ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ?

ΤΟ ΝΟΥ ΜΑΣ !

Ο Γ. Μπαμπινιώτης καλεί τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες σε συνάντηση την Πέμπτη 19 Απριλίου, δηλαδή λίγες μέρες πριν τις εκλογές, με θέμα την αξιολόγηση. 

 Η πρόσκληση από το υπουργείο ήταν τηλεφωνική στον πρόεδρο της ΔΟΕ. Ποιος είναι ο στόχος της συνάντησης; Ποιο είναι το περιεχόμενο; Σε τι καλεί τις ομοσπονδίες; Ποιες είναι οι προθέσεις του αφού γνωρίζει πως εκ των πραγμάτων δεν έχει καμία αρμοδιότητα; Αν στις προθέσεις του είναι να επιδώσει στις ομοσπονδίες τα κριτήρια για την αξιολόγηση και κάθε είδους ενημερωτικό υλικό, τότε δεν χρειάζεται καμία συνάντηση γι’ αυτό. Αρκεί να τα στείλει με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Καμία απολύτως συζήτηση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με τον ίδιο μια και η θέση του υπηρεσιακού υπουργού του αφαιρεί κάθε αρμοδιότητα. Γιατί τότε τόση ανυπομονησία; Ο ορισμός των συναντήσεων (12μ.μ. με ΔΟΕ, 1μ.μ. με ΟΛΜΕ και  2μ.μ. με ΟΙΕΛΕ) καταδεικνύει ότι το κράτος κι οι μηχανισμοί του βιάζονται! Επείγονται να «τελειώνουν» με την αξιολόγηση στην εκπαίδευση ώστε να ξεκινήσει άμεσα η εφαρμογή της. Η δέσμευση όλου του  μαύρου μπλοκ εξουσίας σε 15.000 απολύσεις στο δημόσιο μέσα στο 2012 και 150.000 ως το 2015 με εργαλείο την αξιολόγηση, απαιτούν γρήγορη εφαρμογή της παντού. Γι’ αυτό άλλωστε ο Ρέππας, παρουσίασε άρον-άρον  το Π.Δ. για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων και δεν περίμενε να γίνουν οι εκλογές. Το ίδιο κι ο Γ. Μπαμπινιώτης, προσπαθεί να μην πάει χαμένος ο χρόνος ως τις εκλογές για χάρη της επόμενης κυβέρνησης......!

Ετοιμάζουν αύξηση του ωραρίου των εκπκών μετά τις εκλογές (Με οδηγία ΟΟΣΑ)

Του Χρήστου Κάτσικα.

Επιχείρηση πλασματικής αύξησης των εκπαιδευτικών ως όχημα για τις απολύσεις.

Τα δυο μεγάλα κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, έχουν συμφωνήσει για την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών και επιτελείς του Υπουργείου Παιδείας και στην Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και στην Κυβέρνηση Παπαδήμου έχουν ήδη επεξεργαστεί ένα σχέδιο αύξησης του ωραρίου των εκπαιδευτικών το οποίο «πατάει» πάνω στις οδηγίες του ΟΟΣΑ. Το σχέδιο αυτό βρίσκεται στα συρτάρια του Υπουργείου Παιδείας και αναμένεται η κατάλληλη στιγμή για να παρουσιαστεί μετά τις εκλογές όποτε κριθεί ότι η συγκυρία είναι κατάλληλη.

Η «αναμόρφωση του ωραρίου των εκπαιδευτικών» αποτελεί το επόμενο βήμα της καθιέρωσης, από το φθινόπωρο που μας πέρασε, του πλήρους οκταώρου στο στενό δημόσιο τομέα και την απογευματινή λειτουργία υπηρεσιών αιχμής, όπως εφορίες, πολεοδομίες και ασφαλιστικά ταμεία (Κατ’ εφαρμογή του άρθρου 41 του ν. 3979/2011 – ΦΕΚ Α’138 ). Ας δούμε όμως τα πράγματα με μια σειρά. Στις 2 Αυγούστου του 2011 στην Αθήνα ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ Angel Gurría («Σύμβουλος της κυβέρνησης μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ» σύμφωνα με προσφώνηση του τότε Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης κ. Ε. Βενιζέλου) σε κοινή συνέντευξη Τύπου με υπουργούς της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, παρουσίασε την «Έκθεση» του Οργανισμού για την «ελληνική οικονομία».

Στη συνάντηση της υπουργού Παιδείας Άννας Διαμαντοπούλου με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΟΣΑ, Angel Gurría παραδόθηκε στην υπουργό η μελέτη που διεξήγαγε ο ΟΟΣΑ «Καλύτερες Επιδόσεις και Επιτυχείς Μεταρρυθμίσεις στην Εκπαίδευση, Προτάσεις για την Εκπαιδευτική Πολιτική στην Ελλάδα», για την αναβάθμιση της ποιότητας και την καλύτερη αποδοτικότητα της Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

Στη μελέτη που διεξήγαγε ο ΟΟΣΑ για την κατάσταση της Εκπαίδευσης στην Ελλάδα τονίζεται μεταξύ άλλων πως «οι καθηγητές δουλεύουν λιγότερο συγκριτικά με τον μέσο όρο της Ευρώπης» και ότι «το κόστος ανά μαθητή στην Ελλάδα είναι υψηλό. Και αυτό εξαιτίας κυρίως της αναλογίας μαθητών – εκπαιδευτικών αφού ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 14,4, όταν στην Ελλάδα (στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση) είναι 10,1 μαθητές ανά δάσκαλο».

Ο ΟΟΣΑ είναι σαφής και κάνει και συγκεκριμένη πρόταση: «Η Ελλάδα θα πρέπει να αυξήσει την εβδομαδιαία υποχρεωτική διδασκαλία κατά μέσο όρο τέσσερις με πέντε ώρες για να φτάσει το μέσο όρο του ΟΑΣΑ. Οι αλλαγές θα πρέπει να εστιάζουν στην αύξηση του ωραρίου των πιο έμπειρων και πιο καλά προετοιμασμένων εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση».

Στοιχειώδη γνώση να έχει κάποιος από την ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης και από τις εκπαιδευτικές πολιτικές καταλαβαίνει τι σημαίνουν οι προτροπές αυτές του «αθώου» και «ουδέτερου» αυτού Οργανισμού που χρόνια τώρα πασχίζει να προσαρμόσει την εκπαίδευση και την εργατική δύναμη στις «νέες συνθήκες», κοντολογίς, στην ευελιξία, αποδοτικότητα, ανταγωνιστικότητα, επιχειρηματικότητα, απασχολησιμότητα, κόστος, κλπ, αλλά και να τις αναπτύξει, να τις τυποποιήσει περισσότερο, να τις μετρήσει και να τις ελέγξει, ώστε να διαμορφώσει το σημερινό εργαζόμενο: με εργασιακές προδιαγραφές 19ου αιώνα και παραγωγικές δυνάμεις 21ου αιώνα!

ΜΕΘΟΔΙΚΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ Η κυρίαρχη πολιτική οικοδομεί την πολιτική της επιχειρηματολογία κατηγορώντας το κράτος πρόνοιας ως «υπερφορτωμένο κράτος», ως «γραφειοκρατικό παραλογισμό», ως «ελέφαντα» που ισοπεδώνει τις «ζωτικές δυνάμεις» της κοινωνίας, δηλαδή το Σύνδεσμο Βιομηχάνων, κάτω από το βάρος τους κόστους του. Μισθοί, κοινωνική ασφάλεια, συντάξεις, δωρεάν υγεία, δωρεάν παιδεία, προστασία της μητρότητας, όλα αυτά τα στοιχεία που διασφαλίζουν τους όρους της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ανθρώπων και της προαγωγής του πολιτισμού είναι «βαρίδια» στα πόδια της νέας «ιεράς συμμαχίας».

Αναπτύσσεται μια πολιτική ορολογία που μοιάζει με τη «λιποδιάλυση» που υπόσχονται τα ινστιτούτα αδυνατίσματος. Μόνο που το «λίπος» που πρέπει να «καεί» στην προκειμένη περίπτωση είναι οι κατακτήσεις των δυνάμεων της εργασίας. Είναι φανερό ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας έχει πάρει εδώ και αρκετό καιρό τις αποφάσεις της για ένα πολύ σημαντικό θέμα οι οποίες αν υλοποιηθούν δίνουν ένα ακόμη συντριπτικό χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις στο χώρο του δημόσιου σχολείου: Πρόκειται για το μηδενισμό των προσλήψεων, τον περιορισμό του αριθμού των σχολικών μονάδων, την αύξηση των μαθητών στο τμήμα και βεβαίως την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών. Ήδη έχει κάνει τα πρώτα βήματα με τη μείωση των προσλήψεων τα δυο τελευταία χρόνια (από 6-7.000 μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών το χρόνο, το 2010 επέβαλε 2.850 προσλήψεις και το 2011 μόλις 600 περίπου), με τον περιορισμό των σχολικών μονάδων (με 1100 περίπου σχολεία λιγότερα ξεκίνησε η σχολική χρονιά 2011/12 και έπεται συνέχεια τα επόμενα χρόνια) και με την αύξηση του αριθμού μαθητών στο τμήμα.

Κάθε πόλεμος αρχίζει με τα λόγια και το υπουργείο Παιδείας έχει συμπληρώσει πολλά ένσημα στην προσπάθειά του να πείσει την κοινή γνώμη ότι οι εκπαιδευτικοί εργάζονται εξαιρετικά λίγες ώρες. Περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να παρουσιάσει με επικοινωνιακή μαεστρία τις «οδηγίες» του ΟΟΣΑ σαν μια αναμφισβήτητη «ιατρική γνωμάτευση» για τη σωτηρία της εκπαίδευσης στη χώρα μας. Σε ένα περιβάλλον που εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν καταδικαστεί να εργάζονται με αυξημένο και ελαστικό ωράριο, σε μια περίοδο που το οκτάωρο για τον ιδιωτικό τομέα έχει γίνει το πιο σύντομο ανέκδοτο, τα τσακάλια της ενημέρωσης της υποταγής, δεν χρειάζεται να κάνουν μεγάλη προσπάθεια για να διαμορφώσουν μια κοινή γνώμη που, σε στιγμές κρίσης, χαλαρώνει με το «κάψιμο της καλύβας του γείτονα».

Ας μην υπάρχει καμιά αμφιβολία. Τα βήματα ήδη ακούγονται, οι σκιές αρχίζουν να προβάλλουν. Μόνο οι υπάλληλοι της συναίνεσης, οι κατασκευαστές του εφικτού και οι θεατές της ζωής δεν ακούνε και δεν βλέπουν ή κάνουν ότι δεν ακούν και ότι δεν βλέπουν. «Κατασκευάζουν» βήμα-βήμα την εργασιακή εφεδρεία την απόλυση χιλιάδων εκπαιδευτικών ως τμήμα της μείωσης του δημοσίου τομέα. Οργανώνουν, με αριστοτεχνικό τρόπο, τον ακρωτηριασμό. Έτσι που να ξεσπάσει με τη φυσικότητα της βροχής που ακολουθεί τις αστραπές και τους κεραυνούς. Γιατί όσοι έχουν τα μάτια να δουν και το θάρρος και την τιμιότητα να πιστέψουν στα μάτια τους μπορούν να καταλάβουν πολύ καλά πως παίζεται το παιχνίδι με τους αμείλικτους αριθμούς: Ένα δίωρο ή ένα τρίωρο επιπλέον π.χ για τους 80.000 καθηγητές σημαίνει 8-10.000 καθηγητές περίσσευμα!

Ήδη τα πρώτα βήματα έχουν γίνει και έχει σημασία να τα θυμίσουμε:

1. Αφενός με την Εγκύκλιό με τίτλο «Διαχείριση πλεονάζοντος εκπαιδευτικού δυναμικού» (βλέπε http://www.alfavita.gr/artrog.php?id=44301), το Υπουργείο Παιδείας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μετατρέψει τους 180.000 εκπαιδευτικούς σε λάστιχο. Οι επιτελείς του Υπουργείου Παιδείας, ως νονοί μιας διεστραμμένης αλλοίωσης των εννοιών και των λέξεων, με σημαία «την ορθολογική διαχείριση, την εξασφάλιση της πληρότητας των σχολικών μονάδων σε εκπαιδευτικό δυναμικό και την απρόσκοπτη και άρτια λειτουργία αυτών», μπορούν να αλλάξουν το εργασιακό καθεστώς των μόνιμων και των αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Η εγκύκλιος προβλέπει τρία… δρομολόγια. Το πρώτο είναι να αποσπαστεί σε άλλη σχολική μονάδα μένοντας εντός των ορίων του νομού όπου υπηρετεί. Το δεύτερο δρομολόγιο είναι να πάει σε σχολική μονάδα «άλλου Περιφερειακού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της ίδιας περιφερειακής διεύθυνσης». Αυτό σημαίνει ότι αλλάζει νομό με ότι αυτό συνεπάγεται για τη ζωή του και τη ζωή της οικογένειάς του. Την απόφαση για τις περιπτώσεις αυτές λαμβάνει ο περιφερειάρχης εκπαίδευσης μετά από πρόταση του ανώτερου περιφερειακού υπηρεσιακού συμβουλίου. Αλλά υπάρχουν και χειρότερα. Να πάρει «φύλλο πορείας» έξω από τα όρια της περιφέρειας και να μετακινηθεί από τη μια άκρη της χώρας στην άλλη. Στη γραμματική και το συντακτικό της εκπαίδευσης την εποχή των μνημονίων, το τσάκισμα της ζωής ενός ανθρώπου και της οικογένειάς του ονομάζεται απόσπαση «σε περιοχή μετάθεσης άλλης περιφερειακής διεύθυνσης»! Τη μοίρα αυτών που θα εξαναγκαστούν να αλλάξουν τόπο διαμονής ή, αν έχουν οικογένεια, να μπουν στην περιπέτεια των δύο σπιτιών, θα την αποφασίζει η ίδια η υπουργός, μετά από πρόταση του αρμόδιου ανώτερου περιφερειακού υπηρεσιακού συμβουλίου.

2. Αφετέρου, το προσχέδιο με τον εύηχο τίτλο «Οργάνωση των Περιφερειακών Υπηρεσιών Διοίκησης της Εκπαίδευσης – Πρώτα ο μαθητής – Πρώτα η σχολική μονάδα – Νέα Διοίκηση για το Νέο Σχολείο», το οποίο το υπουργείο Παιδείας δημοσιοποίησε πριν από λίγους μήνες (στα πλαίσια της προσαρμογής της σχολικής εκπαίδευσης στη νέα «καλλικρατική» δομή της δημόσιας διοίκησης, δηλαδή της προσαρμογής των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών στις επιταγές του Μνημόνιου και των περικοπών), προβλέπει ότι «σε περίπτωση απουσίας εκπαιδευτικού η αναπλήρωση στα διδακτικά του καθήκοντα γίνεται με εντολή του διευθυντή από εκπαιδευτικό της ίδιας σχολικής μονάδας, κατά προτίμηση της ίδιας ή συναφούς ειδικότητας, που έχει κενό στο ημερήσιο διδακτικό ωράριο εργασίας του. Η άρνηση συμμόρφωσης στο ανωτέρω εκπαιδευτικό καθήκον συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα»(Άρθρο 18).

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ Οι εκπαιδευτικοί, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι, σε λίγο δεν θα έχουν να χάσουν τίποτε πέρα από τις αλυσίδες τους. Βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι. Ή θα πάρουν το δρόμο του ανυποχώρητου, σκληρού και παρατεταμένου αγώνα και της ελπίδας ή θα βρεθούν κυριολεκτικά στο δρόμο. Όχι χωριστά ούτε υποταγμένα. Χέρι χέρι με τους μαθητές, τους φοιτητές, τους γονείς, τους εργαζόμενους, όλους όσους παράγουν τον κοινωνικό πλούτο και απολαμβάνουν τη στέρηση. Η επιστροφή στα σωματεία είναι ζήτημα ζωής. Η συντριβή των υποταγμένων ηγεσιών των σωματείων είναι απαραίτητο στοιχείο της νίκης.

Πηγή  e-Πύλη Εκπαίδευσης

ΔΙΑΔΩΣΤΕΤΟ!

Προεκλογική «κάθαρση»...

Συνελήφθη ο Α. Τσοχατζόπουλος και συνεργάτες – Προεκλογική «κάθαρση»...

Τα σκάνδαλα, τα λαμόγια και… οι «καθαριστές»!

 

 

 Του Χρήστου Κάτσικα  

        Πολλές φορές, ιδιαίτερα στα "χρόνια του μνημονίου" περίσσεψαν οι διατυπώσεις από τα MME αλλά και από απλούς ανθρώπους που ζητάγανε, «να πληρώσουν οι κλέφτες», «να πάνε φυλακή οι υπεύθυνοι της κρίσης». Σε δημοσκόπηση μάλιστα της AΛKO, το ζητάγανε το 93% των ερωτηθέντων. Μια ολόκληρη περίοδο στη Bουλή είχαν συσταθεί αρκετές εξεταστικές επιτροπές για τη διερεύνηση υπαρκτών σκανδάλων (Bατοπέδι, Zήμενς, κλπ.), ενώ η κυβέρνηση ανακοίνωνε σε δόσεις πίνακες φοροφυγάδων, μεγαλογιατρών, μεγαλοδικηγόρων, τραγουδιστών, ηθοποιών, αθλητών και πολιτικών κλπ., που τους έχουν εδώ και χρόνια στη διάθεσή τους, αλλά τους κρατούσε στα συρτάρια, για να τους βγάλει στη φόρα, όταν τους χρειαστεί.

       Kαι όσο φούντωνε η λαϊκή οργή, όσο αφυπνίζονταν οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι από τον ορυμαγδό των αντιλαϊκών μέτρων, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση συνεπικουρούμενη από τα MME, εκτός από την καταστολή, την κινδυνολογία περί πτώχευσης, την επίκληση του «εθνικού συμφέροντος» και τη συκοφάντηση των αγώνων, χρησιμοποιούσε, την απατηλή δημαγωγία και τον αποπροσανατολισμό, την υποκρισία και την καλλιέργεια αυταπατών στο λαό. Την ίδια ώρα που μείωναν τους μισθούς και αύξαιναν τους φόρους, την ίδια ώρα που οι απολύσεις χτυπούσαν κόκκινο, δίνονταν στη δημοσιότητα τα ονόματα επώνυμων φοροφυγάδων. Τότε «ανακαλύπτονταν» η Γκερέκου, ο Μαντέλης, ο Τζοχατζόπουλος, οι "τυφλοί" που έβλεπαν, οι "αναπηροι", για να παραμυθιαστεί το «πόπολο», να αποκοιμηθεί η κοινή γνώμη, να καταλαγιάσει η λαϊκή οργή. 

 

    Τώρα, στο παραπέντε των εκλογών κάποιος επώνυμος θα πρέπει να θυσιαστεί, να διαπομπευτεί, ίσως και να φυλακιστεί. Και έτσι ο Τζοχατζόπουλος, το πρώην "αστέρι" του ΠΑΣΟΚ, που όχι μόνο "έφαγε" αλλά το έδειχνε κι όλας τυφλωμένος από την αλαζονεία της εξουσίας που την έπαιζε στα δάκτυλα σχεδόν 20 χρόνια, μετατράπηκε σε Ιφιγένεια για να φυσήξει ούρειος άνεμος στην προεκλογική κάθαρση.

 

            Eπιδίδονται ιδιαίτερα τώρα σε μια συντονισμένη επιχείρηση εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης και αποπροσανατολισμού των λαϊκών μαζών, προωθώντας, συναινετικά ή με αλληλομαχαιρώματα, το πολυπαιγμένο έργο της «κάθαρσης» που υπόσχεται να βγάλει στο φως και να στιγματίσει και τιμωρήσει αμείλικτα τα ανομήματα των διεφθαρμένων ιερουργών του συστήματος. Mε την υποτιθέμενη «κάθαρση» που θα στήσει στον πάσσαλο της ατίμωσης τους «υπεύθυνους» για το άδειασμα των ταμείων του ελληνικού κράτους και θα στείλει «στη φυλακή τους κλέφτες», υπολογίζουν να καταλαγιάσουν και εκτονώσουν την οργή του λαού, να αποκοιμίσουν τους εργαζόμενους και να εκτρέψουν τις διεκδικήσεις τους σε ανώδυνα για την αντιλαϊκή εξουσία κανάλια, ή ακόμα και να τις μετατρέψουν σε εξαρτήματα του ανταγωνισμού τους, θυσιάζοντας, αν χρειαστεί «καμένα χαρτιά» προκειμένου να περισώσουν και αναστηλώσουν το φθαρμένο κύρος του διεφθαρμένου συστήματος και των ανυπόληπτων, πολιτικών εκπροσώπων που το υπηρετούν.

      Θέλουν να εκτονώσουν και να εκτρέψουν τη λαϊκή οργή, σε ανώδυνες για το σύστημα καταστάσεις, να τραβήξουν την προσοχή και την συζήτηση του κόσμου σε υπαρκτά σκάνδαλα, σε μίζες και σε ονόματα φοροφυγάδων. Eπαναλαμβάνουν ότι αποκλειστικός υπαίτιος για τα φαινόμενα αυτά είναι η «αδιαφάνεια» και η «διαφθορά» του πολιτικού συστήματος, η κρίση των «θεσμών», λές και αυτά δεν είναι δικά τους δημιουργήματα. Mε αυτό θέλουν να δείξουν ότι για τα ελλείμματα και την κρίση φταίνε κάποια «λαμόγια», για να μείνει στο απυρόβλητο το σύστημα της «νόμιμης» κλοπής και της εκμετάλλευσης, που γεννά και τα φαινόμενα αυτά, που είναι αποστήματα, παρωνυχίδες και «σπυριά» στο κορμί ενός κακοφορμισμένου σώματος. Θέλουν να πείσουν τον λαό πως αν διορθωθούν αυτές οι κακές πλευρές, μέσα από την τιμωρία εκείνων που έκλεψαν, μέσα από την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, τη σύσταση εξεταστικών επιτροπών κλπ., το πρόβλημα θα λυθεί και το σύστημα θα εξυγιανθεί. Δείχνουν το δέντρο για να κρύψουν το δάσος. Tην ίδια στιγμή βέβαια που βγάζουν στη φόρα πίνακες με φοροφυγάδες, με νόμους, μειώνονται οι συντελεστές φορολόγησης των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων και αυξάνονται οι έμμεσοι και άμεσοι φόροι για το λαό, αυξάνονται οι τεράστιες «νόμιμες» φοροελαφρύνσεις-φοροαπαλλαγές, ενισχύσεις, επιδοτήσεις στο μεγάλο κεφάλαιο, ενώ μειώνονται κι άλλο οι μισθοί, που μαζί με την «κρυφή» κλοπή της υπεραξίας της εργατικής δύναμης, που καρπώνεται το κεφάλαιο, αυξάνεται τελικά η «νόμιμη» κλοπή και η εκμετάλλευση. 

   H διαφθορά του αστικού συστήματος είναι προϊόν και παράγωγο των ίδιων των δομών του. Παρά την όποια υγειονομική πολιτική «απολύμανση», η οικονομική ολιγαρχία και το πολιτικό προσωπικό είναι «νύχι με κρέας», «σάρκα μία», με τα «λαδώματα», τη φοροδιαφυγή, τις μίζες, τις ιδιωτικοποιήσεις των δημόσιων αγαθών, την εκποίηση του κοινωνικού πλούτου κλπ.

            Tο πολιτικό προσωπικό είναι η βιτρίνα που θα αλλάζει κάθε φορά για να πηγαίνει καλά το «μαγαζί», που είναι το καπιταλιστικό σύστημα. «Tο μοναστήρι» δηλαδή «να 'ναι καλά» και «θα 'βρει καλογέρους». Γι αυτό το πολιτικό «λίφτινγκ» της «κάθαρσης» και της «αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος» δεν μπορεί πια να ξεγελάσει πολλούς.

 

Πηγή  http://www.alfavita.gr

 

 

Σύλλογος ΠΕ Λακεδαίμονος: Κάλεσμα για καταψήφιση των μνημονιακών δυνάμεων

 ΔΟΕ-ΑΔΕΔΥ ΜΑΥΡΙΣΤΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Συνάδελφοι

Το προηγούμενο διάστημα  και αφού είχε  αποκαλυφθεί και στον πλέον δύσπιστο η βαρβαρότητα  της υλοποιούμενης πολιτικής, ως δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο  όργανο (ΔΟΕ-ΑΔΕΔΥ) μας  καλούσατε σε συλλαλητήρια, στάσεις  και απεργίες για ανατροπή του Μνημονίου και των πολιτικών που μας έφερναν 100 χρόνια πίσω.

Το κάλεσμα αυτό δεν ήταν για την επίλυση κάποιου επιμέρους αιτήματος από μια οποιαδήποτε κυβέρνηση. Ήταν στην ουσία ένα πολιτικό κάλεσμα ανατροπής.

Δεν είναι της παρούσης να κρίνουμε στάσεις, τακτικές, επιλογές και μεθοδεύσεις που επηρέασαν  ή και καθόρισαν το αποτέλεσμα αυτού του αγώνα.

Το κεντρικό είναι ο προβαλλόμενος  στόχος. Και αυτός ήταν σαφής: Το Μνημόνιο! Και να που φτάνουμε, αισίως, στις εκλογές!

Ιδού, λοιπόν, πεδίο δόξας λαμπρό για τον καθένα να επιβεβαιώσει τις θέσεις του, να επαληθεύσει τις προθέσεις του και να υπηρετήσει τους πραγματικούς του στόχους.

Εάν, συνάδελφοι, η αντιμνημονιακή ρητορεία σας του προηγούμενου διαστήματος ήταν ειλικρινής, τι πιο φυσικό από το να πάρετε μια καθαρή, γενναία και χωρίς περιστροφές απόφαση- κάλεσμα προς τους συναδέλφους να καταψηφίσουν τα κόμματα και τους πολιτικούς που υπηρέτησαν την βαρβαρότητα με την ισοπέδωση κάθε κοινωνικής κατάκτησης και ετοιμάζονται δριμύτεροι για τη συνέχεια.

Και μην ξεπηδήσουν τώρα δημοκρατικές  ευαισθησίες του τύπου: «οι συνάδελφοι είναι ώριμοι και πρέπει να αποφασίσουν ανεπηρέαστοι» κ.ά. , γιατί  αυτό που προτείνουμε δεν είναι χειραγώγηση αλλά πολιτική ανάλυση και θέση ανάλογη με την απόφαση που πήρατε μόνοι σας -  χωρίς αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων- καλώντας τους συνάδελφους  σε απεργίες κατά του Μνημονίου  με τεράστιο μάλιστα οικονομικό κόστος  για τον καθένα (πάνω από 600 ευρώ κατά μέσο όρο, ετησίως!!). Οι απεργίες δεν γίνονται ούτε για πλάκα ούτε για επίδειξη αγωνιστικότητας στις πλάτες του κόσμου. Ο στόχος τους πρέπει να υποστηριχθεί με συνέπεια και συνδικαλιστικά και πολιτικά.

Αν αδυνατείτε να κάνετε κάτι τέτοιο, αφενός  θα αποδειχτεί ο απόλυτος εμπαιγμός απέναντι στους συναδέλφους που μάτωσαν όλο αυτό το διάστημα. και αφετέρου  δε θα έχετε καμία νομιμοποίηση μετά τις εκλογές, και αφού θα  έχει δεθεί χειροπόδαρα όλη η κοινωνία, να θυμηθείτε πάλι τον αντιμνημονιακό αγώνα.                            

Είναι ή σχιζοφρένεια  ή απόλυτη συνδιαλλαγή, πρώτα να ευνοείται η επιβολή μιας πολιτικής και κατόπιν να διατυπώνεται η ανάγκη ανατροπής της.                             

Το τί βιώσαμε και το τί θα ακολουθήσει το ξέρουν οι πάντες. Επίκληση άγνοιας δε θα διασώσει κανέναν. Τα παιχνίδια του παρελθόντος σήμερα, δεν είναι μόνο πιο ορατά αλλά και με οδυνηρές συνέπειες, γι’ αυτό οι ευθύνες του καθενός είναι πολλαπλάσιες και θα  λογοδοτήσει. Δεν μπορεί η κοινωνία να βιάζεται και κάποιοι να σφυρίζουν αδιάφορα!! Επιλογές του τύπου: «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ», τελειώσανε. Ο καθένας διαλέγει πλευρά!!

Συνάδελφοι

Η πρόταση αυτή σας δίνει ίσως την τελευταία ευκαιρία να διασωθείτε στη συνείδηση της κοινωνίας που παρακολουθεί τον διαρκή εναγκαλισμό  των συνδικαλιστικών ηγεσιών με τα κόμματα της εξουσίας και το κράτος, σε ένα παρατεταμένο, επιθανάτιο βαλς. Έστω και την ύστατη στιγμή ας  ενεργοποιηθούν οι κοινωνικές ευθύνες για να χτίσουμε πάνω τους και μετά τις εκλογές.

Τώρα,  λοιπόν, κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους και πλατιά  ειλικρινή κινητοποίηση για:

Μαύρισμα  των κομμάτων του Μνημονίου.
Καμιά ψήφο σ’ αυτούς που ισοπέδωσαν κάθε εργατικό δικαίωμα.
Καμιά ψήφο σ’ αυτούς που διαλύουν την κοινωνία και ξεπουλάνε τον τόπο.
Καμιά ψήφο σ’ αυτούς που σπρώχνουν στον κοινωνικό αποκλεισμό και την απόγνωση τους νέους.
Καμιά ψήφο στο νέο δοσιλογισμό.
Καμιά ψήφο στο μονόδρομο του θανάτου
Ρωγμή για να ξεπηδήσουν στο προσκήνιο οι ανάγκες μας!
Ρωγμή για να βρουν διέξοδο τα όνειρα!

                                           

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                             Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΞΙΑΡΧΟΣ                                                 ΜΗΤΡΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Η «κουκουβάγια» πέταξε

Μια πολύ λιτή, συγκινητική και εξόχως πολιτική ανακοίνωση εξέδωσε ο σύλλογος εργαζομένων στον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων για τη διάλυση του Οργανισμού στο πλαίσιο της περικοπής εταιρειών του Δημοσίου. Τα σχόλια ανήκουν στους αναγνώστες:

«Σε λίγες ώρες ο Ο.Ε.Δ.Β. (Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων) θα αποτελεί παρελθόν, καταργείται οριστικά. Μετά από 75 χρόνια η κουκουβάγια της σοφίας και της αρετής ‘‘πετάει μακριά’’, γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν έχει θέση στη σύγχρονη μνημονιακή εκπαίδευση. Η μόρφωση θα γίνεται πλέον ηλεκτρονικά. Το… Μέλλον είναι μόνο το… ‘‘ ηλεκτρονικό βιβλίο’’ και οι ‘‘διαδραστικοί πίνακες’’. Οι εργαζόμενοι στον Ο.Ε.Δ.Β. που όλα αυτά τα χρόνια εξέδωσαν και διένειμαν τρία δισεκατομμύρια βιβλία σε εκατομμύρια μαθητές, αποχωρούν περήφανοι για τη συμβολή τους στη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία, για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος (μέσο κόστος κάθε βιβλίου 0,70 ευρώ), για την απουσία διαφθοράς και διαπλοκής τους, για το ότι κατόρθωσαν να περισώσουν από τον ιδιωτικό φορέα, την ιστορία των σχολικών βιβλίων, δεκαπέντε χιλιάδες πρωτότυπα έργα ζωγραφικής που κοσμούσαν κάποτε τα σχολικά βιβλία (Τσαρούχης, Γκίκας, Γραμματικόπουλος, Τάσος κ.λπ.), τριάντα χιλιάδες (30.000) βιβλία, πολλά σπάνιων εκδόσεων, που αποτελούν πλέον περιουσία του υπουργείου Παιδείας.
Οι εργαζόμενοι αποχωρούν με πίκρα και ανησυχία για το μέλλον της έκδοσης και διανομής των σχολικών βιβλίων. Ζήσανε τη φετινή χρονιά, τη χειρότερη από ιδρύσεως του Ο.Ε.Δ.Β., που τα βιβλία στάλθηκαν με τεράστια καθυστέρηση, που τα λάθη και οι παραλείψεις των ιθυνόντων στοίχησαν εκατομμύρια στους Έλληνες πολίτες, προάγγελος των όσων πρόκειται να επακολουθήσουν τη φετινή χρονιά, που εκτιμούμε ότι θα είναι πολύ χειρότερη από κάθε πλευρά. Οι εργαζόμενοι αποχαιρετούν ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα για την πολύχρονη συνεργασία και υπόσχονται να συνεχίσουν τον αγώνα για μία ΔΗΜΟΣΙΑ & ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ στην υπηρεσία του λαού. Η κουκουβάγια της σοφίας και της αρετής ελπίζει να μην ξεχασθεί και ονειρεύεται τη μέρα που σε μία Ελλάδα ελεύθερη και απαλλαγμένη από δανειστές – επιτηρητές – τροϊκανούς, θα ξανακληθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες της για την εκπαίδευση των μαθητών».
(Δημοσιεύτηκε στο «Ποντίκι» στις 5-4-2012)

Πάσχα στο Λεωνίδιo

 Πάσχα στο Λεωνίδιο. Διαδικασία κατασκευής αεροστάτων της Ανάστασης (Έθιμο του Λεωνιδίου) από τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Λεωνιδίου με τις οδηγίες του δασκάλου Παπασαράντη Κωνσταντίνου.

Αγάπα τον πλησίον σου

Τους μάθαμε μόνο ως “οι δυο μετανάστες από το Πακιστάν που “θυσιάστηκαν” για να σώσουν δυο Έλληνες ηλικιωμένους. 

 

Αριστερά ο Humayun Anwar, 18,5 ετών και δεξιά ο  Wakar Ahmed, 33 ετών.

 Υπάρχει μεγάλη ανάγκη χρημάτων για την μεταφορά των σορών στο Πακιστάν.  Απαιτούνται περίπου 3000€ και για τον καθένα . Για αυτό το σκοπό, υπάρχει ο παρακάτω λογαριασμός:

Εθνική Τράπεζα:

Αριθμός λογαριασμού : 662/610130-57 στο όνομα NADEEM QAISER LATIF (θείος του 19χρονου και παιδικός φίλος του Wakar)

IBAN: GR9501106620000066261013057

Ο  καθένας, έστω και αν οι καιροί είναι τόσο δύσκολοι για όλους μας, μπορεί να προσφέρει ακόμα και 5€ ή 10€.

Αγάπα τον πλησίον σου

 08/04/2012 

 

«Και ποιος είναι ο πλησίον κύριε Βεργολιά;»

Το ερώτημα της 6^ης Δημοτικού απαντήθηκε με αναπάντεχο τρόπο (μυστήριες γαρ οι βουλές του Κυρίου), εικοσιπέντε χρόνια μετά. Ο πλησίον ήταν τελικά ένα ζευγάρι συνταξιούχων που είχαν κολλήσει στις γραμμές του τρένου. Αναπάντεχη η απάντηση, όπως αντίστοιχα με αναπάντεχο τρόπο απαντήθηκε ένα ερώτημα που μπορεί να μην τέθηκε στον κ. Βεργολιά, αλλά είναι απολύτως βέβαιο ότι έχει επαναληφθεί χιλιάδες φορές σε σχολικές αίθουσες και κατηχητικά: «Ποιος ακολουθεί σωστά τη διδασκαλία του Ιησού, ποιος είναι τελικά ο καλός χριστιανός;»

Στο Κρυονέρι διαπιστώσαμε ότι οι καλοί χριστιανοί ήταν δύο μη χριστιανοί, δύο μουσουλμάνοι, «λαθραίοι», και χωρίς όνομα –γιατί σε αυτή τη χώρα οι μετανάστες δεν δικαιούνται να έχουν όνομα, όπως ακριβώς είναι πάντοτε ανώνυμοι το «παιδί με το μηχανάκι» και «η κοπέλα που σηκώνει τα τηλέφωνα». Ούτε λοιπόν αυτοί που έχουν πιάσει ονομαστικό στασίδι στην εκκλησία, ούτε οι θεοφοβούμενοι νοικοκυραίοι , ούτε οι ορθόδοξοι, παλιοί και νέοι. Δύο μετανάστες από το Πακιστάν ήταν, που θεώρησαν σκόπιμο να τζογάρουν τη ζωή τους (για να χάσουν στο τέλος), προσπαθώντας να σώσουν ένα ζευγάρι αγνώστων τους. Όχι γιατί είχαν να κερδίσουν κάτι από αυτό, αλλά γιατί θεώρησαν αυτονόητο να σταθούν σε αυτούς που βρέθηκαν δίπλα τους και τους είχαν ανάγκη. Κι ας μην ήταν αυτοί οι πλησίον Πακιστανοί και μουσουλμάνοι, αλλά Έλληνες και χριστιανοί∙ και ας έχουν ταπεινώσει οι Έλληνες τους Πακιστανούς με κάθε δυνατό τρόπο, δεκαπέντε χρόνια τώρα∙ και ας φωνάζουν οι υπουργοί των Ελλήνων ότι οι Πακιστανοί είναι εγκληματίες και γεμάτοι αρρώστιες. Για τους δύο καλούς χριστιανούς, που ήταν όμως μουσουλμάνοι, όλα αυτά τα «και ας» για τα οποία έγινε λόγος, δεν έπαιξαν κανένα ρόλο. Αυτό που είχε σημασία ήταν το «αμέσως» για τη σωτηρία των δύο γερόντων, των δύο πλησίον.

Προφανώς, οι δύο Πακιστανοί δεν ακολούθησαν την αλληλουχία των σκέψεων που οδηγεί στο επιβληθεί το ηθικό καθήκον στους εύλογους ανθρώπους δισταγμούς. Σε αυτές τις περιπτώσεις ούτε σκέφτεσαι, ούτε ανακαλείς αυτά που έχεις διαβάσει. Πράττεις με ενστικτώδη τρόπο τα αυτονόητα σου, αυτά που σ’ έμαθαν από πολύ μικρό οι γονείς σου, σε μια μακρινή ή σε τούτη εδώ την κοντινή πατρίδα. Και προφανώς αυτό που είχαν μάθει οι δυο μετανάστες από πολύ μικροί, ήταν ότι πρέπει να βοηθάνε τον πλησίον που βρίσκεται σε ανάγκη. Έτσι φαίνεται να τους τα είχαν πει οι δικοί τους. Δεν είχε βρεθεί δηλαδή κανείς «μεγάλος» να τους διδάξει από μικρά παιδιά ότι πρέπει να κοιτάνε τη δουλειά τους και να μην μπλέκονται, ότι η ζωή είναι πόλεμος όλων εναντίον όλων.

Αγάπα τον πλησίον σου. Στην πόλη μας δεν έχουμε τζαμιά για να προσευχηθούν για τις ψυχές τους όσοι τους είχαν συναντήσει στη ζωή. Ούτε νεκροταφείο για να τους βάλουμε κατά πώς πρέπει και θα το ήθελαν κι οι ίδιοι. Γι’ αυτό σκέφτομαι τη Μεγάλη Παρασκευή που θα πάω στη δικιά μας την εκκλησία, να τους  ανάψω ένα κεράκι και να ζητήσω από τον Κύριο, όταν έρθει στα πράγματα, να μην ξεχάσει τους δύο Πακιστανούς που θυσίασαν τη ζωή τους για να σώσουν τους δύο Έλληνες γερόντους. Μπορεί  εγώ να είμαι άθεος και αυτοί οι δύο να ήταν μουσουλμάνοι, αλλά Κύριε μου σε μια χώρα που όλοι Σε επικαλούνται και κανείς δεν Σε φοβάται, αυτοί οι δύο αλλόθρησκοι, ξένοι και «λαθραίοι», έκαναν πράξη τη διδασκαλία Σου. Να τους θυμηθείς λοιπόν όταν έρθεις στα πράγματα. Δεν τους χρειάζονται βουνά από πιλάφια, ποτάμια από μέλι και χίλιες παρθένες να τους αγαπάνε. Τους αρκεί ένα μέρος να μην τους κυνηγάνε και να τους φωνάζουν με τ’ όνομα τους.

Γιάννης Αλμπάνης, 8/4/12

Πηγή  http://yalmpanis.wordpress.com

Καλό Πάσχα χωρίς μια καλή σταύρωση δεν γίνεται!!!

              ΚΑΙ...........ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !

Πηγή http://antistachef.wordpress.com