Υλικό για 21η Μάρτη, παγκόσμια ημέρα κατά του Ρατσισμού και των Φυλετικών Διακρίσεων

Μάθε τα δικαιώματά σου… τώρα!: η Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Τριάντα άρθρα της διακήρυξης, τριάντα απλές προτάσεις. Προβολή παρουσίασης,  ΕΔΩ!, Τα 30 άρθρα της διακήρυξης, ΕΔΩ!, Βίντεο στο YouTube, ΕΔΩ!, Σελίδα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ΕΔΩ!

«Δικαίωμά μου!», φωτογραφικό υλικό, για αξιοποίηση στην τάξη. ΕΔΩ!

Λέμε όχι στις διακρίσεις Οδηγός για τον εκπαιδευτικό (δραστηριότητες κλπ), Φυλλάδιο, Για Ρομά,

Υλικό από το "Συνήγορο του Παιδιού" www.0-18.gr/gia-megaloys

Υλικό από την Ύπατη Αρμοστεία ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες http://www.unhcr.gr/ekpaideysi/ekpaideytiko-yliko.html

Υλικό από τη Διεθνή Αμνηστία  www.amnesty.org.gr

Υλικό από το Κέντρο Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων http://www.kepad.gr/

Υλικό από Κέντρο Παιδαγωγικής και Καλλιτεχνικής Επιμόρφωσης "Σχεδία", http://www.schedia-art.gr/el/educational/

Υλικό από iRED (Institute Rights Equality & Diversity). http://www.i-red.eu/  κι εδώ το "Σχέδιο δράσης-Πρότυπος Οδηγός για την καταπολέμηση του ρατσισμού"

Υλικό από το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, http://www.gcr.gr/

«Ποια είναι η χώρα μου;» Η ιστορία ενός μετανάστη 2ης γενιάς. Πατήστε ΕΔΩ!

 Όταν οι Έλληνες……ήταν από την πλευρά των μεταναστών. Σύντομο χρονικό μιας από τις πιο μαύρες σελίδες του ελληνισμού της διασποράς: του διωγμού των Ελλήνων της νότιας Ομάχα (1910, Νεμπράσκα, Η.Π.Α.). Πατήστε ΕΔΩ!

Παραμύθια από διάφορες χώρες. Πατήστε ΕΔΩ!

Παιχνίδια, όπως τα μεταφέρουν οι μετανάστες από τις χώρες τους. Πατήστε ΕΔΩ!

Ο ξένος Πρόταση διδασκαλίας με θέμα την μετανάστευση, τον πόλεμο, τους πρόσφυγες και την ξενοφοβία, με αφορμή το βιβλίο της Ε. Χωρεάνθη: Ένας ξένος στην οικογένειά μας». Πατήστε ΕΔΩ!

Γκασμέντ. Πρόταση διδασκαλίας με θέμα την μετανάστευση, τον ρατσισμό, την ξενιτιά, και άλλα παρόμοια ζητήματα, με αφορμή το βιβλίο του Κ. Μουρίκη: » Γκασμέντ, ο φυγάς με τη φλογέρα». Πατήστε ΕΔΩ!

Για λίγη ζεστασιά... Ένταξη προσφύγων -Δραστηριότητες για εκπαιδευτικούς και.... εδώ!

Νεαροί πρόσφυγες...  Χτίζοντας το μέλλον-Δραστηριότητες για εκπαιδευτικούς Κατεβάστε το και σε μέρη: σελ 1-28, σελ 29-73

Εκπαιδευτικό υλικό για τον ρατσισμό και την διαφορετικότητα. Υλικό από τον Α’ Σύλλογο Αθηνών Εκπαιδευτικών Π.Ε. για αντιρατσιστικά μαθήματα.

http://goo.gl/CVFlH

Σε αυτή την ηλεκτρονική διεύθυνση, έχει συγκεντρωμένο ένα απίστευτο υλικό, που μπορεί να αξιοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις.

http://sumstanvoi.blogspot.gr/

21 Μάρτη μέρα δράσης κατά του ρατσισμού στα σχολεία….

Στην τελική ευθεία για το συλλαλητήριο στις 30 Μάρτη και την  21 Μάρτη μέρα δράσης κατά του ρατσισμού στα σχολεία….

Οργανώνουμε την 21 Μάρτη ΜΕΣΑ στα  σχολεία:

 

Βίντεο για προβολή:

 

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=_LMnxXHSlCo

 

Υπάρχει εγκύκλιος του Υπουργείου που δίνει 1 ώρα για τις 21 Μάρτη.

 

 Κείμενο υπογραφών για ιθαγένεια για όλα τα παιδιά και κείμενο με τις 100 αρχικές υπογραφές. Μπορούμε να προτείνουμε σε ΟΛΟ το σχολείο, το 15μελές, τους εκπαιδευτικούς, όλους τους μαθητές να υπογράψουν ΜΑΖΙΚΑ το κείμενο.

 

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας με την οποία κρίθηκαν ως αντισυνταγματικές διατάξεις του νόμου για την ιθαγένεια και τη ψήφο των μεταναστών στις αυτοδιοικητικές εκλογές μας επιστρέφει  πίσω ολοταχώς στο δίκαιο του αίματος. Είναι μια απαράδεκτη οπισθοδρόμηση.

Η Νέα Δημοκρατία προωθεί την αναθεώρηση του νόμου 3838/2010 προς την κατεύθυνση του μεγαλύτερου αποκλεισμού.  

Πιστεύουμε ότι τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των μεταναστών και των παιδιών τους δεν μπορούν να σφαγιάζονται στο όνομα άκαρδων, ρατσιστικών και  αντιδραστικών προσεγγίσεων όπως αυτές που εξέφρασε η πλειοψηφία του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Πρέπει επιτέλους να γυρίσουμε τη πλάτη στις ρατσιστικές  επιλογές των κυβερνήσεων που χρεοκόπησαν και απειλούν να οδηγήσουν σε νέο απαρτχάιντ στη καρδιά της Ευρώπης.

Δεν μπορεί να είναι προϋπόθεση η νομιμότητα των γονέων για το δικαίωμα στην ιθαγένεια των παιδιών που γεννιούνται η σπουδάζουν στη χώρα μας και δεν γνωρίζουν  καν την χώρα καταγωγή των γονιών τους! Δεν έχουν ευθύνη  τα παιδιά για το πώς  οι μετανάστες γονείς τους ήρθαν στην χώρα διακινδυνεύοντας τη ζωή τους στον Έβρο και το Αιγαίο. Οι αλλαγές χρειάζεται να άρουν τους άδικους αποκλεισμούς.

Όμως ακόμη και αν παραμείνει ως έχει ο  νόμος Ραγκούση πάλι ο αποκλεισμός θα διευρύνεται εξ αιτίας της μαζικής ανεργίας αφού χιλιάδες μετανάστες χάνουν τις άδειες παραμονής διότι η ανανέωση τους εξαρτάται από τα ένσημα που τους ζητούνται ως προϋπόθεση. Χωρίς την νομιμοποίηση των μεταναστών και τη κατοχύρωση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, των κοινωνικών, των πολιτικών, των θρησκευτικών, ο αποκλεισμός θα μεγαλώνει.

Αυτές οι πρωτοβουλίες της ΝΔ εντάσσονται στις πολιτικές που υιοθετούν την ατζέντα των νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Με τις πολιτικές του ρατσισμού, των στρατοπέδων συγκέντρωσης, της FRONTEX, των ρατσιστικών επιχειρήσεων σκούπας και των απελάσεων ανοίγουν το δρόμο στις δολοφονικές επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου στις γειτονιές.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τους ανθρώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών, τους μαζικούς φορείς, τα συνδικάτα, τις κινήσεις υπεράσπισης των δικαιωμάτων και των μεταναστών να ορθώσουμε ασπίδα αλληλεγγύης για το αυτονόητο δικαίωμα στην ιθαγένεια όλων των παιδιών και την νομιμοποίηση των μεταναστών. 

Οι πρώτες 100 υπογραφές

Αγγελόπουλος Γιώργος, ηθοποιός σκηνοθέτης, Αδάμης Μιχάλης, ζωγράφος, Αζίζ Ισλάμ, Επιμελητήριο Μπαγκλαντεσιανών Ελλάδος, Αϊβαλιώτου Ειρήνη, δημοσιογράφος, Αμελαδιώτης Δημήτριος, εικαστικός, Aλεξ ντε Λεόν. Ελληνοαιγυπτιακά Νέα, Ανέστης Αζάς, σκηνοθέτης, Αντωνακάκη Σοφία, εικαστικός,  Αραπάκος Παναγιώτης, πρόεδρος ΔΣ εργαζόμενων νοσοκομείου Αγ. Σάββας, Aρβανίτης Κώστας, δημοσιογράφος, Αρκουλή Κυριακή, εκπαιδευτικός εικαστικός, Ασλάμ Τζαβέντ, επικεφαλής Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος, Ασράφ Χάσνο, Σύλλογος Ελεύθερων Σύρων Ελλάδος, Βαλένθια Τζό KASAPI HELLAS, Βαρίκα Ελένη, Πανεπιστήμιο Paris 8, Βαρκαράκη Χριστίνα, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Βγενόπουλος Ντινος, δημοσιογράφος, Βουλβούλη Αιμιλία, Πανεπιστήμιο Φατίχ, Βριζάκη Τάνια, κοινοτική σύμβουλος του 2ου Διαμερίσματος Δήμου Αθήνας, Γεωργοκώστα Σοφία, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Λέσβου, Γκαργκάνας Πάνος, υπεύθυνος έκδοσης της εφημερίδας Εργατική Αλληλεγγύη, Γκολαμί Ρεζά, Σύλλογος Ενωμένων Αφγανών Ελλάδος, Δεντάκης Παντελής, Ηθοποιός-σκηνοθέτης, Διαβολάκης Θανάσης, δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, Ζώτος Δημήτρης, δικηγόρος, Θεοχάρης Γιάννης, αντιπρόεδρος σωματείου εργαζόμενων ΙΝΤΡΑΚΟΜ, Καβουριάρης Μάκης, πανεπιστημιακός, Καμπαγιάννης Θανάσης, δικηγόρος, Κανελλόπουλος Παναγιώτης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Καραφίλη Αύρα, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Καρφάκης, Νίκος Πανεπιστήμιο Leicester, Κάσσης Δημήτρης, μουσικός, Καταραχιάς Κώστας, Γ.Σ. ΟΕΝΓΕ-Γραμματέας ΔΣ εργαζόμενων νοσοκομείου Αγ. Σάββας, Κίνουα Νικόδημος, ASANTE, Κοκόλης Λεωνίδας, μέλος ΔΣ Β’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσων, Κολέζι Εριόλα, θεατρολόγος, Κολιοπούλου Μαρία, χορογράφος, Κολότσιος Σάκης, πρόεδρος συλλόγου Μηχ-Ηλεκτρολόγων Βόρειας Ελλάδας, Κότσιας Σπύρος, οικονομολόγος, Κουκαλάνι Βασίλης, σκηνοθέτης-ηθοποιός, Κουράκης Νίκος, μέλος, ΔΣ συλλόγου εκπαιδευτικών ΠΕ “ο Σεφέρης”, Κουτσούγερα Τατιάνα, εκπαιδευτικός , Κούτρας Γιάννης, περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας-μέλος ΔΣ ΕΝΙΘ (Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης), Κουτρουμπάκης Κώστας, εκπαιδευτικός, Κωνσταντινίδης Σέργιος, σκηνοθέτης,  Κωνσταντίνου Πέτρος, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας και συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ, Λαδά Χριστίνα, μέλος ΔΣ συλλόγου Δασκάλων Μεσσηνίας, Λαχανιώτη Τόνια, περιφερειακή σύμβουλος Ιονίων Νήσων, Λεοντακιανάκος Μάκης, δικηγόρος, Λιβαδάρος Γιάννης, μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζόμενων Δήμου Κερατσινίου, Λιβιεράτος Δημήτρης, ιστορικός, Λίτσης Μωυσής, μέλος ΔΣ ΕΣΗΕΑ, Λορίδας Περικλής, μουσικός, Λουκάς Βασίλης, γραμματέας ΔΣ ΕΛΜΕ Ικαρίας, Lowy Michael, School for Advanced Studies in the Social Sciences, Μακόλεϋ Λορέτα, Ένωση Αφρικανών Γυναικών, Λώλος Μάριος, πρόεδρος Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδος, Μαργαρώνη Μαρία, φιλόλογος-κοινωνική ανθρωπολόγος, Μαρκέτος Σπύρος, ΑΠΘ, Μάτη Βάσω, γραμματέας συλλόγου εργαζόμενων στα ιδιωτικά ΚΤΕΟ, Μαυραγάνη Γεωργία, σκηνοθέτης-Κίνηση Μαβίλη, Μεγαγιάννης Κώστας, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Δήμου Αγ. Παρασκευής, Μπαϊρακτάρης Κωνσταντίνος, ΑΠΘ, Μπίμπου Νάκου Ιωάννα, ΠΤΔΕ ΑΠΘ, Μπόλαρης Λέανδρος, συγγραφέας-ιστορικός, Μπουτουλούση Ελένη, ΑΠΘ, Μπράτσος Νάσος, μέλος ΓΣ ΠΟΕΣΥ, Νικολακάκη Μαρία, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Νούλας Βασίλης ,σκηνοθέτης, Νταουντάκη Ανθή ,σκηνοθέτης, Οχάβερεί Ντόναλτ,Κοινότητα Νιγηρίας, Παπαδάκη Θάλεια, ηθοποιός, Παπαδόπουλος Γιάννης, Ιστορικός, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Παπαδοπούλου Δέσποινα, ΑΠΘ, Πατρικίου Κατερίνα, δημοτική σύμβουλος Πετρούπολης, Παραφέστας Νίκος, πρόεδρος συλλόγου εργαζόμενων στα ιδιωτικά ΚΤΕΟ, Παυλίδης Βαγγέλης, σκιτσογράφος, Πίττας Κώστας, γραμματέας Τμήματος ΕΜΔΥΔΑΣ, ΓΓ Βιομηχανίας & Ενέργειας (πρώην ΥΠΑΝ), Ρίζος Σεραφείμ, περιφερειακός σύμβουλος Κρήτης-μέλος ΔΣ συλλόγου Δασκάλων Χανίων, Σαββάκης Μάνος, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Σαρρής Κώστας, δημοσιογράφος,  Σόκ Αμπντουλάϊ, Κοινότητα Σενεγάλης , Σπυριδοπούλου Mαρία, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Σταματόπουλος Αντώνης, πρόεδρος Σωματείου ΜΕΤΡΟ, Στύλλου Μαρία, υπεύθυνη έκδοσης περιοδικού «Σοσιαλισμός από τα κάτω», Συλαϊδής Βασίλης, μέλος ΔΣ του ΕΚΑ, Τζίβα Έμυ, συνδικαλίστρια τραπεζοϋπάλληλος, Τριγάζης Ζαχαρίας, συνδικαλιστής ΑΕΙ, Τσιρώνης Γιώργος, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων νοσοκομείου Θριάσιο, Φυντίκογλου Βασίλης, ΑΠΘ, Φωτέλλη Ειρήνη, μέλος ΔΣ ΠΣΥΠΕΡΤ, Χασάν Ραμπάπ, Αιγυπτιακή Κοινότητα Ελλάδος, Χατζάρας Νίκος, μέλος ΔΣ συλλόγου Βοήθεια στο σπίτι Βόρειας Ελλάδας, Χριστοδούλου Αγγελική, ΑΣΚΙ, Χατζηεμμανουήλ Μαρία, φιλόλογος-θεατρολόγος-μεταφράστρια θεάτρου.

 email: antiracismfascism@yahoo.gr

KEEΡΦΑ Κίνηση  ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ στο ΡΑΤΣΙΣΜΟ και την  ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ

Πως αντέχεις να ζεις;

Καταγγέλλεις τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται.

Θα καταγγείλεις εκείνους που γέννησαν τη βία μέσα σε αυτό το παιδί;

Ετοιμάσου να καταγγείλεις το μίσος του για εκείνους που του γκρέμισαν ό,τι είχε. Ένα σπίτι όλο κι όλο όπου ζούσε μαζί με άλλους 32 ανθρώπους στην ανατολική Ιερουσαλήμ.

Ξέρω, θα το κάνεις. Δεν έχεις τέτοια ζόρια. Μπορείς να καταγγέλλεις όποιον θες και να δικαιολογείς τη βία όποιου θες.

Αυτή άλλωστε είναι η βία που ασκείς στη λογική.

Αύριο, αν πάρει το όπλο και πυροβολήσει έναν ισραηλινό στρατιώτη θα μιλήσεις για «αναίτια επίθεση Παλαιστινίων».

Αύριο, αν εκτοξεύσει μια ρουκέτα, θα ανατριχιάσεις με τον κίνδυνο που αντιμετώπισαν άμαχοι ισραηλινοί.

Το σπίτι που του γκρέμισαν οι ισραηλινοί, θα πεις πως ήταν παράνομο.

Ενώ η κατοχή της Παλαιστίνης είναι νόμιμη. Σωστά; Η πολιτική ορθότητα αναγνωρίζει ως δίκαιο το νόμο του ισχυρού.

Τον βλέπεις; Ίσως να ρωτάει τον θεό του, «γιατί;». Ίσως, πάλι, να ορκίζεται εκδίκηση. Πώς θα τολμήσεις αύριο να αναρωτηθείς «μα τι τον έκανε φανατισμένο;».

Κι ας είσαι ο φανατισμένος εσύ. Το έκπληκτο ζόμπυ δίχως ψυχή. Μονίμως εκπλήσσεσαι από τη «βαρβαρότητα» των αμυνόμενων. Ποτέ από τη βαρβαρότητα του «νόμου». Επειδή πιστεύεις ότι ο νόμος είσαι εσύ.

Τον βλέπεις. Πες του να συζητήσετε για να του εξηγήσεις ότι «τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως νομίζει κι ότι δεν είναι σωστό να ορκιστεί εκδίκηση». Θα σε φτύσει. Το ξέρεις. Γι’ αυτό και δε θα τολμήσεις να τον κοιτάξεις ποτέ στα μάτια. Όπως δεν τόλμησες να κοιτάξεις ποτέ την αλήθεια. Επειδή κι αυτή θα σε φτύσει. Σε φτύνει!

Την βλέπεις; Είναι 9 χρονών. Της γκρέμισαν το μόνο που είχε. Το σπίτι που ζούσε.

Δε σε νοιάζει. Αν αύριο απασφαλίσει και ζωθεί με εκρηκτικά, θα θυμηθείς να καταγγείλεις τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται.

Άλλωστε, εσύ δεν είσαι που βαφτίζεις κάθε φορά «πόλεμο» τις σφαγές Παλαιστινίων από Ισραηλινούς; Εσύ δεν είσαι που αδιαφόρησες όταν ένα μωρό 18 μηνών σκοτώθηκε από ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Γάζα;

Εσύ δεν είσαι που όταν σου μιλάνε για τους 1.500.000 ανέργους στην Ελλάδα σηκώνεις αδιάφορος τους ώμους λέγοντας «τα έχει αυτά η οικονομία»;

Εσύ δεν είσαι που πανηγύρισες όταν υποχρεώθηκε και η Κύπρος να χωθεί στα Μνημόνια επειδή «δικαιώθηκε» η παραφροσύνη σου;

Εσύ δεν είσαι που όταν σου λένε ότι κι άλλος μετανάστης μαχαιρώθηκε από νεοναζί απαντάς «ας έμενε στο χωριό του κι ας μη μας κουβαλιόταν εδώ»;

Μαλάκα μου, ειλικρινά απορώ, πώς μπορείς και ζεις; Δε ντρέπεσαι

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ Αριστερό blog

Με λένε Μιχάλη…

«Με λένε Μιχάλη. Γεννήθηκα το 1980 στην Αθήνα, στο «Μητέρα». Οι γονείς μου τότε έμεναν στο Παγκράτι. Μετά τη γέννα μου μετακομίσαμε στα Πατήσια. Οι γονείς μου είναι από τη Νιγηρία. Ο πατέρας μου ήρθε στην Ελλάδα για να σπουδάσει, τη δεκαετία του ΄70. Ύστερα από κάποια χρόνια έφερε και τη μητέρα μου. Από τα παιδικά μου χρόνια δεν θυμάμαι πολλά πράγματα. Στο δημοτικό τα πήγαινα μια χαρά με τα άλλα παιδιά. Μόνο όταν τσακωνόμασταν στο ποδόσφαιρο με στολίζανε με βρισιές του τύπου «αράπης» και τα σχετικά. Ήμουν ο μόνος μαύρος στο σχολείο μου. Θυμάμαι επίσης ένα σκηνικό. Μια μέρα, έπειτα από τσακωμό, κάποια παιδιά με είχαν βάλει στη μέση και με έβριζαν. Τότε ένα παιδί που τον έλεγαν Ηλία όρμησε εναντίον τους για να με υπερασπιστεί. Από τότε γίναμε κολλητοί φίλοι. Τα πρώτα χρόνια στο σπίτι μιλούσαμε νιγηριανά και αγγλικά. Αυτό όμως με εμπόδιζε για τα μαθήματα. Μέχρι που ο δάσκαλος κάλεσε τους γονείς μου και τους είπε ότι έπρεπε να μιλήσουμε ελληνικά στο σπίτι.

Με τα χρόνια επικράτησαν τα ελληνικά στο σπίτι μας. Ελληνικά και hiphop. Από εννέα χρόνων μιλώ μόνο ελληνικά. Μιλώ επίσης άψογα αγγλικά, ενώ τα νιγηριανά τα καταλαβαίνω αλλά δεν τα μιλώ πια. Το πάθος για τη μουσική το «κόλλησα», ίσως, επειδή μεγάλωσα ανάμεσα σε διάφορους γλωσσικούς ήχους. Στο γυμνάσιο παθιάστηκα με τα γκράφιτι, τη hip-hop και τη Dram΄Ν΄ Βase. Είναι χρόνια που περνούν διοργανώνοντας πάρτι και ανταλλάσσοντας κασέτες με τα φιλαράκια. Εκείνη την περίοδο μπήκε έντονα η θρησκεία στη ζωή μου. Μαζί της και η πρώτη υπαρξιακή σύγκρουση. Γιατί η θρησκεία έλεγε «ειρήνη υμίν», ενώ το hip-hop μιλούσε για εξέγερση. Η θρησκεία ήταν ευχή, το hip-hop δράση. Το hip-hop και τα γκράφιτι ήταν για μένα ένα είδος ξεσπάσματος. Τότε, για πρώτη φορά, άρχισα να γράφω στίχους. Έγραφα και για τον ρατσισμό. Ξαφνικά συνειδητοποίησα κάτι που είχα απωθήσει: το χρώμα της επιδερμίδας μου.

Το να είσαι μαύρος. Εγώ είμαι περήφανος που είμαι μαύρος. Το να είσαι μαύρος όμως σημαίνει ότι συναντάς μπροστά σου έναν τοίχο. Σημαίνει ότι πρέπει να ξοδεύεις πολλή ενέργεια για να πείσεις τους γύρω σου ότι δεν είσαι γεννημένος μόνο για να πουλάς CD και να παίξεις μπάσκετ. Ότι μπορείς να γίνεις γιατρός, λογοτέχνης, σχεδιαστής μόδας, οτιδήποτε. Το να είσαι μαύρος σημαίνει ότι ζεις με αυτό το χρώμα, το αναπνέεις, ότι δεν σε αφήνουν ποτέ να νιώσεις αόρατος. Τη μεγαλύτερη έκπληξη την προκαλείς όταν μιλάς ελληνικά χωρίς προφορά. Παθαίνουν πλάκα. Μερικοί κάθονται με το στόμα ανοιχτό και σε κοιτάνε σαν εξωγήινο. Τέλος πάντων… Ένα καλοκαίρι στη Σύρο. Η ανατροπή στη ζωή μου συνέβη ένα καλοκαίρι στη Σύρο.

Μόλις είχα τελειώσει το λύκειο. Ήθελα τότε να μπω στη Σχολή Καλών Τεχνών και άρχισα να κάνω ιδιαίτερα μαθήματα ελευθέρου σχεδίου. Το καλοκαίρι πήγα στη Σύρο για να δουλέψω στο εργαστήριο της δασκάλας μου. Έκανα βόλτα ένα απόγευμα, όταν ξαφνικά μπροστά στα πόδια μου σταμάτησε ένα αστυνομικό τζιπ. Βγήκαν έξω δυο αστυνομικοί και μου ζήτησαν τα χαρτιά. Είχα μαζί μου τη ληξιαρχική πράξη γέννησης. Θεωρούσα ότι ήταν αρκετή, αφού είχα γεννηθεί στην Ελλάδα. Με πήγαν στο Τμήμα. Μου είπαν ότι τα χαρτιά μου είναι ελλιπή. Ένας από τους αστυνομικούς μού είπε ότι θα με απελάσουν. «Πού θα με απελάσετε;» ρώτησα. «Στα σύνορα και να πας από εκεί που ήρθες», μου απάντησε. «Εγώ δεν ήρθα από πουθενά. Έχω γεννηθεί στην Ελλάδα», είπα. Δεν πήρα απάντηση. Απέλαση, σύνορα, όλα αυτά μου φαίνονταν σαν ταινία. Έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου και είχα κατατρομάξει. Έμεινα εκεί τρεις μέρες, στο σκοτάδι, κοιμόμουν χάμω, σε ένα μικροσκοπικό κελί με δυο Πακιστανούς που δεν μιλούσαν ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά. Αυτές οι τρεις μέρες ανέτρεψαν τα πάντα μέσα μου. Με τη μεσολάβηση φίλων και δικηγόρων με άφησαν ελεύθερο. Τότε άρχισαν να με βασανίζουν τα ερωτήματα.

Ποιος ήμουν; Τώρα καταλάβαινα γιατί δεν με καλούσαν φαντάρο, όπως συνέβαινε με όλους τους φίλους μου. «Φίλε μου, εσύ είσαι ξένος», έλεγα στον εαυτό μου. Και πάλι δεν ήθελα να το πιστέψω όμως. Σκεφτόμουν ότι οι αστυνομικοί είχαν κάνει λάθος. Ήταν ένας μηχανισμός άμυνας για να μη διαλυθώ. Τα χαρτιά, τα χαρτιά, τα χαρτιά. Όταν εισέβαλε στη ζωή μου η λέξη χαρτιά και αλλοδαπός όλα καθάρισαν πλέον. Ρώτησα τους υπαλλήλους στον δήμο εάν μπορώ να βγάλω ελληνική ταυτότητα επειδή έχω γεννηθεί εδώ. Μου απάντησαν κοφτά: «όχι». Μετά ήρθαν οι ουρές, οι βεβαιώσεις, τα ένσημα, τα γραφεία, οι υπάλληλοι, η ατελείωτη αναμονή. Και όταν βγαίνει η άδεια παραμονής είναι ληγμένη. Ξανά ουρές, βεβαιώσεις, ένσημα, γραφεία, υπάλληλοι, ατελείωτη αναμονή. Με αυτά θα φας όλη τη ζωή σου.

Τα καλύτερα χρόνια σου φεύγουν κυνηγώντας τα χαρτιά. Δεν μπορείς να πας πουθενά. Τα όνειρα για το πανεπιστήμιο τα εγκατέλειψα γιατί κυνηγούσα τα χαρτιά. Με κάλεσαν το 2002 στη Γαλλία για να εκπροσωπήσω την Ελλάδα σε ένα φεστιβάλ θεάτρου δρόμου. Δεν πήγα γιατί δεν είχα χαρτιά. Ήθελα να ανοίξω μια δική μου δουλειά, δεν μπόρεσα γιατί δεν είχα χαρτιά. Τα ελληνικά είναι η γλώσσα σου… Νιώθεις σιγά σιγά να ανοίγει ένα χαντάκι ανάμεσα σε σένα και στους φίλους σου. Εκείνοι προχωράνε, κυκλοφορούν ελεύθεροι. Αυτό που για σένα αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου, γι΄ αυτούς είναι ένα τίποτα. Επειδή δεν έχεις κανονικά χαρτιά δεν μπορείς να κάνεις σχέδια για το μέλλον. Σκέψου τι κατάπτωση. Να είσαι είκοσι χρόνων και να μη μπορείς να κάνεις σχέδια για το μέλλον. Φθείρεσαι ανεπαίσθητα, γίνεσαι μικρός, κλείνεσαι στον εαυτό σου. Πρέπει να προσέχεις πολύ για να μη γίνεις ανθρωπάκι.

Για να μη δεις όλους τους γύρω σου ως εν δυνάμει εχθρούς. Ύστερα έρχονται άλλες ερωτήσεις. Τι είσαι; Γεννήθηκες εδώ, τραγουδάς τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας, στο σχολείο είπες ποιήματα για την 25η Μαρτίου. Και όμως σε θεωρούν αλλοδαπό. Στη Νιγηρία εσύ δεν έχεις πάει ποτέ. Τα ελληνικά είναι η γλώσσα σου. Τι είσαι λοιπόν; Πρέπει να είσαι τρεις φορές τρελός για να μην τρελαθείς. Πρέπει να παλέψεις με νύχια και με δόντια για να μην αφήσεις την πραγματικότητα να σε ξεκάνει. Τι κάνω αυτή τη στιγμή; Ασχολούμαι πολύ με τη μουσική και με το θέατρο του δρόμου. Τώρα δουλεύω στον «Κοσμοπολιτισμό», ένα πολιτιστικό κέντρο που διοργανώνει και πολλά ενδιαφέροντα event με μετανάστες καλλιτέχνες. Τα χαρτιά; Τα περιμένω ακόμα, εδώ και δυο χρόνια. Το μέλλον; Το μέλλον, φίλε μου, είναι τα όνειρά μου. Αυτά είναι η ασπίδα και η ελευθερία μου…»

του Gazmend Kapllani

Στη μνήμη του Πακιστανού Sehzad Lugman, 27 ετών.

Ο άνθρωπος στο ποδήλατο

Ο άνθρωπος στο ποδήλατο

Υπήρξε.

Οι περισσότεροι αγνοούν το όνομά του.

Αφανίστηκε από τις μαχαιριές

Των λύκων της νύχτας

Αν και προσπάθησε να ξεφύγει

Ποδηλατώντας ξέφρενα

Με όλη τη δύναμη των εικοσιεπτά του χρόνων.

Την άλλη μέρα

 Οι τελάληδες στην πολιτεία μας αναρωτιόντουσαν φωναχτά

Αν το ποδήλατο ήταν κλεμμένο,

Αν ο άνθρωπος παραβίασε τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας

Αν είχε ταυτότητα.

Οι φύλακες μάς είπαν να μην ανησυχούμε

Γιατί ήταν ξένος

Κι η μάνα του είναι πολύ μακριά

Κι οι φίλοι του είναι φτωχοί

Και το κρέας του

Φθηνό είναι.

Κι εμείς ησυχάσαμε

Γιατί είχαμε τις δουλειές μας, τις έννοιες μας, τους έρωτές μας

Όμως τα λυπημένα του μάτια κοιτάζουν ακόμα

Απορημένα.

Χ.Β

Στη μακρά πλέον γραμμή που σχηματίζουν οι επιθέσεις σε μετανάστες, οι εκφοβισμοί οι προπηλακισμοί σε λαϊκές αγορές, το λιντσάρισμα, οι επιθέσεις, το «κυνήγι» αλλοδαπών, οι καταστροφές των καταστημάτων τους, το πλιάτσικο, τα μαχαιρώματα και οι τραμπουκισμοί προς τους “δαιμονοποιημένους” για όλα τα δεινά αυτής της χώρας, με καταγωγές από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, την Ινδία, το Μπαγκλαντές, την Αίγυπτο, κυρίαρχο χαρακτηριστικό είναι η αυξητική κλιμάκωση  στην ένταση της επίθεσης. Από τους  ξυλοδαρμούς με γυμνά χέρια και τους εκφοβισμούς, το ρατσιστικό μίσος οπλίζει με μαχαίρια που δολοφονούν.

Η επίθεση αυτή δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Πρόκειται για ακόμη ένα έγκλημα ρατσιστικού μίσους, ενός μίσους που ξεκινά από τη νομιμοποίησή του στις πολιτικές της «μηδενικής ανοχής στη λαθρομετανάστευση» και καταλήγει στις φασιστικές συμμορίες τύπου Χρυσής Αυγής, που αναλαμβάνουν την πρακτική εφαρμογή τους. Χιλιάδες  άνθρωποι μένουν απροστάτευτοι στη ρατσιστική βία, εφόσον γνωρίζουν ότι η καταγγελία  στην αστυνομία από το θύμα θα σημάνει αυτόματα την απέλασή του και την ατιμωρησία των ενόχων.

Πενθώντας, ευχόμαστε να εγκαινιαστεί ένας δημόσιος διάλογος, που θα συνοδευτεί από ανάλογη πράξη, για να αποκαλυφθούν οι πραγματικές αιτίες και λειτουργίες του ρατσισμού και του φασισμού, αιτίες που οπλίζουν την αποτρόπαια βία κατά των αδύνατων, των «από κάτω». Η βία αυτή πραγματικό σκοπό έχει να διευκολύνονται και να συγκαλύπτονται τα εγκλήματα των «από πάνω» ώστε να αποκομίζουν περισσότερα κέρδη και εξουσία.

Το θυματοποιημένο σώμα ευχόμαστε να γίνει ένα πανίσχυρο σύμβολο αντίστασης και κοινότητας ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό

ΑΘΗΝΑ ΠΟΛΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ 19 ΓΕΝΑΡΗ

Oι Εκπαιδευτικοί εν Δράσει σας καλούμε ,   να κάνουμε τη Αθήνα στις 19 Γενάρη, αντιφασιστική πόλη, να πλημμυρίσουμε το Σύνταγμα με χιλιάδες ανθρώπους σε ένα μεγάλο συλλαλητήριο, μια συναυλία διαμαρτυρίας-κραυγή κατά του νεοναζισμού και του ρατσισμού, μια μέρα δράσης των ανθρώπων των Γραμμάτων και της Τέχνης, μια μέρα δράσης όλων των εργαζόμενων και της νεολαίας.

Μια μέρα δράσης των  Δασκάλων για  να μην αφήσουμε τη χώρα μας να γίνει έρμαιο του ρατσιστικού μίσους και της βίας !

σας δίνουμε 10 λόγους, 10 καλέσματα, γιατί να είστε το Σάββατο στην Πλατεία της Ομόνοιας και στη συνέχεια στην μεγάλη πορεία και συναυλία στο Σύνταγμα. Ποιοί μας καλούν;

1)      Οι μετανάστες. Τα θύματα των εκατοντάδων ρατσιστικών επιθέσεων, οι συνάδελφοί μας στη δουλειά, οι γείτονές μας στα κάτω συνήθως διαμερίσματα των πολυκατοικιών μας, ενώνονται για πρώτη φορά και κάνουν έκκληση να βρεθούμε όλοι μαζί και να διαδηλώσουμε σαν μια γροθιά. Κοινότητες, μετανάστες και πρόσφυγες από Πακιστάν, Αφγανιστάν, Αίγυπτο, Συρία, Αλβανία, Αφρική, Τανζανία, Κονγκό, Σενεγάλη, Νιγηρία, Σιέρα Λεόνε, Ουκρανία, Φιλιππίνες και άλλες χώρες, θα είναι όλες και όλοι εκεί, ζητώντας χαρτιά, ίσα δικαιώματα, αξιοπρέπεια και μια καλύτερη ζωή.

2)      Τα παιδιά των μεταναστών, που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα και που η κυβέρνηση Σαμαρά θέλει να τους στερήσει την ιθαγένεια και το δικαίωμα να είναι ισότιμοι πολίτες στη μόνη χώρα που γνωρίσανε για πατρίδα. Εκατοντάδες παιδιά κάθε ηλικίας θα συμμετάσχουν από το πρωί στις 11πμ στο Θέατρο Εμπρός, στην παράσταση «Μια γιορτή στου Νουριάν» και στη συνέχεια θα σμίξουν, με μπαλόνια και φωνές, με όλους τους διαδηλωτές στην Ομόνοια.

3)      Οι μαθητές και οι μαθήτριες, που δίνουν τη μάχη να μη ριζώσουν οι φασιστικές ιδέες και πρακτικές στα σχολεία τους και ετοιμάζονται να δώσουν βροντερό παρών στην αντιφασιστική πορεία και συναυλία. 50.000 αντίτυπα του αντιφασιστικού κόμικ του Τάσου Μαραγκού μοιράστηκαν στα σχολεία στα πλαίσια της προετοιμασίας της 19 Γενάρη.

4)      Οι αντιφασίστες οπαδοί πολλών ποδοσφαιρικών ομάδων, που θέλουν τις εξέδρες χώρους ξεγνοιασιάς και παιχνιδιού, όχι ρατσιστικής χυδαιότητας και φασιστικής βίας: FC St Pauli Athens Club, Αντιφασίστες Οπαδοί/φίλαθλοι ΑΕΚ, Θύρα 7 Εξάρχεια, Αντιφασίστες Οπαδοί/φίλαθλοι Παναθηναϊκού, Aυτόνομη Θύρα 10 Ηρακλή, Greek Antifa Hooligans, Οriginal Γιαννιτσών.

5)      Δεκάδες εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, συνελεύσεις, τοπικοί φορείς, που όλο το προηγούμενο διάστημα πρωτοστάτησαν στη μάχη ενάντια στα Μνημόνια και στη λεηλασία των ζωών μας, ενάντια στις κυβερνήσεις της διαρκούς λιτότητας και της περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων, και που συνδέουν τώρα τη μάχη αυτή με τον αντιφασιστικό αγώνα ενάντια στην άνοδο της νεοναζιστικής ακροδεξιάς.

6)      Οι 250 καλλιτέχνες, συγγραφείς, ακαδημαϊκοί, κλπ, που συνυπέγραψαν την έκκληση «Ενάντια στο φασισμό και τον ρατσισμό, η 19 Γενάρη είναι η κραυγή σου», μαζί με τους μουσικούς που συμμετέχουν αφιλοκερδώς, σαν ισότιμοι με μας συναγωνιστές και σύντροφοι στον κοινό αντιφασιστικό αγώνα: Υπόγεια Ρεύματα, Magic De Spell, Social Waste, Μίλτος Πασχαλίδης, Νίκος Τουλιάτος, Mc Yinka, Ρίτα Αντωνοπούλου, Χαϊνης Αποστολάκης, Μοτίβο-4, Alex de Leon, Μάνος Πυροβολάκης, Ματούλα Ζαμάνη, Elektro Balkana, Ηλίας Μακρίδης και οι Βιτρω, Sound Esc, Radio Sol, Γιάννης Σιδηράς, Seli Kanou.

7)      Οι επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος, μέσα από το κάλεσμα του Σάμουελ Μπακ, διαπρεπούς Εβραίου ζωγράφου, που ξέφυγε από τα ναζιστικά κολαστήρια και μας καλεί σε αντιφασιστική επαγρύπνηση με τη Μαρτυρία του.

8)      Οι συμπαραστάτες του αντιφασιστικού κινήματος σε όλον τον κόσμο, που μετέτρεψαν τη 19 Γενάρη σε ένα κύμα διεθνούς αλληλεγγύης και θα κοιτάνε εκείνη τη μέρα προς την Αθήνα, συγκεντρωμένοι έξω από ελληνικές πρεσβείες και προξενεία: στο Λονδίνο, τη Γλασκώβη, το Εδιμβούργο, το Λιντς, το Μπρίστολ, το Δουβλίνο, το Ντέρυ, τη Βαρκελώνη, την Οσσόνα, τη Μανρέσα, τη Λυών, την Κοπεγχάγη, τη Βιέννη, το Τάμπερε, τη Βαρσοβία, τη Μόσχα, το Σικάγο, τη Νέα Υόρκη, το Σύδνεϋ και πολλές άλλες πόλεις του κόσμου.

9)      Οι εκατοντάδες διαδηλωτές που θα ταξιδέψουν από κάθε γωνιά της Ελλάδας, για να συμμετέχουν στο πανελλαδικό συλλαλητήριο της Αθήνας, από την Θράκη μέχρι την Κρήτη, βάζοντας έτσι τα θεμέλια ενός δικτύου αντιφασιστικών πόλεων. Οι Δήμοι που έχουν ήδη πάρει αποφάσεις συμμετοχής στη 19 Γενάρη είναι: Αθηναίων, Γαλατσίου, Ελληνικού-Αργυρούπολης, Νέας Ιωνίας, Νέου Ηρακλείου, Ζωγράφου, Πετρούπολης, Κορυδαλλού, Μοσχάτου-Ταύρου και Ρεθύμνου.

10)  Τέλος, στην 19 Γενάρη μάς θέλουν οι φίλοι και οι φίλες μας που δεν θα καταφέρουν να είναι εδώ, γιατί έγιναν οι ίδιοι μετανάστες και είναι πλέον σε άλλες πόλεις του κόσμου, στην αναζήτηση μιας δουλειάς και μιας καλύτερης ζωής. Για κάθε έναν και κάθε μία από αυτούς, αξίζει να είμαστε εκεί.

Λοιπόν τι λέτε; Θα δώσουμε ραντεβού 2μμ στην Ομόνοια στις 19 Γενάρη;