Οργανικές θέσεις σε όλους! Το τυρί το βλέπεις, τη φάκα την είδες;

Από τον Ιούλιο το έχει πει πολλές φορές ο Υπουργός Παιδείας, το επανέλαβε άλλη μια φορά σε συνέντευξη του στον Alpha 9.89, ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί αποκτούν οργανική θέση.

Την κατοχύρωση της οργανικής θέσης για κάθε εκπαιδευτικό, την εξήγγειλε ο υπουργός Παιδείας και στη Βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το νέο Λύκειο. Όπως είπε χαρακτηριστικά «δίνουμε τέλος σε αυτή την ανασφάλεια και κάθε εκπαιδευτικός θα έχει την οργανική του θέση», προαναγγέλλοντας ότι η σχετική νομοθετική ρύθμιση θα κατατεθεί στην Βουλή τις επόμενες ημέρες. «Κατοχυρώνουμε την ασφάλεια του εκπαιδευτικού. Πρόκειται για ένα αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας και κατοχυρώνουμε την οργανική θέση όλων των καθηγητών και δασκάλων», δήλωσε ο κ. Αρβανιτόπουλος. 

            Τι όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος! Τι άλλο να ζητήσει ο εργαζόμενος από έναν Προϊστάμενο που τον νοιάζεται, τον σκέφτεται και ενεργεί για τα συμφέροντα του, πριν από αυτόν για αυτόν...

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Πριν λίγους μήνες ο συνάδελφος κ. Δημήτρης Τσιριγώτης είχε γράψει ένα καταπληκτικό άρθρο που αναδημοσιεύτηκε σε αρκετές εκπαιδευτικές σελίδες, με τίτλο : «Γιατί δεν θα γίνουν απολύσεις εκπαιδευτικών (ακόμη)». Αξίζει να το αναζητήσετε και να το διαβάσετε. Θα εξηγήσει πολλά από τη στάση και τις πράξεις της Κυβέρνησης και όλων αυτών που θα ακολουθήσουν. Σε γενικές γραμμές έλεγε ότι υπάρχουν τρεις τρόποι να τεθούν εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα :

1.     Να καταργηθεί ο φορέας της οργανικής τους θέσης που στην προκειμένη περίπτωση των εκπαιδευτικών είναι το ΥΠΕΠΘ

2.     Να καταργηθούν ορισμένες μόνο οργανικές θέσεις έπειτα από αξιολόγηση.

3.     Να καταργηθεί ολόκληρος κλάδος ειδικότητας.

Δυστυχώς η πραγματικότητα ήρθε να τον επιβεβαιώσει επιλέγοντας τον τρίτο τρόπο

Ένα από τα συμπεράσματα ήταν ότι ΟΛΟΙ οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί έχουν οργανική θέση συνταγματικά κατοχυρωμένη, η οποία σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να συγχέεται με την «οργανική» θέση στο σχολείο.

Με απλά λόγια είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι με οργανική στο Υπουργείο Παιδείας και όχι στο Δημοτικό Φαρκαδώνας, το ΓΕΛ Αρεόπολης ή το ΕΠΑΛ Θήρας. Για σκεφτείτε το λίγο. Όταν διορίστηκα η προκήρυξη του ΑΣΕΠ έκανε λόγο για 178 θέσεις ΠΕ17 στο Υπουργείο Παιδείας και όχι σε κάποιο συγκεκριμένο σχολείο. Επίσης σε όλες τις διευθύνσεις υπάρχουν καθηγητές «στη διάθεση» χωρίς οργανική τοποθέτηση. Πιστεύετε ότι αν μπορούσαν να τους διώξουν δε θα το έκαναν; Τους έχετε για τόσο πονόψυχους; Ή μήπως είναι πιο συμφέρον να κρατάνε έναν μόνιμο αντί να προσλάβουν 2 ωρομίσθιους μέσω ΕΣΠΑ. Από τη μια συμπληρώνουν το νούμερο των απολύσεων από την άλλη προάγουν τις πελατειακές τους σχέσεις. Δεν μπορούν να το κάνουν, γιατί όσοι είναι στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ έχουν οργανική στο Φορέα που λέγεται Υπουργείο Παιδείας. Βέβαια διατηρούν το δικαίωμα να σε μεταθέσουν όπου υπάρχει ανάγκη (δεν κρίνω αν είναι σωστό ή δίκαιο αλλά σίγουρα είναι θεμιτό για την υπηρεσία). Ακόμα και για τις υποχρεωτικές μετατάξεις (προσοχή όχι τις προαιρετικές) διατηρώ κάποιες αμφιβολίες αν μπορούν να γίνουν.

Τι θέλει να κάνει τώρα το Υπουργείο; Να δώσει σε όλους οργανικές θέσεις (λες και δεν έχουν!) συγχωνεύοντας ίσως τα οργανικά με τα λειτουργικά κενά, οι οποίες όμως θα είναι πλέον στα σχολεία και θα είναι πολύ πιθανόν και προσωποπαγείς. Αυτό θα σημαίνει ότι με μια ακόμα αύξηση του ωραρίου ή μια συγχώνευση σχολείων πάνε περίπατο οι οργανικές και αφού πλέον ο φορέας σου, δηλαδή το σχολείο στο οποίο θα έχεις οργανική δεν τη χρειάζεται, την καταργεί και εσύ πηγαίνεις σπίτι σου. Τόσο απλά.

@alfavita

Γιατί δεν θα γίνουν απολύσεις εκπαιδευτικών (ακόμη)

 

 Αρθρογράφος: 

Δημήτρης Τσιριγώτης

Tο  τελευταίο   διάστημα, μεγάλη αναστάτωση επικρατεί στο χώρο των εκπαιδευτικών .Έννοιες όπως μετατάξεις, κινητικότητα ,διαθεσιμότητα  και απολύσεις έχουν  ανάψει φωτιές . Ας τα πάρουμε τα πράγματα ένα ένα.

Οι εκπαιδευτικοί ανήκουν στο στενό δημόσιο τομέα .

Ο στενός δημόσιος τομέας  είναι ουσιαστικά τα  Υπουργεία, τα Δικαστήρια, οι Ένοπλες Δυνάμεις, η Αστυνομία, η Δημόσια Εκπαίδευση, η Δημόσια Υγεία κ.ά, ενώ ο ευρύτερος δημόσιος τομέας είναι και όλα τα υπόλοιπα  (ΔΕΚΟ ,ΔΕΗ,ΟΣΕ  κ.α ).

Οι εργαζόμενοι  στον στενό δημόσιο  τομέα  χωρίζονται στις εξής κατηγορίες ανάλογα με τη σχέση εργασίας τους  με το κράτος:

1) μόνιμοι υπάλληλοι με συνταγματικά κατοχυρωμένη μονιμότητα. (περίπου 80% )

2)  ΙΔΑΧ (ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ) όπως οι καθηγητές που προέρχονται από ιδιωτικά σχολεία που έκλεισαν, και μέχρι να μονιμοποιηθούν.

3)  συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου ,όπως οι αναπληρωτές καθηγητές .

Όλοι οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί έχουν οργανική θέση συνταγματικά κατοχυρωμένη

Καταρχάς πρέπει  να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Άλλο είναι η «οργανική θέση  σε σχολείο» που το μόνο που σου διασφαλίζει είναι ότι δεν κινδυνεύεις με υποχρεωτική μετάθεση και ότι γενικά δεν μπορεί να σου πάρει κάποιος άλλος τη θέση στο συγκεκριμένο σχολείο ,και άλλο η «οργανική θέση  στο δημόσιο» . «Οργανική θέση  στο δημόσιο»  κατέχουν όλοι οι μόνιμοι υπάλληλοι του δημοσίου και  είναι και συνταγματικά κατοχυρωμένη. Δηλαδή  οργανική θέση στο δημόσιο έχουν και οι καθηγητές που είναι στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ.

Από εδώ και στο εξής λοιπόν όταν θα  λέμε οργανική θέση θα εννοούμε στο δημόσιο .

Η «οργανική θέση στο δημόσιο»  μας προφυλάσσει  από φαινόμενα όπως αυτά που έλαβαν χώρα για άλλους εργαζομένους που έχουν  διαφορετική σχέση εργασίας με το δημόσιο. Τρανό παράδειγμα οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ.Η ΕΡΤ είναι Ν.Π.Ι.Δ. (νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου) και ως εκ τούτου οι εργαζόμενοί της δεν είναι μόνιμοι αλλά αορίστου χρόνου. Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ δεν τέθηκαν σε διαθεσιμότητα αλλά πήγαν απευθείας σε απόλυση.

Γιατί δεν μπορούν να γίνουν ακόμη  απολύσεις  μονίμων εκπαιδευτικών

Σύνταγμα της Ελλάδος /2008 (Άρθρο 103, παρ. 4): «Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν».

Άρα αν οι οργανικές θέσεις αυτές καταργηθούν ,χάνεται και η μονιμότητα και ο υπάλληλος απολύεται. Το πιο σημαντικό όμως σημείο είναι αυτό : πως γίνεται να καταργηθούν οργανικές θέσεις στο δημόσιο ; Θα διαπιστώσετε ότι δεν είναι τόσο εύκολο αυτό ,ειδικά για τους εκπαιδευτικούς.

Σύμφωνα με το Μνημόνιο ΙΙΙ, Υποπαράγραφος Ζ2 – Διαθεσιμότητα :

 Υπάρχουν 3 τρόποι για να καταργηθούν οργανικές θέσεις στο δημόσιο και να τεθούν οι εκπαιδευτικοί σε καθεστώς διαθεσιμότητας και πιθανόν απόλυσης :

Α) Να καταργηθεί ο οργανισμός. Για εμάς τους εκπαιδευτικούς ,δηλαδή πρέπει να καταργηθεί το Υπουργείο Παιδείας , πράγμα φυσικά αδύνατο.

Β) Να καταργηθεί ολόκληρος κλάδος ειδικότητας .Και αυτό το σενάριο είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί γιατί πρέπει ουσιαστικά να κοπούν  κάποια  μαθήματα  στο σχολείο, οπότε η ειδικότητα που  δίδασκε τα μαθήματα αυτά να βρεθεί χωρίς αντικείμενο.

Γ) Να καταργηθούν  ορισμένες μόνο οργανικές θέσεις  ενός  κλάδου (άρθρα 154 και  158 Μνημόνιο ΙΙΙ)Δηλαδή π.χ να ανακοινώσει  το υπουργείο παιδείας  ότι καταργεί   κάποιες  θέσεις μιας ειδικότητας γιατί έχουν περιοριστεί οι ανάγκες ως προς τα μαθήματα που διδάσκει η ειδικότητα αυτή. Αυτή η περίπτωση είναι η πιο επικίνδυνη και είναι η μόνη από τις τρείς που αξίζει να επικεντρωθούμε. Θα αναρωτιέστε  τι σταματάει το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης  και δεν  τολμάει να εφαρμόσει το τρίτο αυτό τρόπο κατάργησης οργανικών θέσεων. Να είστε σίγουροι ότι αν μπορούσε να το κάνει θα το είχε κάνει ήδη.

Αυτό που μας σώζει ,για την ώρα, είναι ότι το ίδιο το μνημόνιο ΙΙΙ (ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ Ζ.2. ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ)  αναφέρει ρητά ότι : Αν καταργούνται ορισμένες μόνο θέσεις του ίδιου κλάδου, οι υπάλληλοι που τίθενται σε διαθεσιμότητα προσδιορίζονται σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις (άρθρο 154 παρ. 2 Υπαλληλικού Κώδικα, άρθρο 158 παρ. 2 Κώδικα Κατάστασης Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων).
Aν καταργηθούν ορισμένες μόνο θέσεις του ίδιου κλάδου, απολύονται οι υπάλληλοι οι οποίοι συγκεντρώνουν τα λιγότερα ουσιαστικά προσόντα. ύστερα από απόφαση του υπηρεσιακού συμβουλίου.

Προσέξτε όχι τυπικά προσόντα ,ουσιαστικά. Δηλαδή με λίγα λόγια χρειάζεται ένα αξιολογικό κριτήριο. Και πιο άλλο είναι τέτοιο εκτός από την ίδια την αξιολόγηση που προαλείφεται για τους εκπαιδευτικούς; Oπότε έχουμε σωθεί μόνο για το ερχόμενο διδαχτικό έτος .Από τη στιγμή όμως που θα εφαρμοστεί η αξιολόγηση τότε θα βρεθούμε έρμαιο στις ορέξεις του κάθε  υπουργού του μνημονίου. Καταλάβατε τώρα γιατί προσπαθούν διακαώς να τρέξουν την αξιολόγηση; Για να έχουν ένα αξιολογικό κριτήριο απόλυσης. Ας το νιώσουμε όλοι καλά και κυρίως εκείνοι οι συνάδελφοι  που θεωρούν ότι με την αξιολόγηση θα ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι και ότι είναι μια ευκαιρία για’ αυτούς να διαπρέψουν. Η αξιολόγηση θα είναι η πιστοποίηση των απολύσεων και τίποτα παραπάνω 

Είναι φανερό ότι αυτή τη στιγμή ,χωρίς να έχει προηγηθεί αξιολόγηση ,είναι πολύ δύσκολο να προβούν σε κατάργηση οργανικών θέσεων και απόλυση εκπαιδευτικών. Ξέρουν πολύ καλά ότι το πιο πιθανό είναι να δικαιωθούν όσοι προσφύγουν στη δικαιοσύνη (στο ΣτΕ όπως προβλέπει το σχετικό  άρθρο 154 για τις ενστάσεις).Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Διαβάστε τις δηλώσεις του απερχόμενου υπουργού κ. Μανιτάκη κατά τη τελετή παράδοσης του υπουργείου στο κ. Μητσοτάκη :  «να απορρίψουμε το αίτημα της τρόικας , να μπουν  σε καθεστώς κινητικότητας 12.500  υπάλληλοι  ως  προαπαιτούμενη ενέργεια για την εξασφάλιση της δόσης του δανείου ,με αποτέλεσμα να έχουμε δικαστικές περιπέτειες που  φοβάμαι ότι μπορεί να είναι η ταφόπλακα της δημόσιας διοίκησης».

Είναι φανερό ότι φοβούνται ότι οι  ενστάσεις  δια της δικαιοσύνης  ίσως βάλουν τέλος στα δόλια σχέδιά τους για τις  απολύσεις  που θέλουν να κάνουν.

Μην ξεχνάμε επίσης τι έχει συμβεί μέχρι σήμερα με άλλους εργαζόμενους (που δεν ήταν καν μόνιμοι) και  που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα .Οι περισσότεροι επέστρεψαν στην εργασία τους : ακόμα και τα  Μονομελή Πρωτοδικεία , με την διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων, έκριναν  ότι το μέτρο της διαθεσιμότητας έρχεται σε αντίθεση με τις συνταγματικά κατοχυρωμένες αρχές της αναλογικότητας και της αξιοκρατίας.

Εδώ θα πρέπει να πω ότι έχω καταλήξει στα παραπάνω συμπεράσματα στηριζόμενος στο στην ισχύ του Συντάγματος και των διατάξεων του Μνημονίου. Επειδή όμως το Σύνταγμα έχει καταντήσει κουρελόχαρτο και ζούμε στην εποχή  του «Νόμος και Τάξη» δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτα. Τρανό παράδειγμα η απαγόρευση του νομικά κατοχυρωμένου δικαιώματος  της απεργίας  και η  επιστράτευση των εκπαιδευτικών. Τα πάντα  μπορεί να παραβιασθούν από τις δυνάμεις Κατοχής (και τους ντόπιους υπαλλήλους τους) που λυμαίνονται τη χώρα μας.

Οι μετατάξεις εκπαιδευτικών  δεν είναι τόσο αθώες όσο φαίνονται.

Από τι στιγμή που δεν μπορούμε να μιλάμε για άμεσες απολύσεις μονίμων  εκπαιδευτικών (τα νούμερα που ακούγονται είναι για κάποιες ειδικές κατηγορίες όπως αυτούς που έχουν κάνει αιτήσεις να απέχουν από τα διδαχτικά τους καθήκοντα και αυτούς που έχουν κριθεί ως επίορκοι) ,είναι φανερό, ότι οι ντόπιοι υπάλληλοι της Τρόικας ψάχνουν άλλους τρόπους για να πετύχουν τους στόχους τους. Το σχέδιο κινητικότητας του Μνημονίου ΙΙΙ προβλέπει την μετάταξη υπαλλήλων σε άλλη υπηρεσία. Οι μετατάξεις δεν είναι τόσο αθώες όσο φαίνονται σε πρώτη ανάγνωση. Καταλαβαίνω ότι για κάποιους συναδέλφους ίσως αποτελούν μια λιγότερο καταστροφική λύση έναντι  της  απόλυσης αλλά υπάρχει ο εξής κίνδυνος που καλό είναι να λάβουν υπ’ όψιν τους πριν συναινέσουν στη μετάταξή τους: Αν η νέα υπηρεσία στην οποία μεταταχθούν καταργηθεί ή συγχωνευθεί μελλοντικά ,τότε θα οδηγηθούν αυτόματα στην απόλυση. Εδώ θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι σύμφωνα με τον ΔΗΜΟΣΙΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ 3528/2007 : « Με την πράξη μετάταξης  μπορεί να καταργείται η θέση που κατείχε πριν ο μετατασσόμενος» που σημαίνει τη πολυπόθητη για την κυβέρνηση μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων .Με λίγα λόγια γίνεται μετάταξη του υπαλλήλου  σε νέα θέση που από εκεί μπορεί να οδηγηθεί σε απόλυση και ταυτόχρονα καταργείται η προηγούμενη θέση που κατείχε.
Πολύ  φοβάμαι ότι οι μετατάξεις εκπαιδευτικών σε άλλες υπηρεσίες εκτός του Υπουργείου Παιδείας είναι παγίδα που οδηγεί πάλι σε εργασιακή ανασφάλεια .

Αναρωτιέμαι μήπως και το μαγείρεμα που γίνεται τώρα τελευταία με τις αναθέσεις μαθημάτων (π.χ . της ιστορίας) σε άλλες ειδικότητες  δείχνει την απεγνωσμένη προσπάθεια του Υπουργείου να μοιράσει τις επιπτώσεις οριζόντια σε όλες τις ειδικότητες. Δηλαδή οι πλεονάζοντες που θα οδηγηθούν σε μετάταξη να μην είναι μόνο από κάποιες συγκεκριμένες ειδικότητες αλλά από όσες περισσότερες γίνεται.

Δεν είναι το ενδεχόμενο των  απολύσεων  τα μόνο  μας πρόβλημα

Πολύ φοβάμαι ότι η κυβέρνηση μας τρομοκρατεί με το ενδεχόμενο των  απολύσεων ,ενώ περνάει άλλα εξίσου εξουθενωτικά ,για το χώρο μας ,μέτρα.(υποχρεωτικές μεταθέσεις που διαλύουν οικογένειες, υποχρεωτικές μετατάξεις  που μπορούν να εξελιχθούν σε αυριανές απολύσεις, μαγείρεμα αναθέσεων που τορπιλίζει την ενότητα ,αύξηση ωραρίου και εξωδιδακτικών υποχρεώσεων  ,μη επαναπρόσληψη αναπληρωτών , αξιολόγηση ως κριτήριο απόλυσης , εκφοβισμό που οδηγεί πολλούς σε πρόωρη συνταξιοδότηση και ένα σωρό άλλα).Καλό θα είναι μην μας τραβάει λοιπόν η δίνη των απολύσεων και να ξεχνάμε όλα τα άλλα. Πολύ φοβάμαι ότι μια πρόσκαιρη ανακούφιση  στο άκουσμα της είδησης ότι δεν θα γίνουν απολύσεις εκπαιδευτικών  θα σημαίνει λήξη του συναγερμού και κατάπαυση του πυρός για όλα τα υπόλοιπα θέματα που μας απασχολούν.

Αυτή τη φορά συνάδελφοι δεν θα επικαλεστώ  το αίσθημα της αλληλεγγύης και της ενότητας που πρέπει να μας χαρακτηρίζει. Ούτε για την ευθύνη που έχουμε ως υπερασπιστές του Δημόσιου Σχολείου που κινδυνεύει .

Θα επικαλεστώ το ατομικό σας συμφέρον. Θέλω να πιστεύω ότι γνωρίζετε καλά ότι αν ξεκινήσει μια τέτοια διαδικασία αποψίλωσης (υποχρεωτικές μεταθέσεις, μετατάξεις ,απολύσεις) ,και αν δεν αντιδράσουμε μαζικά ,δεν θα έχει σταματημό. Αργά ή γρήγορα θα φτάσει σε όλους το ωστικό κύμα μιας τέτοιας έκρηξης(όσο και αν  κάποιοι θέλουν  νιώθουν διασφαλισμένοι).Αλλιώς ας περιμένουμε το μοιραίο ως οι επόμενοι « ανεπαρκείς» , «επίορκοι» και «υπεράριθμοι». Εξάλλου δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα έχουμε πέσει αμαχητί.

Δημήτρης Τσιριγώτης .Φυσικός

Αναδημοσίευση από Αlfavita

Ετοιμάζουν την έξοδο και σε άλλους 10.000 εκπαιδευτικούς

Στόχος του υπουργείου Παιδείας είναι, μέχρι το τέλος του 2014, να βρεθούν χωρίς οργανική θέση ακόμη περισσότεροι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

     

Στόχος του υπουργείου Παιδείας είναι, μέχρι το τέλος του 2014, να βρεθούν χωρίς οργανική θέση ακόμη περισσότεροι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

→Το υπουργείο Παιδείας στοχεύει επίσης στην παραπέρα μείωση του αριθμού των σχολικών μονάδων και του αριθμού των τμημάτων σε ποσοστό περίπου 7-10% μέχρι το φθινόπωρο του 2014

Του Χρήστου Κάτσικα

Οι καθηγητές των Επαγγελματικών Λυκείων και Σχολών (ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ) αποτελούν ένα μόνο τμήμα -το μικρότερο- των εκπαιδευτικών που το υπουργείο στοχεύει να θέσει σε διαθεσιμότητα – απόλυση. Ο στόχος του υπουργείου Παιδείας είναι μέσα στους επόμενους 17 μήνες, δηλαδή μέχρι το τέλος του 2014, να έχει εξοστρακίσει από τη δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σχολική εκπαίδευση άλλους περίπου 10.000 δασκάλους, νηπιαγωγούς και καθηγητές.

Το σχέδιο του υπουργείου Παιδείας, το οποίο χειρίζεται ειδική ομάδα, έχει δύο συντεταγμένες. Πρώτον, καταργεί με ένα «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» θέσεις ανά κατηγορία, κλάδο και ειδικότητα. Σύμφωνα με το άρθρο 90 του πολυνομοσχεδίου: «Επιτρέπεται να καταργούνται θέσεις ανά κατηγορία, κλάδο ή και ειδικότητα σε υπουργεία, αυτοτελείς δημόσιες υπηρεσίες, αποκεντρωμένες διοικήσεις, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού και λοιπά Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου με απόφαση του υπουργού ∆ιοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής ∆ιακυβέρνησης».

Πλεονάζον προσωπικό

Η δεύτερη συντεταγμένη είναι η «κατασκευή» πλεονάζοντος προσωπικού με πολλούς και διάφορους τρόπους. Μέχρι τώρα η «κατασκευή» πλεοναζόντων εκπαιδευτικών έγινε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με την αύξηση του ωραρίου και με τη συγχώνευση σχολικών μονάδων και τμημάτων τους και το σχέδιο αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη, καθώς το υπουργείο Παιδείας στοχεύει στην παραπέρα μείωση του αριθμού των σχολικών μονάδων και του αριθμού των τμημάτων σε ποσοστό 7-10% μέχρι το φθινόπωρο του 2014.

Η συρρίκνωση των σχολικών μονάδων θα έχει μεγαλύτερη ένταση στα Δημοτικά και στα Νηπιαγωγεία τόσο των αστικών κέντρων όσο και της υπαίθρου. Η υλοποίηση αυτού του σχεδιασμού θα αυξήσει την ήδη μεγάλη δεξαμενή των πλεοναζόντων εκπαιδευτικών προσθέτοντας στους ήδη υπάρχοντες και δασκάλους και νηπιαγωγούς. Παράλληλα, ορισμένες ειδικότητες εκπαιδευτικών θα «τιναχθούν στον αέρα», καθώς με τις αλλαγές στο Γενικό και Τεχνολογικό Λύκειο θα βρεθούν εκτός ωρολόγιου προγράμματος.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, μέσα στο σχολικό έτος 2013-14 περίπου 10.000 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εφόσον υλοποιηθούν τα σχέδια του υπουργείου Παιδείας, θα βρεθούν χωρίς οργανική θέση. Στην πρώτη γραμμή κινδύνου βρίσκονται οι γυμναστές, οι καθηγητές Πληροφορικής, Ξένων Γλωσσών (κυρίως Γαλλικής), οι θεολόγοι, οι κοινωνιολόγοι, οι μουσικοί, οι καθηγητές καλλιτεχνικών μαθημάτων, αλλά και φιλόλογοι, οι μαθηματικοί, οι φυσικοί κ.ά. οι οποίοι δεν θα μπορούν να καλύψουν ωράριο.

Ο μηχανισμός κατασκευής πλεονασμάτων σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση δουλεύει μέρα-νύχτα για να προστεθούν οι «επίορκοι» και οι χρόνια πάσχοντες από βαριά νοσήματα. Παράλληλα η απαράδεκτη διαβεβαίωση ότι όσοι «πλεονάζουν» και «περισσεύουν» θα έχουν προτεραιότητα για να εργαστούν ως ωρομίσθιοι δεν δείχνει τίποτα άλλο από το γεγονός ότι για την κυβέρνηση το μόνο που περισσεύει είναι η μόνιμη, σταθερή και ασφαλισμένη εργασία στην εκπαίδευση και παντού. Γιατί στο κομβικό αυτό θέμα, το οποίο μένει έξω από τη δημόσια συζήτηση, η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας «δίνουν τα ρέστα τους», το θέμα της μονιμότητας, που θεωρείται από τους πρωθιερείς του νεοφιλελευθερισμού αναχρονισμός.

Συνθήκες απομόρφωσης

Ωστόσο, όπως γίνεται σαφές, η μείωση εκπαιδευτικών και σχολικών μονάδων έχει στόχευση τον ίδιο τον μαθητικό πληθυσμό καθώς και τις εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες που έχουν τα παιδιά τους στη δημόσια σχολική εκπαίδευση. Στα παγωμένα σχολεία, τα παραφορτωμένα με μαθητές και με τρομοκρατημένους εκπαιδευτικούς κάνοντας «χημεία» με τα νέα προγράμματα του Γενικού και Τεχνολογικού Λυκείου θα βαθύνουν την εκπαίδευση της αμάθειας. Γιατί, όπως η ποιότητα του σπόρου που φυτεύεται καθορίζει την ανάπτυξη του φυτού και το θωρακίζει απέναντι στη βροχή ή στην ξηρασία, όμοια και το «είδος» της εκπαίδευσης επιδρά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας.

Στην ήδη επιβαρημένη κατάσταση έρχονται να προστεθούν, αθέατα, οι συνέπειες της ολοκληρωτικής αναίρεσης οποιασδήποτε δυνατότητας ανοδικής κοινωνικής κινητικότητας μέσα από την πρόσβαση στον εκπαιδευτικό μηχανισμό, που ακυρώνουν ένα ολόκληρο φάσμα κοινωνικών προσδοκιών, συγκροτημένο εδώ και αρκετές δεκαετίες και, βεβαίως, επηρεάζουν τις συνθήκες αλλά και τα κίνητρα μάθησης μέσα στις σχολικές τάξεις.

Η αθέατη υποχώρηση χιλιάδων μαθητών από τη μαθησιακή διαδικασία δεν προσαρμόζεται απλώς στην ναυαγισμένη ζωή των οικογενειών, που είναι κατάσταση αδιεξόδου, αλλά ακριβώς στο αδιέξοδο της κατάστασής τους. Ο κίνδυνος είναι μεγάλος και δεν απέχει πολύ από μια γενική κατάσταση απομόρφωσης στα ελληνικά σχολεία, αν δεν υψωθεί τείχος θεόρατο από τη μεριά των εκπαιδευτικών και των εργαζομένων με ισχυρά μορφωτικά χαρακτηριστικά.

Δάσκαλοι… δεύτε έξω

Διαθεσιμότητα, απολύσεις, μετατάξεις, αξιοκρατία…

Αυτή η βαβυλωνιακή σύγχυση των λέξεων προέρχεται από το ότι είναι η γλώσσα αυτών που αδικούν. Το ότι ο κόσμος της εργασίας δεν μπορεί να την καταλάβει προέρχεται από το ότι σε τίποτα πια δεν χρησιμεύει να την καταλάβει.

Οταν η άλλη πλευρά, οπλισμένη με τη θεοσοφία της αγοράς, προτάσσει τα φτηνά οικόσημα και τα τσίγκινα εξαπτέρυγα των απολύσεων, της ιδιωτικοποίησης και του ξεθεμελιώματος του Δημοσίου,

Οταν κηρύσσει από τον άμβωνα την έξωση των φτωχών από τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια και σφυρηλατεί νέες χειροπέδες στη γνώση,

Οταν ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες περιφέρουν το άθλιο σώμα ενός πολυνομοσχεδίου της ντροπής ως αναστάσιμο,

Οταν το κράτος και η βία σφίγγουν για ακόμη μια φορά τα δεσμά του Προμηθέα,

Τότε, δίκαια το ποτάμι της οργής των απολυμένων, των φτωχών και των αδικημένων και όλων όσοι δεν σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους, άπιστοι στις φλυαρίες των χορτασμένων και των πληρωμένων σοφών, συντρίβει τις όχθες που το περιορίζουν, προτάσσοντας ως ελπίδα του όλους αυτούς που δεν έχουν καμιά ελπίδα και υψώνοντας μαζί με τον προγραμματικό λόγο και το φραγγέλιο.

Τώρα επιβάλλεται ο κόσμος της εργασίας να κάνει τους δικούς του ισολογισμούς, να καθαρίσει τα μάτια του από τις χρόνιες τσίμπλες, να «ξορκίσει» την παραλυσία και να τραβήξει τις σωστές διαχωριστικές γραμμές, ενάντια στους «πουρκουάδες», τους ριψάσπιδες και τα σκιάχτρα που φυτεύονται δίπλα του.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ Εφημερίδα των συντακτών

Σε αργία Λαρισαίος δάσκαλος με απόφαση του υφ. Παιδείας Παπαθεοδώρου

Σε αυτοδίκαιη αργία, με απόφαση του υφυπουργού Παιδείας Θεόδ. Παπαθεοδώρου, τέθηκε τελικά την περασμένη εβδομάδα Λαρισαίος δάσκαλος που έχει καταδικαστεί πρωτόδικα από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας με ποινή φυλάκισης 8 μηνών με αναστολή.

Το παράδοξο είναι πως το υπουργείο Παιδείας δεν τιμώρησε τον εκπαιδευτικό για κάποιο παράπτωμα που να αφορά στην υπηρεσία του και στο σχολείο (με Τμήματα ΔΑΔ για παιδιά με αυτισμό) όπου υπηρετεί αλλά γιατί καταδικάστηκε για «αντίσταση κατά της αρχής» λόγο και για τον οποίο συνελήφθη από αστυνομικούς στην αντιμνημονιακή συγκέντρωση που έγινε στη Λάρισα μετά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου του 2012.

 

Ο δάσκαλος τέθηκε σε αργία (με μείωση των απολαβών του στο ¼ του σημερινού μισθού) και πλέον παραπέμπεται στο Α” Τμήμα του Πειθαρχικού Συμβουλίου Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης με το… παράπτωμα «της ανάρμοστης για υπάλληλο συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας» όπως σημειώνεται στη διαπιστωτική πράξη (13/05/13) που υπογράφει ο κ. Παπαθεοδώρου. Ο Λαρισαίος δάσκαλος τίθεται ουσιαστικά σε αργία, με βάση όχι τόσο τον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα (άρθρο 103 του ν. 3528/07) όσο με τον πρόσφατο ν. 4093/12 (όπως αυτός βελτίωσε το ν. 4057/12) που αφορά στην «έγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013 – 2016» ή «μνημόνιο 3», όπως καθιερώθηκε.

 

Ο δάσκαλος τίθεται δηλαδή σε αυτοδίκαιη αργία με βάση τη λογική των «επίορκων» που αδιακρίτως καθιερώνει ο νέος νόμος, εξέλιξη που προκάλεσε τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών καθώς καταργείται το τεκμήριο της αθωότητας, όπως συνέβη στην περίπτωση της Λάρισας, αφού ο εν λόγω δάσκαλος πρώτα τέθηκε σε αυτοδίκαιη αργία και μετά παραπέμπεται στο υπηρεσιακό πειθαρχικό συμβούλιο.

 

Για τον ίδιο λόγο μάλιστα, η Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης Θεσσαλίας Βασιλική Ζιάκα ζήτησε την επίσπευση των διαδικασιών έτσι ώστε να μην εκκρεμούν σε βάθος χρόνου οι υποθέσεις των εκπαιδευτικών. Υπενθυμίζεται πως η σύνθεση των πειθαρχικών συμβουλίων έχει αλλάξει και δεν συμμετέχουν πλέον οι αιρετοί του κάθε κλάδου (σ.σ. στο παρελθόν υπήρξαν και προκλητικά αθωωτικές αποφάσεις) ενώ στη συγκεκριμένη περίπτωση στο Συμβούλιο συμμετέχουν δυο δικαστικοί λειτουργοί και ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας Βασίλ. Σακελλαρίου.

 

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

 

Στις 25 Μαρτίου του 2012 για πρώτη φορά σε όλη τη χώρα οι παρελάσεις με αφορμή την εθνική επέτειο, έγιναν με αυστηρά μέτρα ασφαλείας (μεταλλικά κιγκλιδώματα, έντονη αστυνομική παρουσία κλπ) υπό τον φόβο επεισοδίων με αφορμή και τις έντονες αντιδράσεις των πολιτών για τα νέα οικονομικά μέτρα. Εκδηλώσεις διαμαρτυρίας έγιναν σε όλη τη χώρα ενώ στη Λάρισα, διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στη διασταύρωση των οδών Κύπρου και Μεγ. Αλεξάνδρου. Με την ολοκλήρωση της παρέλασης, διαδηλωτές επιχείρησαν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό για να προκληθεί αντιπαράθεση και από τα μικροεπεισόδια που ακολούθησαν, δυο διαδηλωτές συνελήφθηκαν ενώ ένας τρίτος μεταφέρθηκε τραυματισμένος στο νοσοκομείο. Ένας από τους δυο συλληφθέντες ήταν και ο Λαρισαίος εκπαιδευτικός που στην πραγματικότητα διαδήλωσε ενάντια στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης για να τεθεί τελικά σε αυτοδίκαιη αργία ως… επίορκος. Σημειώνεται πως ο δάσκαλος θα βρίσκεται σε αργία έως ότου συνέλθει το Πειθαρχικό Συμβούλιο.

 

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Ελευθερία (Β. ΚΑΚΑΡΑΣ