«Δεν θέλουμε να χάσουμε τους συμμαθητές μας» Κατάληψη σχολείου από γονείς και εκπαιδευτικούς στο Αιγάλεω για τις συγχωνεύσεις στη μέση της χρονιάς

Σε δυναμική διαμαρτυρία για τις μετακινήσεις δασκάλων και τις σγχωνεύσεις τμημάτων, διαφορετικών σχολείων, στη Δυτική Αθήνα προχώρησαν οι εκπαιδευτικοί του Αιγάλεω και οι γονείς του 5ου και 16ου δημοτικών σχολείων της περιοχής. Εν μέσω σχολικής χρονιάς λόγοι κυρίως οικονομικοί, οδηγούν στη λήψη αποφάσεων που αναταράσσουν τη σχολική ζωή και φανερώνουν έλλειμμα προγραμματισμού.
«Κυρία, δεν θέλουμε να χάσουμε τους συμμαθητές μας» έλεγε ένας μικρός μαθητής το μεσημέρι της Τρίτης (11/12) στη διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Γ' Αθήνας κυρία Γεωργία Ψάρρα μπροστά στην είσοδο του γραφείου της. «Μα δεν θα τους χάσετε, ίσα-ίσα θα κάνετε καινούργιους φίλους γιατί θα έρθουν κι άλλα παιδιά στην τάξη σας» προσθαθούσε να τους εξηγήσει. Αλλά οι ερωτήσεις των μικρών μαθητών, κυρίως της Στ' τάξης του 5ου και του 16ου Δημοτικού Σχολείου Αιγάλεω, έπεφταν βροχή.

Η διευθύντρια τους άκουγε και προσπαθούσε να τους κάνει να καταλάβουν την απόφασή της να συμπτυχθούν τα δύο τμήματα της Στ' τάξης του 5ου Δημοτικού, που αποτελούνται από 14 και 13 μαθητές, με εκείνο του 19ου Δημοτικού που έχει 13 μαθητές και να δημιουργηθούν δύο τμήματα Στ' τάξης των 20 μαθητών. Τα δύο σχολεία άλλωστε συστεγάζονται και μια τέτοια κίνηση αποτελούσε επιβεβλημένη λύση της τελευταίας στιγμής, καθώς την προηγουμένη η κυρία Ψάρρα ανακοίνωσε τη σύμπτυξη της Ε' τάξης και των δύο σχολείων, ενώ άφησε να διαφανεί και μια τέτοια πρόθεση για την Γ' τάξη, όπως είπαν γονείς και δάσκαλοι.
«Το καλοκαίρι μάς ανακοινώθηκε ότι δεν θα γίνουν άλλες συγχωνεύσεις» λέει στο «Βήμα» η γραμματέας του συλλόγου γονέων κυρία Χαρίκλεια Γεωργίου. «Είναι πράγματα τώρα αυτά πριν από τα Χριστούγεννα;» συμπληρώνει η κυρία Ρένα Χατζηαβραμίδου που βρίσκεται δίπλα της έξω από την κλειστή πόρτα του σχολικού συγκροτήματος. «Οι αλλαγές πρέπει να γίνουν μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου με εντολή του περιφερειακού διευθυντή» λέει η κυρία Γεωργίου και επικαλείται τον νόμο 3848, όπου στην παράγραφο 4 του άρθρου 7 που αφορά την πλήρωση κενών θέσεων αναφέρεται: «Εντός του πρώτου διμήνου κάθε έτους και οπωσδήποτε πριν τον προσδιορισμό των κενών θέσεων και των λειτουργικών αναγκών καθορίζεται, με απόφαση του διευθυντή εκπαίδευσης, ο αριθμός των τμημάτων, τάξεων, κατευθύνσεων ή άλλων ενοτήτων που θα λειτουργήσουν το επόμενο σχολικό έτος σε κάθε σχολική μονάδα της οικείας βαθμίδας. Η απόφαση αυτή μπορεί να τροποποιείται μόνο για εξαιρετικούς λόγους με απόφαση του περιφερειακού διευθυντή εκπαίδευσης μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους».
«Να εφαρμοστεί ο νόμος»
Οι γονείς αλλά και οι δάσκαλοι είναι εξαγριωμένοι με τις αποφάσεις της τελευταίας στιγμής που, όπως λένε, δείχνουν ότι κάτι δεν λειτούργησε σωστά στον προγραμματισμό. «Δεν υπάρχουν αναπληρωτές. Το υπουργείο δεν μας δίνει αναπληρωτές» είπε σε μια αποστροφή του λόγου της η κυρία Ψάρρα. Οι παρευρισκόμενοι στα κατειλημμένα γραφεία της Διεύθυνσης στο Αιγάλεω λένε ότι ευθύνεται και ο περιφερειακός διευθυντής Εκπαίδευσης Αττικής κ. Ιωάννης Κουμέντος.
Από την πλευρά του ο κ. Κουμέντος σε επικοινωνία του με το «Βήμα» επισημαίνει ότι: «Η κυρία Ψάρρα πολύ σωστά λειτούργησε και προσπάθησε να εφαρμόσει τη νομοθεσία. Παραβιάζεται ο νόμος και η αποκατάστασή του είναι το αυτονόητο. Έγιναν οι έλεγχοι, δεν είχαν συμπληρώσει με ευθύνη τους, τα σχολεία, τα στοιχεία και αφού ενημερώθηκε σωστά το syrvey θα αποκατασταθεί ο νόμος. Μη μας προκαλούν ως διοίκηση οι συνδικαλιστές. Πώς να προγραμματίσουμε τα κενά εφόσον στην πηγή αποκρύπτονται τα στοιχεία;».
Πού είναι οι αναπληρωτές;
Η απουσία διδασκόντων σε τάξεις με πολλούς (μέχρι και 30) μαθητές σε σχολεία της περιοχής ήταν το πρόβλημα που έπρεπε να επιλυθεί. Όπως λένε οι γονείς, ξεκίνησε έτσι ένα ντόμινο για την κάλυψη των θέσεων αυτών με τη μετάθεση εκπαιδευτικών από τμήματα τα οποία θα μπορούσαν να «συμπτυχθούν». Οπως ανέφερε η κυρία Ψάρρα στους διαμαρτυρόμενους «εγώ λύνω το πρόβλημα με αυτό τον τρόπο» και «Θα διαχειριστώ τη φτώχεια μας» - φράση την οποία επαναλαμβάνουν πολλοί γονείς θεωρώντας τη προσβλητική για την κατάσταση στην οποία βρέθηκαν.
«Να φέρετε αναπληρωτές» λέει κάποιος. «Πόσα χρειάζεστε για να κρατήσετε τη δασκάλα; Να τα μαζέψουμε να σας τα δώσουμε και να ησυχάσουμε» ακούστηκε η πρόταση ενός εκ των γονιών που είχαν συγκεντρωθεί. Απάντηση μπορεί να μην έλαβε ωστόσο οι γονείς δεν ήθελαν να καταθέσουν τα όπλα. «Τι θα γίνει με τα κενά που υπάρχουν στο Χαϊδάρι;» ρώτησε δάσκαλος για το 9ο Δημοτικό Σχολείο του εν λόγω δήμου, το οποίο ανήκει στη Διεύθυνση Γ' Αθήνας, όπως και σχολεία από το Περιστέρι, τον Κορυδαλλό και την Αγία Βαρβάρα τα οποία είναι σε αναβρασμό εξαιτίας παρόμοιων προβλημάτων (κλείσιμο τμημάτων τσιγγανοπαίδων και σύμπτυξη τμημάτων). «Κάντε ό,τι καταλαβαίνετε» ήταν η απάντηση που πήρε.
«Δεν έχουμε τις άπειρες πιστώσεις» λέει ο κ. Κουμέντος στο «Βήμα» και έκανε λόγο για την κινητικότητα (άδειες κύησης ή αναρρωτικές) και το μεταβαλλόμενο πρόγραμμα των εκπαιδευτικών και το πώς προκύπτουν τα κενά, με τους δασκάλους να έχουν λιγότερες ώρες στο πρόγραμμα όσο αυξάνονται τα χρόνια υπηρεσίας τους. Γι' αυτό, όπως επισημαίνει, απαιτείται να γίνει ορθολογική κατανομή των αναπληρωτών. «Δεν θα νομιμοποιήσουμε αυτή την κατάσταση» λέει στην ερώτηση γιατί να συμβούν αυτές οι μεταβολές στο μέσο της σχολικής χρονιάς.
Περί νομιμότητας
Την προηγούμενη ημέρα, τη Δευτέρα το βράδυ, οι σύλλογοι γονέων των δύο σχολείων συγκάλεσαν έκτακτη γενική συνέλευση και αποφάσισαν να κλείσουν τα σχολεία και να προχωρήσουν στην κατάληψη των γραφείων της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για την «απαράδεκτη, άκαιρη και παράτυπη», όπως τονίζουν στο ψήφισμά τους, απόφαση της κυρίας Ψάρρα. Αίτημά τους η επιστροφή των εκπαιδευτικών και η επαναφορά της σχολικής ζωής στην προηγούμενη κατάσταση, αλλιώς «θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας».
Το «νόμιμο των ενεργειών» της κυρίας Ψάρρα επικαλούνται και οι δάσκαλοι, ο εκπρόσωπος των οποίων κ. Παντελής Βαϊνάς την κάλεσε να παραιτηθεί «εφόσον, όπως λέτε, είστε μαζί μας αλλά αδυνατείτε να δώσετε λύση στο πρόβλημα, έχοντας στείλει τη μία δασκάλα στο Καματερό και τώρα έφυγε κι άλλος δάσκαλος». «Πού είναι εκείνο το μότο που έλεγε "πρώτα ο μαθητής";» αναφέρει κάποιος άλλος.
Τον νόμο που επικαλούνται οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί επικαλέστηκε και ο κ. Κουμέντος για να απαντήσει στις κατηγορίες περί μη σύννομης πράξης. «Με τις παραγράφους 1, 2 και 3 του άρθρου 31 του Ν. 3848/2010 ο περιφερειακός διευθυντής μπορεί να αποσπάσει το πλεονάζον προσωπικό σε άλλη σχολική μονάδα της ίδιας ή και άλλης περιοχής» σημειώνει χαρακτηριστικά.
«Τι να πούμε στα παιδιά;»
«Τι να πούμε στα παιδιά της Ε' τάξης; Στόλιζαν το τμήμα με τη δασκάλα τους και σήμερα έπρεπε να τους πούμε ότι δεν είναι πια μαζί τους» λέει στο «Βήμα» ο δάσκαλος της Στ' τάξης του 16ου Δημοτικού Σχολείου κ. Παναγιώτης Σάμιος. Το ζήτημα αυτό προτάσσουν με θέρμη και πολλοί γονείς, ενώ ένας μικρός μαθητής «απείλησε» την κυρία Ψάρρα: «Θα έρθω να σε χτυπήσω αν μου πάρεις τον κύριό μου».
«Εγώ θέλω να κάνω μάθημα, δεν θέλω να κλείσει το σχολείο μου» είπε η μικρή Χριστίνα στη διευθύντρια και συμπλήρωσε: «Θέλω όμως να έχω τους φίλους μου. Θα χωριστούμε στο Γυμνάσιο, θα χωριστούμε και τώρα, στη μέση της χρονιάς; Είμαστε λίγα άτομα στην τάξη και θα γίνουμε περισσότερα, δεν θα μπορούμε να κάνουμε μάθημα». Στην απάντηση ότι μπορεί να γίνει και με περισσότερα παιδιά το μάθημα γονείς, μαθητές και ο δάσκαλος της ολιγομελούς Στ' τάξης τής είπαν με μια φωνή: «Ελάτε να δείτε πώς κάνουμε το μάθημα, θα σας βοηθήσει».
«Επιτέλους, να γίνει μάθημα!»
Για «χυδαία εκμετάλλευση των παιδιών» από τους συνδικαλιστές έκανε λόγο ο κ. Κουμέντος στο «Βήμα» όταν του ετέθη το ζήτημα και σημείωσε: «Βάζουν τα παιδιά προμετωπίδα. Οι καλοί εκπαιδευτικοί μας θα φροντίσουν να καλύψουν την ύλη. Επιτέλους να γίνει μάθημα στα σχολεία. Όχι να πιέζουν οι συνδικαλιστές τον διευθυντή. Είναι σωστό να συγχωνεύουμε τις τάξεις όταν λείπει ο συνδικαλιστής δάσκαλος και όταν επιβάλλεται αυτό πλέον να μην είναι σωστό; Να επιστρέφει η έχουσα οργανική θέση από άδεια κύησης τον Μάιο και να ζητά να λάβει τη θέση της, όπως αναφέρει ο νόμος, και να γίνεται αυτό με την υπεράσπιση των συνδικαλιστών. Δεν αλλάζουν δάσκαλο τότε τα παιδιά, αφού φεύγει ο αναπληρωτής; Εδώ έχουμε ελληνικές κουτοπονηριές».
Σε αυτό το σημείο έκανε λόγο για αντίστοιχο θέμα που έχει ανακύψει εδώ και τρεις μήνες στην Κυψέλη, όπου για να «σωθούν» θέσεις οι δάσκαλοι επικαλούνται τον αριθμό των αλλοδαπών για να μείνουν τα τμήματα ολιγομελή και αναφέρει ότι κάλλιστα η λύση μπορεί να δοθεί μέσα από άλλα προγράμματα ενίσχυσης της ελληνικής.
«Υπάρχει νόμος για τον ανώτατο αριθμό παιδιών στο δημοτικό, που είναι 25 παιδιά σε κάθε τμήμα. Αυτό δεν εφαρμόζεται» λέει ο κ. Κουμέντος και επισημαίνει ότι «κάθε 15 μέρες οι διευθυντές οφείλουν να ενημερώνουν το survey με τον αριθμό των μαθητών σε κάθε τμήμα».
«Ζούνε σε ένα παράλληλο σύμπαν» λέει η κυρία Στέλλα Τραγά, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών και εξηγεί: «Μας έκαναν μια ημερίδα για το ψηφιακό σχολείο τη στιγμή που στην τάξη έχουμε έναν υπολογιστή, ο οποίος δεν είναι και ο πλέον ταχύς και σύγχρονος. Πόσο παιδαγωγικό είναι να κάθεται ένα παιδάκι τη φορά μπροστά του και να κάνει τις εργασίες του, να τις τυπώνει - με τι αναλώσιμα άραγε τη στιγμή που δεν έχουμε ούτε φωτοτυπικό;».
«Πρέπει κι εμείς να είμαστε πίσω σας, δεν μπορείτε μόνοι σας» είπε η γιαγιά ενός μαθητή που περνούσε με τα ψώνια της έξω από το σχολικό συγκρότημα και έπεσε πάνω στο πηγαδάκι των γονιών. Εκπαιδευτικοί και γονείς φοβούνται ότι αυτή θα είναι η αρχή μιας νέας διαδικασίας για το κλείσιμο κι άλλων σχολείων διά της συγχωνεύσεως με άλλα. Τη συμπαράστασή του προς τους διαμαρτυρόμενους εξέφρασε ο δήμαρχος Αιγάλεω κ. Χρήστος Καρδαράς ενώ στην κατάληψη βρέθηκε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κυρία Ρένα Δούρου αφήνοντας την υπόσχεση ότι θα φέρει το θέμα στη Βουλή. Και η κατάληψη συνεχίζεται... 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ

Από τη Δ.Ο.Ε.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Για τις κινητοποιήσεις στη Γ΄ Αθήνας

ενάντια στις συμπτύξεις τμημάτων και τις μετακινήσεις εκπαιδευτικών.

Οι σύλλογοι εκπαιδευτικών της Γ΄ Αθήνας (Περιστερίου, Αιγάλεω, Χαϊδαρίου, Κορυδαλλού-Αγίας Βαρβάρας), οι σύλλογοι γονέων των σχολείων που γίνονται οι συμπτύξεις και οι Ενώσεις Γονέων των παραπάνω περιοχών βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη διεύθυνση Π.Ε. Γ΄ Αθήνας, όπου μετά από μαζική παράσταση διαμαρτυρίας έχουν προχωρήσει σε κατάληψη, για τις αυθαίρετες συμπτύξεις τμημάτων και μετακινήσεις εκπαιδευτικών που έγιναν με απόφαση της  Διευθύντριας Εκπαίδευσης της Γ΄ Αθήνας. Ταυτόχρονα οι σύλλογοι γονέων των σχολείων που θίγονται αποφάσισαν το κλείσιμο τους επ' αόριστον.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. απαιτεί άμεσα την ανάκληση των αυθαίρετων συμπτύξεων και μετακινήσεων εκπαιδευτικών. Καταγγέλλει την κυβερνητική πολιτική των περικοπών και της διάλυσης του δημόσιου σχολείου καθώς και τη στάση της Διευθύντριας Εκπαίδευσης της Γ΄ Αθήνας που την υλοποιεί. Είναι απαράδεκτο και αντιπαιδαγωγικό στο μέσον της σχολικής χρονιάς να συμπτύσσονται τμήματα και να αλλάζουν σχολικό περιβάλλον οι μαθητές. Οι μαθητές, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί δεν είναι αριθμοί σε ένα λογιστικό ισοζύγιο που υπηρετεί τις επιταγές της Τρόικας του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε. 

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. στηρίζει τις κινητοποιήσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας της Γ΄ Αθήνας. Αντιπροσωπεία του θα παραβρεθεί στο χώρο των κινητοποιήσεων εκφράζοντας την συμπαράστασή του σε εκπαιδευτικούς και γονείς. Παράλληλα θα αναλάβει όλες τις αναγκαίες πρωτοβουλίες και δράσεις, ώστε να ανακληθούν οι αποφάσεις της Διευθύντριας Εκπαίδευσης και να επανέλθει η ηρεμία και το ομαλό παιδαγωγικό κλίμα στα σχολεία της περιοχής.

Ας βγούμε από το λήθαργο!!!

λοιπόν,τέρμα τα ψέματα!!!Σήμερα στις 4.45 το ξημέρωμα,διαγράφηκαν με ένα delete 2.500 περίπου δημόσιοι υπάλληλοι από τα μητρώα της απογραφής.

Πριν πέντε ημέρες η κυβέρνηση είχε περάσει πράξη νομοθετικού περιεχομένου που έδινε τη δυνατότητα να αλλάζουν τα στοιχεία χωρίς καμία έγγκριση!!!

Για όποιον δεν κατάλαβε, να το πω στεγνά:ΑΠΟΛΥΣΑΝΕ με μια διαγραφή σε μια κατάσταση 2.500 δημοσίους υπαλλήλους σήμερα. 

Τι περιμένει η εκπαίδευση; Να κάνει το ίδιο ο Αρβανιτόπουλος μέσω του survey; 

Ας βγούμε από το λήθαργο!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΘΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ «Απολυτήριο σε 8.500 δασκάλους με ψυχολογικά προβλήματα»)

Η κρυφή γοητεία του νεοναζιστικού λόγου

και η υλοποίηση της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής

Με ένα δημοσίευμα που το ύφος του θα ζήλευε ο Κασιδιάρης και το στήσιμο του ο Γκέμπελς, η εφημερίδα Έθνος (Κυριακή, 9 Δεκρμβρίου 2012, «Απολυτήριο σε 8.500 δασκάλους με ψυχολογικά προβλήματα») επιδιώκει να προωθήσει τις απολύσεις και την αξιολόγηση στη δημόσια εκπαίδευση, να υποκινήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό και να διοχετεύσει τον ηθικό πανικό στους κόλπους τής εκπαιδευτικής κοινότητας, συκοφαντώντας έναν από τους πιο ευαίσθητους κλάδους του δημοσίου, αυτόν των εκπαιδευτικών . Ο πυρήνας της λογικής του δημοσιεύματος κωδικοποιείται ως εξής: «αυτή τη στιγμή το 10% των εκπαιδευτικών είναι ψυχικά πάσχοντες, πράγμα το οποίο μπορεί να τους οδηγήσει στο να κάνουν κακό στα παιδιά μας. Πρέπει λοιπόν, να υπάρξει μια σκληρή αξιολόγηση που θα εντοπίσει και θα διώξει τους ψυχοπαθείς». Η συντάκτρια επικαλείται αγνώστου προελεύσεως και αμφιβόλου αξιοπιστίας στοιχεία και, παραβιάζοντας κάθε αρχής δημοσιογραφικής δεοντολογίας, συντάσσεται με τις απόψεις νεοφασιστικών φορέων για την αντιμετώπιση των κοινωνικά ευάλωτων κοινωνικών κατηγοριών.

Τι να πρωτοπεί κανείς για το δημοσίευμα;

Πρώτα απ’ όλα ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται η ψυχική ασθένεια είναι πλήρως στερεοτυπικός και αναπολεί την εξόντωση των ψυχικά σθενών που συντελούνταν στη χιτλερική Γερμανία: ο ψυχικά ασθενής δεν είναι ένας άνθρωπος που χρειάζεται υποστήριξη και μπορεί να εντάσσεται στην κοινωνία και την παραγωγή, αλλά ένα εν δυνάμει επικίνδυνο άτομο, πιθανός παιδόφιλος ή ακόμα και φονιάς… Αναφέρει ενδεικτικά το άρθρο: «Ο ένας στους δέκα εκπαιδευτικούς πάσχει από κάποιας μορφής ψυχική διαταραχή. Από απλή κατάθλιψη μέχρι και σοβαρά ψυχολογικά νοσήματα, που ενδεχομένως να τον οδηγήσουν με κατάλληλες συνθήκες, είτε σε βία μέσα στην τάξη, είτε στην τοξικομανία, είτε στον χώρο της παιδοφιλίας, της πορνογραφίας και της σεξουαλικής παρενόχλησης των ανυποψίαστων μαθητών». Υπάρχει μήπως εδώ κάποια ομοιότητα με το ναζιστικό λόγο για την ψυχική ασθένεια;

Από εκεί και πέρα σύμφωνα με τη λογική του δημοσιεύματος ο ασθενής είναι είτε τεμπέλης, είτε κάποιος «πονηρός» που αναζητεί τη θαλπωρή του δημοσίου: «Μέχρι στιγμής, αυτή η «κάστα ανθρώπων», που σημειωτέον, αν και γνωρίζει το πρόβλημά της αποδέχεται τον διορισμό, αντιμετωπίζεται από την πολιτεία σαν να μην υπάρχει». Ή λίγο πιο κάτω: «Οσοι από αυτούς (τους ψυχικά άρρωστους) «τσεκάρονται» εγκαίρως, τοποθετούνται κατευθείαν σε διοικητικές θέσεις στην εκπαίδευση και όχι σε σχολεία. Δεν είναι λίγοι, όμως, εκείνοι που ξεφεύγουν και διδάσκουν κανονικά». Είναι ολοφάνερη η αντιστροφή της πραγματικότητας και η διαγραφή μερικών κρίσιμων ερωτημάτων. Ο ψυχικά ασθενείς μόνο που δεν παρουσιάζεται ως ένα πανούργο άτομο που βρίσκει έναν τρόπο να λουφάρει… Παραβλέπονται οι δικές του ανάγκες για εργασία, κοινωνική αποδοχή κλπ. Για το δημοσίευμα ο ψυχικά ασθενής δεν έχει πρόβλημα, αλλά είναι ο ίδιος πρόβλημα.

Στο ίδιο πλαίσιο τονίζεται:  «Η οικονομική κρίση επιτείνει αυτήν την πίεση των εκπαιδευτικών, με αποτέλεσμα να πληθαίνουν τα περιστατικά που ο δάσκαλος βγάζει στην επιφάνεια... τις κρυφές του πλευρές!». Για τον συντάκτη του κειμένου είναι δεδομένο ότι στην εποχή της κρίσης και του ΔΝΤ δεν πρέπει να υπάρχει ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας και πρέπει να απεμπολούνται όλες οι αρχές του κοινωνικού κράτους και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Καταλήγει στον κοινωνικό δαρβινισμό που όποιος ανταπεξέρχεται με μεγαλύτερη δυσκολία , πρέπει να ωθηθεί εκτός κοινωνίας Φυσικά ξεχνάει να θέσει ένα βασικό ερώτημα, που δεν είναι άλλο από το τι θα συμβεί σε έναν άνθρωπο που είναι ψυχικά ευάλωτος αν χάσει τη δουλειά του σε μια χώρα με 30% ανεργία. Ουσιαστικά το κείμενο υιοθετεί μια λογική καιάδα, καθώς ο άνθρωπος που δεν έχει αυξημένους ρυθμούς παραγωγικότητας ή έχει ορισμένες ιδιαιτερότητες πρέπει να καταδικαστεί στην εξαθλίωση

Όμως το κείμενο δεν σταματάει εδώ. Η έννοια της ψυχικής ασθένειας διευρύνεται τόσο πολύ ώστε να αγκαλιάζει ένα φάσμα συμπεριφορών, πλήρως απενεχοποιημένων σε όλες τις δημοκρατικές κοινωνίες: «Δεκάδες καταγγελίες για καθηγητές αδιάφορους, περίεργους ή που χρήζουν ψυχιατρικής βοήθειας δέχεται και ο Συνήγορος του Πολίτη». Αυτός που χρήζει ψυχιατρικής βοήθειας σχεδόν ταυτίζεται με τον «περίεργο» και τον «αδιάφορο». 

Φυσικά από ένα τέτοιο άρθρο δεν μπορεί να λείπει το γκαιμπελίστικο στήσιμο, η παραβίαση βασικών κανόνων της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και υιοθέτηση βασικών αρχών της προπαγάνδας, που βασίζονται είτε στην αποσιώπηση είτε στη διαστρέβλωση στοιχείων. Τελείως αυθαίρετα και αντιεπιστημονικά η συντάκτης εντάσσει στο άρθρο ποσοστά που αναφέρονται είτε στο σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης, είτε στις χαμηλές προσδοκίες και το στρες που μπορεί να έχει ένας εργαζόμενος ο οποίος συντρίβεται μισθολογικά και εργασιακά. Παραβλέπει το γεγονός ότι το εργασιακό στρες συναντάται πολύ συχνά στο σύνολο των επαγγελματικών χώρων, ως απόρροια των πολιτικών λιτότητας ή ελαστικοποίησης της εργασίας. Ειδικότερα,  το άγχος είναι το δεύτερο σε συχνότητα αναφερόμενο πρόβλημα υγείας και επηρεάζει το 28% των εργαζομένων στην Ευρώπη. Προφανώς , σύμφωνα με τη λογική της «δημοσιογράφου» οι 34 αυτόχειρες της France telecom ορθώς αυτοκτόνησαν και ήταν δικό τους πρόβλημα. Παραβλέπει μάλλον η ίδια ότι ο κλάδος που διεθνώς επιδεικνύει τα υψηλότερα ποσοστά ψυχικών διαταραχών είναι των δημοσιογράφων και ότι το ταμείο τους, ο ΕΔΟΕΑΠ, έχει από τα υψηλότερα ποσοστά συνταγογράφησης ψυχοφαρμάκων. Εντούτοις κανείς δε διανοήθηκε να υποστηρίξει ότι πρέπει να απολυθούν οι δημοσιογράφοι με ψυχικά προβλήματα, ούτε βέβαια κανένας άλλος εργαζόμενος με ψυχικά προβλήματα. Είναι κατάκτηση της ανθρωπότητας, από τότε που σταμάτησαν οι λοβοτομές και οι συναφείς βάρβαρες πρακτικές, οι ψυχικά ασθενείς να εντάσσονται στην κοινωνία χωρίς διακρίσεις, αλλά φαίνεται ότι η ίδια αναπολεί την «ντροπή» της Λέρου.  

Ο γκαιμπελισμός δε σταματάει εδώ. Αναφέρει το άρθρο: «Εκπρόσωποι συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, στη διάρκεια του σχολικού έτους 2010-2011, προσέφυγαν στο ΣτΠ, καταγγέλλοντας ξυλοδαρμούς και ανάρμοστη, υβριστική συμπεριφορά εκ μέρους καθηγήτριας γυμνασίου και ζητώντας την απομάκρυνσή της από τη σχολική μονάδα, όπως και έγινε, ύστερα από διενέργεια ΕΔΕ». Κοινώς, αναφέρει ότι και με το υπάρχον νομικό πλαίσιο τέτοιες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται! Παρόλα αυτά, το παράδειγμα δίνεται για να υποστηρίξει την «ανεπάρκεια» του συστήματος και την ανάγκη αξιολόγησης. Λες και μπορεί να υπάρξει κάποιο σύστημα που θα μαντεύει ποιος εκπαιδευτικός μπορεί να χάσει την ψυχραιμία του. Στο ίδιο πλαίσιο στο τέλος του άρθρου αναφέρονται «πέντε υποθέσει σοκ». Στην πρώτη λέγεται ότι «Οι γονείς κατήγγειλαν περιστατικά βίας και ξυλοδαρμού, έκθεση σε κίνδυνο με αποβολές από την αίθουσα χωρίς επίβλεψη, ψυχολογική βία και εκφοβισμό στα νήπια. Τελικά η νηπιαγωγός απομακρύνθηκε». Και πάλι η συντάκτης του κειμένου χρησιμοποιεί για την επίρρωση των ισχυρισμών της ένα παράδειγμα που καταλήγει στην απομάκρυνση του εκπαιδευτικού... Τελικά η απομάκρυνση ενός εκπαιδευτικού δεν είναι και τόσο σπάνια, όσο ισχυρίζεται.

Υπάρχει όμως και συνέχεια. Η συντάκτης παρουσιάζει μια σειρά από περιστατικά για να πείσει τους αναγνώστες για τους τεράστιους κινδύνους που διατρέχουν τα παιδιά τους. Κοινή συνισταμένη όλων, η τραγική κατάληξη. Και εδώ εμφανής είναι η προσπάθεια να προκληθεί φόβος, προκειμένου να αποδεχτεί η κοινή γνώμη την κυρίαρχη εκπαιδευτική πολιτική. Τι ξεχνάει να πει;  Ότι καμιά αξιολόγηση δε θα προβλέψει αν κάποιος σκοτώσει τη γυναίκα του, ή αν αποφασίσει να βλάψει τον εαυτό του διακόπτοντας τη φαρμακευτική του αγωγή ή κάνοντας χρήση ναρκωτικών. Αν μπορεί να το κάνει αυτό, μάλλον θα μιλάμε για μια ολοκληρωτικού τύπου διαδικασία, που θα μπορεί να στιγματίσει ανεξίτηλα ανθρώπους και να καταστρέψει ζωές και υπολήψεις. Παραγνωρίζει βέβαια εντελώς ότι αντίστοιχες καταστροφικές ή αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές καταγράφονται σε εργαζόμενους όλων των κλάδων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Φυσικά, από ένα τέτοιο άρθρο δεν θα μπορούσε να λείπει η παιδοφιλία και η σεξουαλική παρενόχληση. Η συντάκτης αναφέρεται στη δήθεν ατιμωρησία των παιδόφιλων και στο διεφθαρμένο καθεστώς που τους στηρίζει. Τι ξεχνάει; Ξεχνάει να πει ότι το εκπαιδευτικό κίνημα ποτέ δεν υπερασπίστηκε τέτοιες περιπτώσεις και ότι το υπάρχον πλαίσιο προβλέπει την αντιμετώπισή του. Και θα τολμήσουμε να πούμε και κόντρα στο ρεύμα, ότι ξεχνάει επίσης να πει ότι και η συκοφάντηση, ή η καταστροφή της ζωής και της υπόληψης ενός ανθρώπου είναι και αυτές μέσα στη ζωή. Κοινώς, ότι είναι μια κατάκτηση του πολιτισμού μας, το ότι για να είναι ένοχος κάποιος δεν φτάνει η καταγγελία, αλλά χρειάζεται κα η απόδειξη του εγκλήματος… Μία από τις κλασικές συμβουλές που δίνεται, άλλωστε, στα αγγλοσαξονικά παιδαγωγικά εγχειρίδια είναι ότι ο καθηγητής δεν πρέπει να αγγίζει τους μαθητές του, ιδίως του άλλου φύλου, στην πλάτη για να μην βρεθεί κατηγορούμενος για σεξουαλική παρενόχληση, πράγμα που δείχνει πόσο περίπλοκα είναι μερικά θέματα.

Συνοψίζοντας, έχουμε να κάνουμε με ένα άρθρο που προσπαθεί να διεγείρει τους φόβους των γονιών και να πατήσει πάνω στις διαδεδομένες προκαταλήψεις προκειμένου να υπερασπίσει την κυρίαρχη πολιτική. Επειδή κανείς δε θα ήθελε έναν ψυχοπαθή καθηγητή για τα παιδιά του, ειδικά αν αυτός ο άνθρωπος μπορεί να μετατραπεί σε έναν παιδόφιλο ή γενικότερα να βλάψει τα παιδιά του, πρέπει να παρθούν μέτρα. Ως πανάκεια για όλα αυτά προτείνεται η αξιολόγηση που θα ξετρυπώσει τους πανούργους ψυχοπαθής και θα προστατεύσει τα παιδιά μας. Στο ίδιο πλαίσιο η πολιτική της Τρόικας που ζητάει απολύσεις και στη δημόσια εκπαίδευση, όχι μόνο εξωραΐζεται, αλλά λίγο πολύ παρουσιάζεται ως πολιτική κοινωνικά επιβεβλημένη που διορθώνει τις στρεβλώσεις των περασμένων δεκαετιών. Η συντάκτης του άρθρου είναι προφανέστατο  ότι εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία, σαν αυτή που εκτελεί η πλειοψηφία των ΜΜΕ την εποχή του Μνημονίου και ως εκ τούτου έχει αυξηθεί κατακόρυφα η αναξιοπιστία τους. Εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για το δημόσιο σχολείο, που δεν κινδυνεύει από τους εκπαιδευτικούς, αλλά από τις κάθε λογής τρόικες, σε συνεργασία με τα σωματεία του τύπου, απ’ τα οποία ζητάμε να καταδικάσουν και να απομονώσουν τέτοιες πρακτικές και να αγωνιστούμε μαζί για τη δημόσια παιδεία, τα εργασιακά δικαιώματα, την ανεξαρτησία της ενημέρωσης και την ίδια τη δημοκρατία.

ΑΘΗΝΑ, 11/12/2012

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ  ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ και ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ -Π.Ε.Σ.Ε.Α.-

Με λίγα λόγια   τα Ειδικά Σχολεία μετατρέπονται σε Κέντρα Υποστήριξης ΕΑΕ και τα γενικά σχολεία με τα ΣΔΕΥ και τις ΕΔΕΑΥ στην ουσία καλούνται να υλοποιήσουν όλες τις αρμοδιότητες που μέχρι σήμερα τις είχαν τα ΚΕΔΔΥ. Ανοίγοντας έτσι το δρόμο για την μεταφορά (κατάργηση;) των ΚΕΔΔΥ στο Τμήμα Στήριξης του Εκπαιδευτικού Έργου της τοπικής Διεύθυνσης, ως Πρωτοβάθμια Επιτροπή Διαγνωστικής Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης (Π.Ε.Δ.Ε.Α.). ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

                              Το νομοσχέδιο περί «Οργάνωση και Λειτουργία Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης και Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού και άλλες διατάξεις» αποτέλεσε θέμα συζήτησης των μελών  και του Διοικητικού Συμβουλίου του ΠΕΣΕΑ.

Τα στελέχη και τα μέλη του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στις τροποποιήσεις και καταργήσεις που προτείνονται στα άρθρο 39 και αφορούν σημαντικά θέματα της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής -Π.Ε.Σ.Ε.Α. με την ολοκλήρωση των συζητήσεων του: με επιστημονικούς φορείς και στελέχη του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος, με οργανώσεις γονέων και κηδεμόνων ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, με τους εκπαιδευτικούς γενικής και ειδικής αγωγής της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με το ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό και  το ειδικό βοηθητικό προσωπικό των ΣΜΕΑΕ - έκρινε ότι το παρόν σχέδιο νόμου: α) δεν αποτέλεσε αντικείμενο ενός ουσιαστικού δημοκρατικού διαλόγου ανάμεσα στο Υπουργείο Παιδείας και τους ενδιαφερόμενους συλλογικούς φορείς, β) δεν προτάσσει την καθολική και ποιοτική σχολική ένταξη και κοινωνική ενσωμάτωση των ατόμων με αναπηρία και των ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο των διατάξεων του άρθρου 39  του σχεδίου Νόμου, που ρυθμίζουν «Θέματα Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης» διαπιστώνει ότι ακολουθείται η ίδια τακτική από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, να αλλάζει ολοκληρωτικά σημαντικές ρυθμίσεις στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, χωρίς να λαμβάνει καν υπόψη της ερευνητικές μελέτες, αναλύσεις και προτάσεις των εμπλεκομένων φορέων στο υποσύστημα της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι η απαξίωση της επιστημονικής ταυτότητας, η υποτίμηση της εξειδικευμένης γνώσης και, κυρίως το έργο κι η μεγάλη συνεισφορά των εργαζόμενων στις δομές της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης στη σχολική και κοινωνική ένταξη των ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. 

Ο Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος Ειδικής Αγωγής, εξαιτίας των αξεπέραστων διαχρονικών ή νέων προβλημάτων που προέκυπταν από την αποσπασματικότητα των ασαφών νομικο-πολιτικών μέτρων και την έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο, έχει ζητήσει την αλλαγή του νόμου 3699/2008 και τη σύνταξη ενός νόμου που θα βασίζεται σε μακροχρόνιες ερευνητικές μελέτες, συζητήσεις και προβληματισμούς από Ομάδες Εργασίας Επιστημόνων της Ειδικής Αγωγής, με εκπροσώπους των συλλογικών φορέων των αναπήρων, καθώς και των γονέων και κηδεμόνων  των παιδιών με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Αντί αυτού η ειδική αγωγή και εκπαίδευση τω παιδιών με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως ο πλέον πρόσφορος χώρος για πολιτική, οικονομική, επιστημονική και ηθική εκμετάλλευση. Ας θυμηθούμε ότι στο άρθρο 56 του  Ν.3966/2011 (ΦΕΚ 118/2011), κάτω από τον τίτλο «λοιπές διατάξεις» θεσμοθετήθηκε η Παράλληλη Στήριξη - Συνεκπαίδευση να παρέχεται και από εκπαιδευτικούς γενικής αγωγής ή από άλλα πανεπιστημιακά τμήματα χωρίς επιστημονική και με αβέβαιη παιδαγωγική κατάρτιση. Και μαζί μ΄ αυτά δόθηκε η δυνατότητα στους Νηπιαγωγούς ειδικής αγωγής να διδάσκουν σε μαθητές πρώτης βαθμίδας στα Ειδικά Δημοτικά Σχολεία ανοίγοντας έτσι το δρόμο και για αντίστοιχες αλλαγές στο γενικό σχολείο π.χ. τα μαθηματικά Ε΄& Στ΄ τάξης να τα κάνουν καθηγητές από τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Κι όλα αυτά για να υλοποιηθούν άρον - άρον τα «εξειδικευμένα» Ευρωπαϊκά Προγράμματα (ΕΣΠΑ) με χρηματοδότηση κατά 75/% από τους πιστωτές μας, που διαρκώς μας δανείζουν υποχρεωτικά για μια «αναμενόμενη και αμφιλεγόμενη» οικονομική ανάκαμψη, που δεν έρχεται ποτέ, παρά το γεγονός ότι δημόσιο χρέος πολλαπλασιάζεται κι η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού είναι πλέον μια θλιβερή πραγματικότητα. Αυτός είναι ο κύριος λόγος του περιεχομένου του άρθρου 39 που αν ψηφιστεί ως έχει, θα προκαλέσει τεράστια προβλήματα με τις αλλαγές που θα επιφέρει, τόσο στο υποσύστημα της ειδικής αγωγής όσο και στην ελληνική κοινωνία. Η ειδική αγωγή και εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες γίνεται πλέον έρμαιο στα χέρια των κερδοσκόπων πιστωτών και δανειστών της χώρας μας.

Στο όνομα, δήθεν της αρχής της ένταξης όλων των παιδιών στο γενικό σχολείο και στην ενδυνάμωση της σχολικής μονάδας, θεσμοθετούνται  ξεχωριστές επιτροπές (ΕΔΕΑΥ) που αντί να κάνουν το εκπαιδευτικό σύστημα πιο ευέλικτο, το κάνουν πιο συγκεντρωτικό και πιο γραφειοκρατικό με αμφίβολη λειτουργικότητα και αποτελεσματικότητα αντιμετώπισης των αναγκών των παιδιών, με την κατασπατάληση τεράστιων πιστωμένων (δανεικών, μέσα από προγράμματα ΕΣΠΑ) κονδυλίων.

    Το άρθρο 39 αποτελεί προϊόν αποσπασματικών ρυθμίσεων και βρίθει από αφηρημένες νομικές έννοιες. Δεν επιτρέπει την ανάπτυξη εκπαιδευτικών πολιτικών που θα ωθούν τους εκπαιδευτικούς θεσμούς να λειτουργούν αποτελεσματικά και να συμβάλλουν τη σχολική ένταξη των ατόμων με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Με τον νέο πολυνόμο αλλάζει δραματικά -προς το χειρότερο- η πορεία του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος και υποσυστήματος της ειδικής αγωγής. Το άρθρο 39 χαρακτηρίζεται από έλλειψη φιλοσοφίας και αποσαφηνισμένων στρατηγικών για την ένταξη και την εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες τις σχολικές δομές της γενικής και της ειδικής αγωγής της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

    Αυτό φαίνεται στο άρθρο 5 περίπτωση α΄, το οποίο αντικαθιστά την ΕΔΕΑ σε ΕΔΕΑΥ  και στη συνέχεια την ΕΔΕΑΥ που θα λειτουργεί σε κάθε γενικό σχολείο. Παραβλέπει ότι η ΕΔΕΑ αναφέρεται σε νόμο της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης και λειτουργεί σε Ειδικά Σχολεία (άρθ. 4 παρ. 4 του ν. 3699/08) με συγκεκριμένη σύνθεση και με τη συνεργασία του Συλλόγου Διδασκόντων του Ειδικού Σχολείου.

    Είναι «περίεργο»  ότι δημιουργούνται Σχολικά Δίκτυα Εκπαίδευσης και Υποστήριξης τα οποία περιλαμβάνουν Σχολικές Ενότητες που αποτελούν «υπηρεσιακές μονάδες ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης». Αυτό αποτελεί πειραματισμό για την εφαρμογή του μέτρου στη γενική αγωγή, μετατρέποντας το σχολείο της γειτονιάς σε μεγάλες Μητροπολιτικές Σχολικές Μονάδες (Κ. Αρβανιτόπουλος), μέσα από τις καταργήσεις και τις συγχωνεύσεις σχολείων. Για άλλη μια φορά το Υποσύστημα της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης χρησιμοποιείται ως πρόσφορο πεδίο για τη δοκιμή αποσπασματικών εκπαιδευτικών πολιτικών, πριν τη εφαρμογή τους στα σχολεία της γενικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης, όπως π.χ.  το διαφορετικό ωράριο στα Τμήματα Ένταξης, πριν μερικά χρόνια, η ωρομισθία, τα διαφορετικά κριτήρια διορισμού και υπηρεσιακών μεταβολών των εκπαιδευτικών στην Ε.Α.Ε., νομιμοποίηση των σεμιναρίων της ντροπής των 400 ωρών κ.ά. αποδεικνύοντας ότι η Ε.Α.Ε. χρησιμοποιείται ως κερκόπορτα άλωσης της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης.

    Το άρθρο 39 βασίζεται στις προτάσεις της προηγούμενης Δ/νσης Ειδικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας στα πλαίσια της υποκείμενης αναδιοργάνωσης, εξορθολογισμού των υπηρεσιών διάγνωσης-υποστήριξης των μαθητών και της σχολικής μονάδας. Με τον νέο πολυνόμο επιδιώκεται η ειδική αγωγή και εκπαίδευση να ασκείται, σε όλα τα επίπεδα, και κυρίως στα σχολεία της γενικής εκπαίδευσης στο όνομα μιας αμφίβολης ενταξιακής πολιτικής κουλτούρας.

    Ωστόσο δεν έχουν ληφθεί υπόψη σοβαρές ελλείψεις και μακροχρόνια προβλήματα που κυριαρχούν σε όλες τις σχολικές δομές της γενικής και της ειδικής αγωγής της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Παραβλέπουν οι συντάκτες του άρθρου 39 ότι σήμερα μόνο ένα μικρό ποσοστό αναπήρων μαθητών βρίσκεται στις δημόσιες δομές της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Δεν υπάρχει καμία ποσοτική και ποιοτική αναφορά, αλλά και κανένας σχεδιασμός για το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού με ή χωρίς αναπηρίες –με ή χωρίς ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

    Στο άρθρο 39 με τις ΕΔΕΑΥ  μεταφέρουν μοντέλα του εξωτερικού σε επίπεδο σχολικής μονάδας (π.χ. pupil services teams στις ΗΠΑ, Local Educational Authority στην Αγγλία) χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την ελληνική σχολική πραγματικότητα.

    Ο Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος Ειδικής Αγωγής έχει αναδείξει, μέσα από τα επιστημονικά συνέδρια και ημερίδες του, καθώς και το Περιοδικό επιστημονικού και κοινωνικού προβληματισμού «ΘΕΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ», τις ελλείψεις και τα προβλήματα στο υποσύστημα της ειδικής αγωγής. Το άρθρο 39 δείχνει να αγνοεί παντελώς ότι το 94% των Σχολικών Μονάδων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης βρίσκεται στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα παιδιά με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες να τερματίζουν τη μαθητική τους πορεία τελειώνοντας το Δημοτικό, και τα περισσότερα να οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια, οριστικά και αμετάκλητα στο σχολικό και κοινωνικό αποκλεισμό. Οι συντάκτες του άρθρου 39 δε λαμβάνουν υπόψη τους: α) τις υλικοτεχνικές ελλείψεις στην υποδομή των ΣΜΕΑΕ (44% των Ειδικών Σχολείων που συστεγάζονται με τα σχολεία γενικής αγωγής, φιλοξενούνται σε μία και μόνον αίθουσα), β) τα ελλείμματα στην παροχή των βασικών υπηρεσιών ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, (το 46% των ΣΜΕΑΕ δεν παρέχει καμία υπηρεσία), γ) τις ελλείψεις από εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής, από ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό και βοηθητικό στις Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης –Τμήματα Ένταξης- Παράλληλης Στήριξης. Επίσης δε γίνεται λόγος για τη γεωγραφική κατανομή των Σχολικών Μονάδων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης και αποσιωπάται η πραγματικότητα ότι υπάρχουν περιφέρειες που οι σχολικές δομές της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

    Αντί να ληφθούν όλα αυτά υπόψη και να παρθούν συγκεκριμένα μέτρα, τα Ειδικά Σχολεία μετατρέπονται σε Κέντρα Υποστήριξης ΕΑΕ και τα γενικά σχολεία με τα ΣΔΕΥ και τις ΕΔΕΑΥ στην ουσία καλούνται να υλοποιήσουν όλες τις αρμοδιότητες που μέχρι σήμερα τις είχαν τα ΚΕΔΔΥ. Ανοίγοντας έτσι το δρόμο για την μεταφορά (κατάργηση;) των ΚΕΔΔΥ στο Τμήμα Στήριξης του Εκπαιδευτικού Έργου της τοπικής Διεύθυνσης, ως Πρωτοβάθμια Επιτροπή Διαγνωστικής Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης (Π.Ε.Δ.Ε.Α.).

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής θεωρεί ότι η συγκεκριμένη διάταξη αποτελεί νομοθετική πλατφόρμα για την απορρόφηση κονδυλίων από το ΕΣΠΑ,  ώστε να μοιράζονται θέσεις σε διάφορους κλάδους εργαζομένων, χωρίς πρώτα να έχουν οριστεί οι υπηρεσίες που θα προσφέρουν. Παρατηρείται ότι κάποιοι «σύμβουλοι» και «ειδικοί» του Υπουργείου Παιδείας εξακολουθούν να καθορίζουν τις εκπαιδευτικές πολιτικές της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, χωρίς να διαλέγονται με τους επιστημονικούς  φορείς, τους εκπροσώπους των αναπήρων και τους εργαζόμενους στο υποσύστημα της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, συμβάλλοντας έτσι στην αποδόμηση της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής καλεί τους εκπροσώπους του Υπουργείου Παιδείας να αποσύρουν το άρθρο 39 ζητώντας την έναρξη ενός ουσιαστικού διαλόγου με ξεκάθαρους πολιτικούς, επιστημονικούς, εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς όρους. Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και το υποσύστημα ειδικής αγωγής βρίσκονται σε μια κρίσιμη καμπή και το Υπουργείο Παιδείας οφείλει να αποτυπώσει με σαφήνεια τη φιλοσοφία και το περιεχόμενο των πολιτικών και νομοθετικών του εγχειρημάτων για την ειδική αγωγή και εκπαίδευση των ΑμΑ και ΑμΕΕΑ. Η χρηματοδότηση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος να γίνεται από τις εγγεγραμμένες δημόσιες δαπάνες του Προϋπολογισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας, κι όχι μέσα από τις χρηματοδοτήσεις Προγραμμάτων (ΕΣΠΑ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή δανεικά χρήματα από τους Πιστωτές της χώρας οι οποίες  πάνω από είκοσι χρόνια συνέβαλαν στο να υπερδιογκωθεί  το δημόσιο εξωτερικό χρέος της ΕΛΛΑΔΑΣ και να ασκούνται βάναυσες και καταστροφικές οικονομικές-κοινωνικές πολιτικές σε βάρος του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, από τους δανειστές-πιστωτές του Ελληνικού Κράτους.   

Με τιμή, για το Διοικητικό Συμβούλιο του Π.Ε.Σ.Ε.Α.

                      Ο Πρόεδρος                                            Ο Γενικός Γραμματέας

              

                Μηνάς Ευσταθίου                                          Λευτέρης Ρατσιάτος