αναλογεί στα εισοδήματα του 2012 είναι 300 ευρώ αλλά κατά τη φορολόγηση των εισοδημάτων του 2013, ο φόρος αυξάνεται σε 540 ευρώ. Ο φόρος που θα παρακρατείται κάθε μήνα από τις αποδοχές αυξάνεται στα 37,99 ευρώ έναντι 21,1 ευρώ το 2012 και οι μηνιαίες του αποδοχές να μειωθούν κατά 16,9 ευρώ.

Οι απώλειες στο μηνιαίο μισθό, για μισθωτούς με ένα παιδί ξεκινούν από το επίπεδο ετήσιων μικτών αποδοχών ύψους 8.000 ευρώ , για μισθωτούς με δύο παιδιά από τα 12.000 ευρώ και πάνω και για μισθωτούς με τρία παιδιά από ετήσιο εισόδημα 10.000 ευρώ και πάνω.

Μάλιστα, όσο περισσότερα παιδιά έχει ο φορολογούμενος τόσο μεγαλύτερη είναι η μηνιαία επιβάρυνση. Έτσι μισθωτός με ετήσιο εισόδημα 15.000 ευρώ και ένα παιδί θα χάσει 12 ευρώ το μήνα, αν έχει δύο παιδιά χάνει 26 ευρώ το μήνα και αν έχει τρία παιδιά και το ίδιο εισόδημα χάνει 46,4 ευρώ το μήνα. Ο μισθωτός χωρίς παιδιά και εισόδημα 15.000 ευρώ έχει από την άλλη πλευρά όφελος 2,8 ευρώ το μήνα.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο του υπουργείου Οικονομικών από την 1η Ιανουαρίου 2013 και μετά η φορολόγηση των μισθών και των συντάξεων θα γίνεται με βάση μια νέα φορολογική κλίμακα στην οποία δεν θα υπάρχει πλέον σταθερό αφορολόγητο κλιμάκιο εισοδήματος ούτε πρόσθετα αφορολόγητα ποσά για όσους φορολογούμενους βαρύνονται με παιδιά.

Στη νέα αυτή φορολογική κλίμακα θα υπάρχουν μόνο τρία κλιμάκια φορολογητέου εισοδήματος στα οποία θα αντιστοιχούν συντελεστές φόρου 22%, 32% και 42%.

Για τα πρώτα 25.000 ευρώ του ετησίου εισοδήματος από μισθούς ή συντάξεις θα ισχύει συντελεστής φόρου 22%, για τα επόμενα 17.000 ευρώ, δηλαδή για το τμήμα ετησίου εισοδήματος από τις 25.001 έως τις 42.000 ευρώ, θα ισχύσει συντελεστής φόρου 32% και για το υπερβάλλον των 42.000 ευρώ τμήμα του εισοδήματος θα ισχύει συντελεστής 42%.

Από κει και πέρα για ετήσια εισοδήματα μέχρι 21.000 ευρώ, όποιος φόρος προκύπτει με βάση τη νέα κλίμακα θα μειώνεται κατά ένα ποσό σταθερής έκπτωσης ύψους 2.100 ευρώ. Για εισοδήματα πάνω από τις 21.000 ευρώ, η έκπτωση φόρου θα μειώνεται κατά 100 ευρώ για κάθε 1.000 ευρώ εισοδήματος μέχρι να μηδενιστεί στο επίπεδο εισοδήματος των 42.000 ευρώ.

Η μηνιαία παρακράτηση φόρου εισοδήματος στους μισθούς από την 1.1.2013
Μισθωτός με 1 παιδί
Ετήσιο	Μηνιαίες	Μηνιαία παρακράτηση φόρου		Διαφορά
Εισόδημα	αποδοχές	Μέχρι 31.12.2012	Από 1.1.2013	φόρου
5000	357,14	0	0	0
8000	571,43	7,04	0	-7,04
10000	714,29	21,11	7,04	-14,07
12000	857,14	35,18	37,99	2,81
15000	1071,43	73,17	84,43	11,26
17000	1214,29	103,43	115,39	11,96
18000	1285,71	121,01	130,86	9,85
20000	1428,57	156,19	161,82	5,63
25000	1785,71	244,14	267,36	23,22
30000	2142,86	360,23	415,11	54,88
35000	2500,00	483,35	562,86	79,50
40000	2857,14	606,48	710,61	104,13
50000	3571,43	873,84	1006,11	132,27
Μισθωτός με 2 παιδιά
Ετήσιο	Μηνιαίες	Μηνιαία παρακράτηση φόρου		Διαφορά
Εισόδημα	αποδοχές	Μέχρι 31.12.2012	Από 1.1.2013	φόρου
5000	357,14	0	0	0
8000	571,43	0	0	0
10000	714,29	7,04	7,04	0
12000	857,14	21,11	37,99	16,89
15000	1071,43	59,10	84,43	25,33
17000	1214,29	89,35	115,39	26,03
18000	1285,71	106,94	130,86	23,92
20000	1428,57	142,12	161,82	19,70
25000	1785,71	230,07	267,36	37,29
30000	2142,86	346,16	415,11	68,95
35000	2500,00	469,28	562,86	93,58
40000	2857,14	592,41	710,61	118,20
50000	3571,43	859,76	1006,11	146,34
Μισθωτός με 3 παιδιά
Ετήσιο	Μηνιαίες	Μηνιαία παρακράτηση φόρου		Διαφορά
Εισόδημα	αποδοχές	Μέχρι 31.12.2012	Από 1.1.2013	φόρου
5000	357,14	0	0	0
8000	571,43	0	0	0
10000	714,29	0	7,04	7,04
12000	857,14	0	37,99	37,99
15000	1071,43	37,99	84,43	46,44
17000	1214,29	68,25	115,39	47,14
18000	1285,71	85,84	130,86	45,03
20000	1428,57	121,01	161,82	40,81
25000	1785,71	208,96	267,36	58,40
30000	2142,86	325,05	415,11	90,06
35000	2500,00	448,18	562,86	114,68
40000	2857,14	571,30	710,61	139,31
50000	3571,43	838,66	1006,11	167,45
Μισθωτός χωρίς παιδιά
Ετήσιο	Μηνιαίες	Μηνιαία παρακράτηση φόρου		Διαφορά
Εισόδημα	αποδοχές	Μέχρι 31.12.2012	Από 1.1.2013	φόρου
5000	357,14	0	0	0
6000	428,57	7,04	0	-7,04
7000	500,00	14,07	0	-14,07
8000	571,43	21,11	0	-21,11
9000	642,86	28,14	0	-28,14
10000	714,29	35,18	7,04	-28,14
11000	785,71	42,21	22,51	-19,70
12000	857,14	49,25	37,99	-11,26
13000	928,57	61,91	53,47	-8,44
14000	1000,00	74,58	68,95	-5,63
15000	1071,43	87,24	84,43	-2,81
16000	1142,86	99,91	99,91	0,00
17000	1214,29	117,50	115,39	-2,11
18000	1285,71	135,09	130,86	-4,22
19000	1357,14	152,68	146,34	-6,33
20000	1428,57	170,26	161,82	-8,44
25000	1785,71	258,21	267,36	9,15
26000	1857,14	275,80	296,91	21,11
27000	1928,57	300,43	326,46	26,03
28000	2000,00	325,05	356,01	30,96
29000	2071,43	349,68	385,56	35,88
30000	2142,86	374,30	415,11	40,81
40000	2857,14	620,55	710,61	90,06
50000	3571,43	887,91	1006,11	118,20
60000	4285,71	1155,26	1301,61	146,34
100000	7142,86	2280,98	2483,61	202,63

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ   Ημερήσια

ΠΡΩΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ Π.Δ

Το Προεδρικό Διάταγμα για την αξιολόγηση να μείνει στα χαρτιά!

Εκπαιδευτικοί σε κατάσταση «ομηρίας» , εκπαιδευτικοί που καλούνται να γίνουν «superman» για να λύσουν όλα τα προβλήματα του εκπαιδευτικού συστήματος – για τα οποία προφανώς φταίνε αυτοί και κανένας άλλος – εκπαιδευτικοί που η κάθε τους δραστηριότητα θα μετριέται στα κουτάκια και με συντελεστές. Πλαίσιο ασφυκτικό, ιεραρχικό, αντιπαιδαγωγικό.

Ο εκπαιδευτικός δακτυλοδεικτούμενος σε μαθητές και κοινωνία, οι πολιτικές της υποχρηματοδότησης, των μηδενικών διορισμών, του σχολείου της αγοράς και της εξόντωσης των μαθητών που επιβάλλονται από κυβέρνηση, Ε.Ε. και ΔΝΤ στο απυρόβλητο .

Αυτό με λίγα λόγια είναι το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την αξιολόγηση που δόθηκε από το Υπουργείο Παιδείας για «διαβούλευση».

«Στόχος της αξιολόγησης», μας λένε, είναι  « η βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου, προς όφελος των μαθητών και της κοινωνίας». «Στη σημερινή συγκυρία … η προοπτική θεσμοθέτησης ενός συστήματος αξιολόγησης στην εκπαίδευση συνδέονται με τη συνολικότερη προσπάθεια αναμόρφωσης των λειτουργιών του ελληνικού κράτους, την οποία καταβάλει ο ελληνικός λαός προκειμένου να επιτευχθεί….η δημοσιονομική προσαρμογή και ο εκσυγχρονισμός της ελληνικής κοινωνίας», έλεγε εισαγωγικά το σχέδιο της ομάδας Ματσαγγούρα.

Διπλή αξιολόγηση με γενικά και αόριστα κριτήρια,

με βαθμολογία και «μη προακτέους»

Διοικητική που αφορά το «τυπικό υπηρεσιακό έργο» και εκπαιδευτική που αφορά το διδακτικό και γενικότερα το επιστημονικό και παιδαγωγικό έργο. Η διοικητική αξιολόγηση είναι ετήσια και διενεργείται μεταξύ 1^ης Απριλίου και 31^ης Μαϊου κάθε έτους. Η εκπαιδευτική αξιολόγηση διενεργείται μία, τουλάχιστον, φορά ανά τριετία εντός συνεχούς χρονικού διαστήματος που δεν υπερβαίνει τους 2 μήνες (διμηνιαία αξιολογική περίοδος) (άρθρο18, παρ.9). Η εκπαιδευτική αξιολόγηση περιλαμβάνει την παρακολούθηση δύο (2), τουλάχιστον διδασκαλιών.

 Είναι χαρακτηριστικό ότι οι κυβερνώντες εγκαταλείπουν τις «φιοριτούρες» περί  «αυτο-αξιολόγησης, η οποία  αφορά στο εκπαιδευτικό έργο των δομών, του ανθρώπινου δυναμικού, αλλά και του εκπαιδευτικού συστήματος, όπως προέβλεπε η πρόταση της Ομάδας Εργασίας. Αφήνουν για το θεαθήναι τη δυνατότητα, ώστε ο αξιολογούμενος να «συμπληρώνει και υποβάλλει έκθεση αυτοαξιολόγησής του το αργότερο εντός πέντε (5) ημερών πριν από την έναρξη της αξιολογικής περιόδου,» (άρθρο 18, παρ.1) που είναι άνευ ουσιαστικής και τυπικής σημασίας, όπως και ότι «Κάθε αξιολογούμενος εκπαιδευτικός έχει το δικαίωμα να αξιολογεί τον προϊστάμενο αξιολογητή του.» (άρθρο 25).  Στο πλαίσιο ενός αυταρχικού και ιεραρχικού μηχανισμού αυτές οι ρυθμίσεις θα οδηγήσουν στην αυτο- ενοχοποίηση του εκπαιδευτικού στο σκύψιμο της μέσης και της θετικής αξιολόγησης των αξιολογητών του.

Ο γραφειοκρατικός έλεγχος και ο βαθμός εμπέδωσης της εξουσίας είναι παντού ο βασικός στόχος. Κάθε στέλεχος και βαθμίδα  ελέγχου αξιολογείται από την ικανότητά της να αξιολογεί την αμέσως επόμενη και να εφαρμόζει την κυβερνητική πολιτική. Να προλαβαίνουν «εντάσεις και δυσλειτουργίες», να τηρούνται απαρέγκλιτα  οι εγκύκλιοι και οι νόμοι, να εφαρμόζεται «πάση θυσία» το ωρολόγιο και αναλυτικό πρόγραμμα – σε περίοδο μηδενικών προσλήψεων καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό. Αυστηρός ιεραρχικός έλεγχος  και διαρκής μετατόπιση της πίεσης προς τα κάτω, με τελικό αποδέκτη τον εκπαιδευτικό αλλά και το μαθητή.

Μεγάλο  βάρος  δίνεται στην αξιολόγηση των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Όχι τυχαία, αφού οι διευθυντές θα είναι οι άμεσοι αξιολογητές. Ο «πολύ καλός» διευθυντής είναι εκείνος που  «τεκμηριώνει με πληρότητα την αξιολογική του κρίση με βάση στοιχεία που βρίσκονται στα πρακτικά του σχολείου και … σε άλλες συναφείς πηγές που σχετίζονται με την συνέπεια και το εν γένει μη διδακτικό έργο του εκπαιδευτικού και ενημερώνει εγκαίρως τους ανωτέρους του».

Εκπαιδευτική διαδικασία και εκπαιδευτικός …«κομμάτια»

Τα κριτήρια της  αξιολόγησής κατατάσσονται σε πέντε κατηγορίες με πολλές υποκατηγορίες:

«α) Κατηγορία Ι - Εκπαιδευτικό περιβάλλον: αα) Διαπροσωπικές σχέσεις και προσδοκίες. ββ) Παιδαγωγικό κλίμα στη σχολική τάξη. γγ) Οργάνωση της σχολικής τάξης.

β) κατηγορία ΙΙ - Σχεδιασμός, προγραμματισμός και προετοιμασία της διδασκαλίας: αα) Βαθμός πρόσληψης των δυνατοτήτων και αναγκών των μαθητών. ββ) Στόχοι και περιεχόμενο. γγ) Διδακτικές ενέργειες και εκπαιδευτικά μέσα.

γ) Η κατηγορία ΙΙΙ - Διεξαγωγή της διδασκαλίας και αξιολόγηση των μαθητών: αα) Προετοιμασία μαθητών για τη διδασκαλία. ββ) Διδακτικές ενέργειες και εκπαιδευτικά μέσα. γγ) Ενέργειες μαθητών κατά τη διαδικασία μάθησης. δδ) Εμπέδωση  της νέας γνώσης και αξιολόγηση των μαθητών.

δ) κατηγορία IV - Υπηρεσιακή συνέπεια και επάρκεια: αα) Τυπικές υπαλληλικές υποχρεώσεις. ββ) Συμμετοχή στη λειτουργία της σχολικής μονάδας και στην αυτοαξιολόγησή της. γγ) Επικοινωνία και συνεργασία με γονείς και φορείς.

ε) κατηγορία V - Επιστημονική και επαγγελματική ανάπτυξη του εκπαιδευτικού: αα) Τυπικά προσόντα και επιστημονική ανάπτυξη.  ββ) Επαγγελματική ανάπτυξη.

Τα παραπάνω κριτήρια αντιστοιχίζονται με βάση την τετράβαθμη βαθμολογική κλίμακα και την κλίμακα 0 -100 ως εξής (άρθρο 5):

α) «ελλιπής»:  0 έως 30 βαθμοί, β) «επαρκής»: 31 έως 60 βαθμοί, γ) «πολύ καλός»: 61 έως 80 βαθμοί και δ) «εξαιρετικός»:  81 έως 100 βαθμοί. 

Οι εκπαιδευτικοί που σύμφωνα με το άρθρο 19, παρ. 5 «χαρακτηρίζονται ελλιπείς εγγράφονται στον πίνακα των μη προακτέων που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 8 του ν. 4024/2011» για  το ενιαίο μισθολόγιο που προβλέπει: «Οι υπάλληλοι που περιλαμβάνονται σε πίνακα μη προακτέων στερούνται του δικαιώματος για προαγωγή για τα επόμενα δυο (2) έτη».

Η αξιολόγηση που προβλέπεται είναι πλήρως εξατομικευμένη. Ετήσια από το διευθυντή της σχολικής μονάδας, ανά διετία ή τριετία με δύο παρακολουθήσεις (!) από το σχολικό σύμβουλο – μάλιστα για τους συναδέλφους που πηγαίνουν σε πολλά σχολεία η αξιολόγηση θα γίνεται από όλους (!) τους διευθυντές και τους συμβούλους των αντίστοιχων περιοχών. Η  εργασία του εκπαιδευτικού απογυμνώνεται από οτιδήποτε την καθορίζει: (αναλυτικά προγράμματα - δομή εκπαίδευσης-εξεταστικό - σχέσεις εξουσίας μέσα στο σχολείο και κυρίως έξω από αυτό). Ακόμη και το ζήτημα των κοινωνικο-πολιτισμικών ανισοτήτων εξαντλείται στο στυλ διδασκαλίας του εκπαιδευτικού. Ανοίγει ο δρόμος για την ενοχοποίηση του κάθε εκπαιδευτικού χωριστά – αλλά και των εκπαιδευτικών στο σύνολό τους -  για τα πάντα από το ρατσισμό μέχρι τη σχολική διαρροή. 

Με ορολογία και τρόπο δανεισμένο από το πιο σκληρό επιχειρηματικό μάνατζμεντ,  διαιρούν σε επιμέρους ενότητες, κατηγορίες και υποκατηγορίες το εκπαιδευτικό έργο προκειμένου να μετατραπεί η παιδαγωγική πράξη σε ένα σύνολο σχετικά απομονωμένων μεταξύ τους κατηγοριών-δεξιοτήτων  κατάλληλων για ποσοτικοποίηση και μέτρηση. Τα πάντα θα μπαίνουν σε  «κουτάκια» και θα πολλαπλασιάζονται με συντελεστές,  από το κλίμα στην τάξη  μέχρι τη χρήση των νέων τεχνολογιών ή την προετοιμασία για τη διδασκαλία. Κομματιάζουν για να μετρήσουν καλύτερα…

 Αξιολόγηση – εφαλτήριο περικοπών στους μισθούς, διαθεσιμότητας, απολύσεων…..

           Mε τον πρόσφατο νόμο(4024/11) για το μισθολόγιο - βαθμολόγιο, μισθολόγιο στο Δημόσιο Τομέα, με το οποίο επιχειρήθηκε , με βάση τους σχεδιασμούς κυβέρνησης και Τρόικας, η εξαθλίωση των εργαζομένων του Δημοσίου, βάζει ως βασικότερη παράμετρο της μισθολογικής και βαθμολογικής εξέλιξης των υπαλλήλων την αξιολόγηση.

Καθιερώνεται ποσόστωση από τον ένα βαθμό στον άλλο από 60% έως 12% στον Α' βαθμό

Οι περικοπές έχουν μειώσει  τους μισθούς των εκπαιδευτικών μέχρι και 40%! Χιλιάδες νέοι εκπαιδευτικοί αμείβονται από 300 έως 650 ευρώ! Η  συρρίκνωση των πενιχρών αποδοχών των εκπαιδευτικών κάτω από τα όρια της φτώχειας υπονομεύει και τον παιδαγωγικό τους ρόλο. Ας αποτινάξουμε τις αυταπάτες.  Σε καθεστώς μνημονίων, η αξιολόγηση θα λειτουργήσει ως διαδικασία νομιμοποίησης απολύσεων, εφεδρείας και βαθμολογικής-μισθολογικής στασιμότητας των εκπαιδευτικών. Και οπωσδήποτε, οι δύο πρώτες κατηγορίες που θα χαρακτηρίζονται ως «ελλιπείς» και ως «επαρκείς» θα είναι η μεγάλη δεξαμενή των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων.

Δεν υπάρχουν «αντικειμενικά» και «μετρήσιμα» κριτήρια

Πέρα από τους μύθους της εξουσίας, η αλήθεια είναι ότι η επιστημονική συγκρότηση, η παιδαγωγική κατάρτιση και η διδακτική ικανότητα δεν είναι ποσοτικά μεγέθη που μπορούν να μετρηθούν. Γι' αυτό και δεν υπάρχουν μέθοδοι ή κριτήρια «αντικειμενικά» και «αξιοκρατικά». Όλοι οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε ότι εργαζόμαστε σε κινούμενη άμμο. Το «υλικό» μας αλλάζει από μέρα σε μέρα, από τμήμα σε τμήμα, από ώρα σε ώρα. H εκπαιδευτική διαδικασία και ο εκπαιδευτικός δεν μπορούν να διασπαστούν σε επιμέρους αξιολογούμενα στοιχεία και να μετρηθούν. H εκπαιδευτική διαδικασία έχει χαρακτήρα δυναμικό και όχι στατικό, επηρεάζεται από πλείστους όσους κοινωνικούς και εκπαιδευτικούς παράγοντες και άρα δεν μπορεί να διασπαστεί και να μετρηθεί.

          

Στον αντίποδα σύμφωνα με την κυρίαρχη άποψη «όλα μετριούνται με βάση τους νόμους της αγοράς». Για αυτό και ο προσδιορισμός των «δεικτών ποιότητας» για την ποιότητα της σχολικής εκπαίδευσης» είναι προϊόν μιας τεχνοκρατικής και ακραίας οικονομίστικης αντίληψης για την εκπαίδευση. Η λογική αυτή οδηγεί στην εφαρμογή μοντέλων αξιολόγησης και ελέγχου με «πιστοποιητικά ποιότητας» σύμφωνα με τα πρότυπα της βιομηχανίας και του εμπορίου. Επιδιώκει να επικυρωθούν ως αντικειμενικά μετρήσιμα στοιχεία της προσωπικότητας και νοητικές λειτουργίες των υποκειμένων της εκπαιδευτικής διαδικασίας, όπως η διδακτική ή μαθησιακή ικανότητα, η πνευματική και επιστημονική συγκρότηση, η ικανότητα επικοινωνίας και ο τρόπος συμπεριφοράς, οι ιδέες, η φαντασία, η πρωτοβουλία κ.ά. φυσικά με βάση τις αρχές και τους στόχους του σχολείου της αγοράς.

Η αξιολόγηση ως μηχανισμός ιδεολογικής χειραγώγησης - συμμόρφωσης  και πειθάρχησης.

Με δεδομένο, λοιπόν, ότι ορίζονται με κάθε λεπτομέρεια οι προδιαγραφές της διδακτικής μεθοδολογίας και τα πλαίσια, οι κατευθύνσεις και οι ενέργειες υποστήριξής της, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών έχει το ρόλο ελέγχου και συμμόρφωσης του εκπαιδευτικού και αποτελεί δείκτη ευθυγράμμισης σ' αυτές τις προδιαγραφές. Το κράτος ζητάει την παθητική τους υποστήριξη και την τήρηση του τύπου, δηλαδή, την εφαρμογή της επίσημα προτεινόμενης μεθόδου, τεχνικής μετάδοσης της σχολικής γνώσης.  Mε άλλα λόγια, μέσα από τους μηχανισμούς και τις διαδικασίες ελέγχου των εκπαιδευτικών υλοποιείται μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή και μια αντίληψη για την ιδεολογική χειραγώγηση του εκπαιδευτικού, με την επιβολή μιας κρατικής διδακτικής.

Η ενοχοποίηση των εκπαιδευτικών για τη σχολική αποτυχία

 «Το να κατηγορούμε τους καθηγητές για τα άσχημα αποτελέσματα στα τεστ, σε αστικά σχολεία με υψηλά ποσοστά φτωχών και σαφώς μη προνομιούχων μαθητών, καταγόμενων από κακόφημες περιοχές και προερχόμενων από διαλυμένες οικογένειες, είναι σα να κατηγορούμε έναν αγρότη, επειδή είχε κακή συγκομιδή μετά από περίοδο ξηρασίας. Είναι σα να κατηγορούμε έναν οδηγό λεωφορείου επειδή δεν τήρησε τα δρομολόγια, ενώ μεγάλο μέρος της διαδρομής που έπρεπε να διανύσει ήταν πλημμυρισμένη». (Paul Street, Χτυπώντας το Νεοφιλελευθερισμό στο Σικάγο)

Στο νέο πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους. Ξέρουν οι κρατικοί «θεσμοθέτες», άλλα δεν αναφέρουν ότι  αμέτρητοι κοινωνικοί και εκπαιδευτικοί παράγοντες που επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν την εκπαιδευτική διαδικασία και το εκπαιδευτικό έργο. Κοινωνική προέλευση, οικογενειακή κατάσταση, συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας, υλικοτεχνική υποδομή σχολείου, αναλυτικά προγράμματα, τύπος εξετάσεων, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό κλίμα, παιδαγωγικές μέθοδοι, τα πάντα γίνονται καπνός. «Αγνοούνται» οι κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες που διαμορφώνουν αντίξοες συνθήκες για την εκπαίδευση των μαθητών από τα ασθενέστερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα.

Η αξιολόγηση δεν οδηγεί στη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης. Μηχανισμός αποδόμησης του δημόσιου σχολείου.

           Διατυμπανίζουν: ««Σκοπός της αξιολόγησης  των εκπαιδευτικών είναι η βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού τους έργου, προς όφελος των μαθητών και της κοινωνίας.»

Από τη συζήτηση για την αξιολόγηση και την ποιότητα της εκπαίδευσης εξοβελίζεται το ερώτημα «ποιος έχει την εξουσία» στην εκπαίδευση και την κοινωνία, ποιος καθορίζει τα αναλυτικά προγράμματα και τα βιβλία, ποιος οργανώνει τις εξετάσεις, ποιος φτιάχνει την εκπαιδευτική νομοθεσία, ποια είναι η συμμετοχή των εκπαιδευτικών σε όλα αυτά. 

Την ώρα που οι προσλήψεις στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι μόλις 225! και οι δαπάνες για την παιδεία κάθε χρόνο περικόπτονται πέφτοντας κάτω και από το 2,3 % του ΑΕΠ είναι πρόκληση οι «σοφοί» του κράτους να μιλούν για «ποιότητα στην εκπαίδευση» Η αξιολόγηση όχι μόνο δεν έρχεται να συμβάλλει στη στήριξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας , όπως διατείνονται οι κρατικοί μύθοι, αλλά την υπονομεύει ανοιχτά.

Αποτελεί βασικό εργαλείο για την κατηγοριοποίηση των σχολείων σε «καλά» και «κακά», την ταξική διαφοροποίηση του μαθητικού πληθυσμού και την ένταση της ιδεολογικής και επιλεκτικής λειτουργίας της εκπαίδευσης.

Αποτελεί βασικό εργαλείο για να φύγει πάνω από την εξουσία το βάρος των πολιτικών της που οδηγούν στη  διάλυση του δημόσιου σχολείου, για να ενοχοποιηθεί και να αυτοενοχοποιηθεί ο εκπαιδευτικός, για να οδηγηθεί στην ακόμα μεγαλύτερη παιδαγωγική και εργασιακή εξαθλίωση.

Τους επιστρέφουμε το σχέδιό τους ως απαράδεκτο!

Έχουμε κάθε δικαίωμα να αντισταθούμε στον ασφυκτικό έλεγχο του νεοεπιθεωρητισμού, όπως διανθίζεται με τα μέτρα και τους δείκτες σύμφωνα με τα πρότυπα της «ελεύθερης αγοράς».

Γιατί «ο δάσκαλος που θα υποχρεωθεί να καταπνίξει τη σκέψη του θα γίνει διπλά σκλάβος ή θα καταντήσει ένας ψυχικά ανάπηρος άνθρωπος, ανίκανος να μορφώσει άλλους» (Δ. Γληνός).

Καμιά συμμετοχή σε διαβουλεύσεις και άλλες διαδικασίες που εξωραΐζουν το αυταρχικό πρόσωπο μιας αδίστακτης εξουσίας που δια πυρός και σιδήρου υλοποιεί μια πολιτική εξαθλίωσης του λαού μια πολιτική κονιορτοποίησης δικαιωμάτων και κατακτήσεων ολόκληρου αιώνα.

Είναι ώρα για πανεκπαιδευτικό αγώνα!