«Η αγελαδοσφαγή» των εργαζομένων του Νίκου Σάμαρη

Πανεπιστήμια: Η «αγελαδοσφαγή» των εργαζομένων*

Τη δεκαετία του ‘60, στο δάσος της Στροφυλιάς έβοσκαν μεγάλα κοπάδια από ημιάγρια γελάδια, αναπόσπαστο κομμάτι του οικοσυστήματος. Με την αναδιάρθρωση της κτηνοτροφίας και την εισαγωγή γαλακτερών αγελάδων ήλθε η ώρα να σφαγούν. Η διαδικασία της μαζικής σφαγής δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Το πρώτο που έπρεπε να φροντίσει ο βουκόλος ήταν να φτιάξει έναν πολύ καλό βωρό, βωρός είναι το ειδικό μαντρί βοοειδών. Ο βωρός κατασκευαζόταν ξαπλώνοντας κυκλικά κορμούς δένδρων που επάνω τους έμπαιναν κλαδιά. Το βράδυ, πριν τη σφαγή, ο βουκόλος έκλεινε τα βόδια στο βωρό και τα τάιζε.

Με την ανατολή του ηλίου άνοιγε η πύλη. Έμπαιναν δύο λασοφόροι που τους ακολουθούσαν δύο σφαγείς κρατώντας δίκοπα μαχαίρια. Ο πρώτος έριχνε το λάσο πιάνοντας το πρώτο γελάδι, καπάκι έριχνε ο δεύτερο. Τεντώνανε τα σχοινιά στην αντίθετη κατεύθυνση και προτού το ζώο αντιδράσει ο γελαδοσφάχτης με καταπληκτική σβελτάδα και ακρίβεια εκσφενδόνιζε το μαχαίρι στο κοίλωμα του αυχένα (την «πλεξούδα») και το ζώο ξαπλωνόταν ακαριαία στο έδαφος. Σε περίπτωση αποτυχίας, το τραυματισμένο ζώο θα τους ποδοπατούσε. Γι’αυτό πίσω καθόταν ο αναπληρωματικός γελαδοσφαγέας στην περίπτωση που η μαχαιριά δεν έπιανε ακριβώς πλεξούδα για να ρίξει δεύτερη. Στη συνέχεια, δινόταν η χαριστική βολή. Έσερναν το ζώο έξω από το βωρό, το κρεμούσαν σε μια κουκουναριά και έπιαναν δουλειά οι γελαδογδάρτες και οι αντεροβγάλτες.

Στην αρχή τα πράγματα κυλούσαν ήσυχα. Στη συνέχεια, μετά τις πρώτες σφαγές, «όταν ο βουκόλος σκούπιζε τα δάκρυά του», τα γελάδια άρχιζαν να αναδεύονται, να σπρώχνονται μεταξύ τους, τα πιο δυνατά να στριμώχνονται προς τα πίσω αφήνοντας μπροστά τα αδύνατα. Τα μικρά προσπαθούσαν να κρυφτούν πίσω από τα μεγάλα, για να αναβάλουν τη σειρά τους. Επειδή με το συνεχές στρίμωγμα προς τα πίσω άρχιζαν οι πρώτες κολιές στο μαντρί, πιάναμε δουλειά τα πιτσιρίκια. Η αποστολή μας ήτανε να χτυπάμε με μακριά κλαδιά (τέμπλες) και να απειλούμε με παιδικά ουρλιαχτά τα γελάδια που προσπαθούσαν να προσεγγίσουν στο φράχτη. Μας είχαν τάξει από μια πατρινή σφυρίχτρα, μια οκά γελαδίσια πατσά στον καθένα (μια οκά ισούται με 1.280 γραμμάρια) και από ένα γελαδοπόδαρο. Όσο εξελισσόταν η σφαγή, τα πράγματα δυσκόλευαν. Τα γελάδια αγρίευαν, τα ποδοβολητά δυνάμωναν, ο κίνδυνος να αφηνιάσουν και να γκρεμίσουν το μαντρί γινόταν ορατός. Την κατάλληλη στιγμή όμως, παρενέβαινε ο επόπτης αρχισφαγέας, φωνάζοντας «φτάνει, καλά τα πήγαμε, συνεχίζουμε σε 15 μέρες». Όταν άνοιγε η πόρτα γινόταν πανζουρλισμός. Τα γελάδια εξαφανίζονταν προς τους κοντινούς υδροβιότοπους. Τη νύχτα διέσχιζαν το δάσος σπαρακτικά μουγκρητά – κραυγές αγελάδων που μάταια καλούσαν το μοσχάρι τους. Μετά από 15 ημέρες και σε τρεις δόσεις η επιχείρηση επαναλαμβανόταν, η εξόντωση ολοκληρωνόταν. Σε κάποιο γειτονικό κοπάδι τα πράγματα δεν εξελισσόταν με τον ίδιο τρόπο. Ο αρχιχασάπης δεν υπολόγιζε κάποιους άγριους ταύρους που με το πρώτο αίμα γίνονταν επιθετικοί, ξεσήκωναν το κοπάδι που αφηνίαζε, γκρέμιζε το μαντρί ποδοπατώντας τους λασοφόρους, εξαφανίζονταν στο δάσος συναντώντας τα αγρίμια του, γλύτωνε το λεπίδι.

Όλοι μας είμαστε σε ένα μαντρί διαθεσιμότητας. Οι 118 διοικητικοί της Πάτρας και οι 1.350 πανελλαδικά αποτελούν πρώτη δόση σφαγής από τους κυβερνητικούς λασοφόρους και εργατοσφαγείς του Τέξας και των Βρυξελλών. Η μία επιλογή είναι να σπρωχνόμαστε μεταξύ μας ποιος θα κερδίσει θέση εξώστη προς το φράχτη με την ελπίδα ότι η λεπίδα δεν θα φθάσει ως αυτόν. Είναι η αποδοχή της σφαγής. Η άλλη είναι να «αφηνιάσουμε» μαζικά, ενωτικά, συντονισμένα και οργανωμένα. Να γκρεμίσουμε το μαντρί – τοίχο της ομαδικής σφαγής και να τρέξουμε στο δικό μας δάσος, στις πλατείες και τα πεζοδρόμια. Να συναντηθούμε με τους ατίθασους καθηγητές, τους εργάτες της ΕΛΒΟ, της τοπικής αυτοδιοίκησης και άλλους. Εκεί να γίνει το μεγάλο ραντεβού της εκπαίδευσης με την εργασία. Να αναδείξουμε τις πληγές τους από την ταυτόχρονη κακοποίηση που δέχονται και την παρά φύση σχέση αλληλοβιασμού που τους έχουν επιβάλλει για τις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Εκεί μπορούμε να ανακτήσουμε τις αρετές που αναδείχθηκαν στις καλύτερες στιγμές του εργατικού και εκπαιδευτικού κινήματος.

Η μουσική του συνθήματος ψωμί, παιδεία, ελευθερία να εμπνεύσει ξανά νέες διασκευές που να αντανακλούν αυτό που είναι στη μήτρα της εποχής μας και κοιλοπονεί, τη χωρίς όρια απελευθερωτική σχέση της παιδείας με την εργασία και τις δημοκρατικές ελευθερίες. Εκεί να κτιστεί το μέτωπο εργασίας – παιδείας του μαζικού κινήματος με αναβαθμισμένο πρόγραμμα και αιτήματα, υψηλό πολιτικό ενωτικό μαχητικό πολιτισμό. Ένα τέτοιο μέτωπο με μόνιμη ημερήσια διάταξη την ανατροπή αυτής της πολιτικής, μπορεί να καθυστερεί, να δημιουργεί ρήγματα, να ματαιώνει βάρβαρα μέτρα του κυβερνητικού – ευρωαμερικάνικου ολοκληρωτισμού. Ένα κίνημα που η ισχυρή ιστορική μνήμη και η ταξική πολιτική κρίση αποτελούν τα αναγκαία πολιτικά αντισώματα, ώστε να μην είναι αφομοιώσιμο σε απόπειρες για «ηπιότερες μορφές» διαχείρισης της βαρβαρότητας που σε μια νέα γεωγραφία του πολιτικού χάρτη μπορούν να γεννηθούν.

Απευθύνομαι τέλος στα μέλη ΔΕΠ που δεν ανήκουν στο επιχειρηματικό καθηγητικό κατεστημένο αλλά όλο και «στριμώχνονται στο πίσω μέρος στο μαντρί». Μη στριμώχνεστε προς τα πίσω, δεν θα γλυτώσετε έτσι. Ελάτε μπροστά. Αξιοποιείστε τα πλεονεκτήματα που σας παρέχει η θέση σας για το κίνημα. Το τελευταίο τρόχισμα στο λεπίδι έγινε με τα δύο άρθρα του τελευταίου νόμου που αυξάνει το ωράριο και βγάζει στο σφυρί τη διδασκαλία των μαθημάτων, δίνοντας το δικαίωμα στα πανεπιστήμια με δικά τους χρήματα να προσλαμβάνουν με μερική απασχόληση. Το νέο σύνθημα θα είναι μαθήματα με το κομμάτι, 500 ευρώ το ένα εξάμηνο.

Απευθύνομαι επίσης στον κύριο πρύτανη. Το μαντρί που μέχρι σήμερα κινείστε είναι το ασφυκτικό αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο που υπηρετείτε. Τώρα που το λεπίδι είναι στο λαιμό, αν θέλετε πραγματικά να υπηρετήσετε ό,τι έμεινε από το δημόσιο αγαθό της δωρεάν παιδείας που επικαλείσθε, έχετε μία επιλογή. Να κοιτάξετε μπροστά και αριστερά. Από εκεί δανειστείτε αρετές και ακαδημαϊκές αξίες. Αυτές χρησιμοποιήστε σαν προωθητική δύναμη για να πηδήξετε το φράχτη μεταφέροντας στην κοινωνία την κραυγή του αγωνιζόμενου πανεπιστήμιου ενάντια στην καπιταλιστική κακοποίηση που δέχεται. Ο άλλος δρόμος είναι το κλαψούρισμα, οι φωνές μέσα από το μαντρί. Αυτά σε λίγο θα ηχούν σαν επικήδειοι, σαν μοιρολόγια. Στον πρώτο δρόμο θα βάλουμε πλάτη, θα γίνουμε το κοντάρι σας. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.

*Παρέμβαση στη συγκέντρωση των απεργών διοικητικών του Πανεπιστημίου Πατρών

Για την αποκατάσταση της αλήθειας : Τι έγινε στο Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας στις 17/10/2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Περί την 3η μεσημβρινή ώρα , οι ευρισκόμενοι από νωρίτερα στο Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας επιθεωρητές του Υπουργείου Υγείας , άρχισαν έλεγχο του προσωπικού από τον 4ο όροφο και συγκεκριμένα την Χ/Κ κλινική. Μετά τον έλεγχο στη μία και μοναδική νοσηλεύτρια του τμήματος ( σημ: επιφορτισμένη με τη νοσηλεία 40 ασθενών..) η οποία φυσικά ανευρέθη στη θέση της , ο έλεγχος επεκτάθηκε στα γραφεία των ιατρών του Χ/Κ τομέα .

 Σε ερώτηση των ελεγκτών γιατί είναι κλειστά τα γραφεία των ιατρών απαντήσαμε πως οι περισσότερες Χ/Κ ειδικότητες είναι σε εφημερία ετοιμότητας και ως εκ τούτου νομίμως απουσιάζουν ( Ουρολόγος , Οφθαλμίατρος  , ΩΡΛ ) . Ο μοναδικός εν ενεργή εφημερία ευρισκόμενος Χειρουργός, εκτελούσε τα καθήκοντά του στο χώρο των Επειγόντων Περιστατικών στο ισόγειο. Μετά τούτου οι ελεγκτές κατέβηκαν στον 3ο όροφο όπου στεγάζονται η Πνευμονολογική και Ορθοπεδική κλινική. Στην Πνευμονολογική κλινική αφού επισήμαναν την απουσία του ευρισκόμενου σε μικτή εφημερία ιατρού , τους απαντήσαμε ότι ο γιατρός αυτή την ώρα έχει πάει για φαγητό , μετά δε τη πάροδο ολίγων λεπτών ο εν λόγω συνάδελφος παρουσιάστηκε στους ελεγκτές .

Ακολούθως συνοδεύσαμε τους ελεγκτές στην Καρδιολογική κλινική  όπου ευρέθησαν όλοι οι γιατροί εφημερεύοντες και μη στο χώρο εργασίας. Στην ίδια κλινική νοσηλεύονται ασθενείς του Νεφρολογικού και Νευρολογικού τμήματος . Μετά τον έλεγχο των νοσηλευτών οι οποίοι ευρέθησαν στη θέση τους , επισημάναμε ότι ο Νεφρολόγος αν και σε εφημερία ετοιμότητας βρίσκεται στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού στο ισόγειο, ο δε Νευρολόγος δε γνωρίζαμε που ευρισκόταν .
Την ώρα που οι επιθεωρητές έδειξαν διάθεση οργής για την απουσία του Νευρολόγου , κατέφθασε ο ίδιος εξηγώντας ότι εξέταζε ασθενή στην Ορθοπεδική κλινική. Τη στιγμή αυτή εξοργιστήκαμε με τη συμπεριφορά των ελεγκτών νιώθοντας πως μας εμπαίζουν και μας προσβάλλουν κατάφωρα. Αυτό διότι κατά τον έλεγχο του μισού κτιρίου αφ΄ενός δεν ελέχθησαν οι τραγικές συνθήκες εργασίας μας, ο επισφαλής αριθμός νοσηλευτών , η μη κάλυψη με ενεργή εφημερία ιατρών όλων των ειδικοτήτων ( αφού έχει περικοπεί δραματικά το κονδύλι εφημέρευσης και οι ενεργείς εφημερίες έχουν μετατραπεί με λογιστικά κριτήρια σε μικτές και ετοιμότητας)  και η έλλειψη σε βασικά υλικά, αφετέρου την ίδια στιγμή επικεντρώθηκαν στην ολιγόλεπτη απουσία του Νευρολόγου ο οποίος εκτελούσε το καθήκον του.
Αντιληφθήκαμε αυτό που εξαρχής είχαμε υποψιαστεί, ότι δηλαδή δεν είχαμε να κάνουμε με έλεγχο της εύρυθμης και ασφαλούς λειτουργίας του νοσοκομείου και καταγραφής των οξύτατων προβλημάτων , αλλά με μια εσκεμμένη ενέργεια επικοινωνιακού χαρακτήρα με αποκλειστικό σκοπό τη στοχοποίηση , τρομοκράτηση και εξευτελισμό συναδέλφων.

Εν τω μεταξύ ασθενείς , συνοδοί , συγγενείς και άλλοι ευρισκόμενοι στο χώρο άρχισαν να εκφράζουν την έντονη δυσαρέσκειά τους  αισθανόμενοι προφανώς τον εμπαιγμό που υφίστανται ως ασθενείς και πολίτες.

Υπο αυτές τις συνθήκες διεκόπη ο έλεγχος εκ μέρους των επιθεωρητών και οδηγήθηκαν από τον διευθυντή ιατρικής υπηρεσίας στο γραφείο του διοικητικού διευθυντή. Εκεί οδηγήθηκε και μέρος των διοικητικών συμβουλίων των σωματείων μας και διεξήχθη ένα πολύωρος αλλά ατελέσφορος διάλογος.

Στη συνέχεια εκλήθη εισαγγελέας και κατέφθασε αστυνομική δύναμη στο χώρο του Νοσοκομείου, υπό τη συνοδεία της οποίας και εν μέσω οργής και αγανάκτησης των συγκεντρωμένων εργαζομένων και πολιτών ολοκληρώθηκε ο έλεγχος χωρίς να επισημανθεί καμία απουσία εργαζομένου .

Η παρουσία της αστυνομίας όξινε την οργή των συγκεντρωμένων με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν προπηλακισμοί θύμα των οποίων ήταν και ο δημοσιογράφος Γιάννης Ανδριώτης ο οποίος δέχθηκε λάκτισμα από ένστολο.

Υπό την κατακραυγή εργαζομένων και πολιτών οι επιθεωρητές και οι αστυνομικοί αποχώρησαν από το χώρο του Νοσοκομείου.

 

εκ μέρους των ΔΣ του Ενιαίου Σωματείου και της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Κέρκυρας

Εκπαιδευτικό υλικό 28ης Οκτωβρίου για Νηπιαγωγείο και τις μικρές τάξεις του Δημοτικού

Πόλεμος και Ειρήνη – Φασισμός – 28^η Οκτωβρίου
Προτάσεις εργασίας στο Νηπιαγωγείο
Ο εορτασμός της 28^ης Οκτωβρίου στο Νηπιαγωγείο μας προσφέρει την ευκαιρία να προσεγγίσουμε τα θέματα της ειρήνης και του πολέμου και να τοποθετήσουμε τον εορτασμό της εθνικής επετείου ως επετείου μνήμης για την ηρωική αντίσταση και τον αγώνα του ελληνικού λαού και των άλλων λαών της Ευρώπης εναντίον του φασισμού, για την ελευθερία, τη δημοκρατία και τη ειρήνη, με αναφορά στις ιστορικές συνθήκες της εποχής, τα γεγονότα και τις αιτίες τους και τη σύνδεσή τους με το παρόν και τις συνθήκες της εποχής μας.
Πόλεμος – Ειρήνη
Πόλεμος
Δραστηριότητες
« Αν οι φωτογραφίες μιλούσαν… »
Παρατήρηση και συζήτηση
Παρατηρούμε φωτογραφίες από στιγμιότυπα της ζωής παιδιών σε καιρό πολέμου. Συζητάμε και γράφουμε κάτω από κάθε φωτογραφία τη λεζάντα που αποδίδει το περιεχόμενό της.
Ζωγραφίζω και σχολιάζω: « Τι νομίζω ότι σκέφτονται τα παιδιά της φωτογραφίας »
Το κάθε παιδί διαλέγει μία από τις φωτογραφίες της συλλογής και ζωγραφίζει αυτό που νομίζει ότι σκέφτεται/νται το/τα παιδί/α της φωτογραφίας.
Δείτε σχετικά στις ακόλουθες αναρτήσεις:
http://blogs.sch.gr/nipossas/2011/10/29/%ce%b1%ce%bd-%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1%ce%bd-%ce%bf%ce%b9-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%b5%cf%83/
http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/2012/10/28_16.html
Πίνακες καταγραφής
Τι είναι για μένα ο πόλεμος ( Λέξεις για τον πόλεμο)
Τα χρώματα του πολέμου

Ελεύθερη ζωγραφική με θέμα τον πόλεμο
Γνωρίζοντας τη Γκουέρνικα του Pablo Picasso
Η Γκερνίκα (Guernica στα ισπανικά ή Γκουέρνικα, με λατινική απόδοση στα ελληνικά, ) είναι το διασημότερο ίσως έργο του Πάμπλο Πικάσο.
Αυτός ο τεράστιος καμβάς (3,49×7,77μ.) περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Ήταν παραγγελία της δημοκρατικής κυβέρνησης της Ισπανίας για μια έκθεση στο Παρίσι το 1937. Ο Πικάσο εμπνεύστηκε το έργο όταν, στις 26 Απριλίου της ίδιας χρονιάς, στα πλαίσια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, Γερμανοί πιλότοι της αεροπορίας των εθνικιστών βομβάρδισαν την κωμόπολη Γκερνίκα της Χώρας των Βάσκων. Στο βομβαρδισμό εκείνο σκοτώθηκαν 1.650 άνθρωποι και ισοπεδώθηκε το 70% της πόλης με 32 τόνους εκρηκτικά.
Ο Πικάσο, βαθιά δημοκρατικός, επηρεασμένος από τη φρίκη του πολέμου, ζωγραφίζει με θέμα την «ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ» ένα έργο μνημειακών διαστάσεων. Στο έργο φαίνεται πεντακάθαρα η τάση του Πικάσο για ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ – ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ της μορφής και των αντικειμένων, προκειμένου μ’ αυτό να εκφράσει καλύτερα την αγωνία και τη φρίκη των ανθρώπων μπροστά στο θάνατο.
Ο πίνακας της « Γκουέρνικα » αποτελεί ένα καταπληκτικό εργαλείο επαφής των παιδιών με ένα έργο που εκφράζει τη βαρβαρότητα του πολέμου μέσα από φιγούρες που προσεγγίζουν τον τρόπο έκφρασης των παιδιών καθώς είναι αδρομερείς και συγγενείς με την παιδική ζωγραφική «τεχνοτροπία».
Προτείνουμε την ακόλουθη διαδικασία « ανάγνωσης »:
Παρακολουθούμε το ακόλουθο βίντεο τρισδιάστατης εικόνας με τον πίνακα της Γκουέρνικα :http://www.youtube.com/watch?v=jc1Nfx4c5LQ
Απομονώνουμε επιμέρους « λεπτομέρειες » του πίνακα που αποτελούν ωστόσο ολοκληρωμένες εννοιολογικά εικόνες. Τα παιδιά τις παρατηρούν, τις περιγράφουν και καταγράφουμε τα σχόλια των παιδιών κάτω από κάθε εικόνα. Συζητάμε για τα χρώματα του πίνακα και της κάθε εικόνας χωριστά και αποδίδουμε την προσωπική μας ερμηνεία σχετικά με τους συμβολισμούς τους. Στη συνέχεια αναρτούμε σε ομαδικό ταμπλό μια σύνθεση της « ανάγ νωσης ».
Ζωγραφίζουμε ατομικά ό,τι μας εντυπωσίασε περισσότερο από τον πίνακα.
Με αφορμή τον πίνακα επεξεργαζόμαστε στην ομάδα τα εξής ερωτήματα: Γιατί νομίζετε ότι γίνονται οι πόλεμοι; Ποιοι τους οργανώνουν; Ποιοι ωφελούνται; Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να τους αποτρέψουμε;
Περισσότερες προτάσεις επεξεργασίας στους ακόλουθους συνδέσμους:
http://haroumenesfatsoules.blogspot.gr/2012/10/blog-post_1888.html Γκουέρνικα
http://21gym-patras.ach.sch.gr/attachments/article/297/gkoyernika.pdf
http://pythagoreionip.blogspot.gr/search/label/28%CE%B7%20%CE%9F%CE%9A%CE%A4%CE%A9%CE%92%CE%A1%CE%99%CE%9F%CE%A5  Τέχνη και 28^η Οκτωβρίου

Ο πόλεμος δεν είναι παιχνίδι!
Μια ταινία animation “μικρού μήκους”, χωρίς λόγια….Ιδανικό για μικρά παιδιά για προβληματισμό και συζήτηση……Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ταινία από το σύνδεσμο: http://player.vimeo.com/video/5864912

Ειρήνη
Δραστηριότητες
Παρατηρούμε φωτογραφίες από στιγμιότυπα της ζωής παιδιών σε καιρό ειρήνης. Συζητάμε και γράφουμε κάτω από κάθε φωτογραφία τη λεζάντα που αποδίδει το περιεχόμενό της.
Πίνακες καταγραφής
-      Τι είναι για μένα η ειρήνη ( Λέξεις για την ειρήνη)
-      Τα χρώματα της ειρήνης
Ελεύθερη ζωγραφική με θέμα την ειρήνη
Λογοτεχνικά κείμενα για επεξεργασία
Σ. Ζαραμπούκα, « Ειρήνη »
Φ. Χατόγλου, « Το κανόνι της ειρήνης »
Φ. Χατόγλου, « Ο πόλεμος των δασών »
Ποιήματα – Τραγούδια
Γ.Μ. Μαρίνος, «  Όταν κάνουνε πόλεμο »
Γ. Ρίτσος, « Ειρήνη »
« Γιούπι για για »
Πϊνακες ζωγραφικής
Επεξεργασία πινάκων ζωγραφικής με θέμα Πόλεμος και η ειρήνη στην ακόλουθη ιστοσελίδα:
http://www.kindykids.gr/art/544-pinakes-zwgrafikis-polemos-eirini.html?catid=89%3Aart-paintings


Φασισμός
Δραστηριότητες
Η συζήτηση με αφορμή τον πίνακα της « Γκουέρνικα» μπορεί να αποτελέσει μια καλή αφόρμηση για την προσέγγιση του φαινομένου του φασισμού ως ιδεολογίας και συμπεριφοράς – στάσης ζωής που γεννά και δρομολογεί τον πόλεμο και τον ολοκληρωτισμό στο επίπεδο της κοινωνικής ζωής και της πολιτικής συμπεριφοράς.
ü  Ομαδικό παιχνίδι (ιδέα του συναδέλφου Δημήτρη Χαλβατζιδάκη, 125^ο Νηπιαγωγείο Αθηνών)
Χωρίζουμε τα παιδιά σε δύο ομάδες : Η πρώτη ομάδα οργανώνεται στη βάση του ορισμού ενός παιδιού αρχηγού – απόλυτου μονάρχη που ορίζει του κανόνες, δίνει εντολές και τιμωρεί τους παραβάτες λειτουργώντας με αυταρχισμό και αυθαίρετη συμπεριφορά.  Η δεύτερη ομάδα οργανώνεται οριζόντια στη βάση της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, με ρόλους που εναλλάσσονται, με συζητήσεις για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων της δουλειάς της και δράσεις ανατροφοδότησης.
Οι δύο ομάδες εργάζονται με αυτό τον τρόπο για δυο – τρεις μέρες και μετά η τάξη συζητά για να συγκρίνει και να εκτιμήσει τους δύο διαφορετικούς « τρόπους ».
Ποιες εντυπώσεις αποκόμισε η κάθε ομάδα; Ποια περιστατικά διαδραματίστηκαν;
( διαφωνίες, συγκρούσεις, παραβιάσεις κανόνων κ.λ.π.) Πως αντιμετωπίστηκαν; Ποια ομάδα είναι πιο ευχαριστημένη;
Το τραγούδι με τα « ναι » και τα « όχι » για το φασισμό. Το τραγουδάμε με τη μελωδία του τραγουδιού « Ο ύμνος των μαύρων σκυλιών » του Λ. Κηλαηδόνη
τροποποιώντας την ιδέα  που χρησιμοποιεί η συνάδελφος στον ακόλουθο  σύνδεσμο ως εξής:
Λέμε ΟΧΙ σε: πόλεμο, όπλα, βία, φόβο, φτώχεια, πείνα, ψέματα, θάνατο, διακρίσεις.
Λέμε ΝΑΙ σε: ειρήνη, αγάπη, φιλία, ελπίδα, όνειρα, αλληλεγγύη, σχολείο, παιχνίδι, βιβλία, γέλιο, χαρά.
http://effiekyr.wordpress.com/category/28%ce%b7-%ce%bf%ce%ba%cf%84%cf%89%ce%b2%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%8/
Βίντεο για παρακολούθηση και συζήτηση με θέμα το ρατσισμό ως μορφή του φασισμού: http://www.youtube.com/watch?v=b5QaybfAUuM



28^η Οκτωβρίου
Δραστηριότητες
Ο αγώνας των Ελλήνων ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι σε γελοιογραφίες. Επεξεργασία στο Νηπιαγωγείο
http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/2012/09/28-1940-40.html
ü  Ταινία κινουμένων σχεδίων για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο
http://www.youtube.com/watch?v=pGmnLoCX8BM&feature=player_embedded#t=20
Γνωριμία με το χάρτη της Ελλάδας και της Ευρώπης. Ανίχνευση των περιοχών που περιελάμβανε το μέτωπο και αυτών  που βρέθηκαν υπό ναζιστική κατοχή.
Δραστηριότητες γραφής  :« ΖΗΤΩ ΤΟ ΟΧΙ »      « ΑΕΡΑΑΑΑ »
http://edonipiagogeio.blogspot.gr/2012/10/28_23.html
ü  Παρατήρηση φωτογραφιών και συζήτηση για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, τη ναζιστική κατοχή, την εθνική αντίσταση και τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων και των άλλων υπό κατοχή λαών της Ευρώπης.
Συζητάμε και γράφουμε κάτω από κάθε φωτογραφία τη λεζάντα που αποδίδει το περιεχόμενό της.


 Φωτογραφικό υλικό της Βούλας Παπαιωάννου:
http://www.photodiodos.gr/v/library/greeks/papaioannou/
http://www.phorum.gr/viewtopic.php?p=2937691  Μελετζής φωτ. Εθν. Αντ/σης
Οι γυναίκες στον πόλεμο, την κατοχή και την αντίσταση
Παρατήρηση φωτογραφιών και συζήτηση – Ελεύθερη ζωγραφική




Γλυπτά μνημεία τέχνης για την Εθνική Αντίσταση
Παρατηρούμε τις φωτογραφίες και συζητάμε.
Περισσότερα στο σύνδεσμο:
http://www.glyptothiki.gr/%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%B1/%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BF-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%BF/%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-ethniki-antistasi.aspx
Κατασκευές με πλαστελίνη ή πηλό: Ένα γλυπτό με θέμα τον αγώνα του λαού μας εναντίον των κατακτητών.
ü  Γνωριμία με την ελληνική σημαία και τις σημαίες άλλων χωρών.
Η σημαία ως σύμβολο της εθνικής ταυτότητας ενός λαού, της ιστορίας του και του πολιτισμού του.
Δραστηριότητες
http://dreamskindergarten.blogspot.gr/2011/10/blog-post_24.html
http://edo-nipiagogio.blogspot.gr/2012/10/blog-post_24.html
Τραγούδια:
Μ. Λοίζου,  «Ο δρόμος»
Εθνικός ύμνος
Λογοτεχνικά κείμενα
Φ. Μανδηλαρά, « Το έπος του ΄40 »

Εκπαιδευτικοί είμαστε κ. Αρβανιτόπουλε, όχι χαρτογιακάδες.

Είναι προφανές ότι ο κ. Αρβανιτόπουλος επιθυμεί διακαώς να μετατρέψει τους εκπαιδευτικούς σε χαρτογιακάδες. Δεν μας έφταναν οι εκατό χιλιάδες δουλειές που έχουμε με τα μαθήματα μας και με το να μαζέψουμε τα αμάζευτα του ασυνάρτητου Υπουργείου τώρα θα συμπληρώνουμε και χαρτάκια, καρτελάκια, φακελάκια για το πότε μπήκαμε και πότε βγήκαμε, μην μας φύγει κανένα δευτερόλεπτο και αισθανθεί το Υπουργείο ότι μας πληρώνει τσάμπα τις τρεις κι εξήντα.

Είναι πλέον δεδομένο ότι οι σύμβουλοι του Υπουργού δεν έχουν πατήσει σε σχολείο από τότε που ήταν μαθητές. Προφανώς όλοι εκεί πάνω θεωρούν ότι ο εκπαιδευτικός είναι ένας υπάλληλος που περιμένει υπομονετικά να συμπληρώσει το ωράριο του, ενώ πατάει τα κουμπάκια του Η/Υ και πίνει τον καφέ του καθισμένος στο γραφείο του. Μόλις δε φύγει από το σχολείο ασχολείται με τα παιδιά του, τα σκυλιά του, το κομμωτήριο, το ψάρεμα και τον κήπο του.  Πιστεύουν δε ότι πληρώνουν τόσο καλά που μπορούν να ζητάνε ό,τι θέλουν , όποτε θέλουν, όπως το θέλουν.

Να μας απαντήσει ο κ. Αρβανιτόπουλος στα εξής:

1.    Ολοι εμείς που συμπληρώνουμε σε 2-6 σχολεία που θα καταχωρίζουμε τις ώρες της μετακίνησης από το ένα σχολείο στο άλλο; Εκτός και εάν το Υπουργείο έχει βρει κάποιον τρόπο να διακτινιζόμαστε, ώστε να συμπληρώνουμε εγκαίρως τα παρουσιολόγια. Να υπενθυμίσουμε στον κ. Υπουργό ότι εάν δεν είχε την φαεινή έμπνευση της αύξησης του ωραρίου σε επίπεδα τριτοκοσμικής χώρας οι ώρες των μετακινήσεων, που γίνονται εντός εργασιακού ωραρίου, θα ήταν διδακτικές σε ένα, άντε σε δύο σχολεία. Τώρα γίνονται μετακινήσεις, οι οποίες όπως φαίνεται θα λογαριάζονται ως απουσίες.

2.    Τις άπειρες ώρες εκτός κανονικού ωραρίου και τα Σαββατοκύριακα, που πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί τις περνάμε πάλι μέσα στο σχολείο για θεατρικά, Comenius, προετοιμασία για γιορτές, εκδηλώσεις, επισκέψεις κτλ που θα τις καταχωρίσουμε; Θα μας τις πληρώσει το Υπουργείο μήπως υπερωρία;

3.    Την υπηρεσία σε παρελάσεις και εκκλησιασμούς ανήμερα εθνικών εορτών, τις ημέρες δηλαδή που είναι επίσημη αργία  του Κράτους για όλους τους εργαζόμενους, αλλά όχι για τους εκπαιδευτικούς σκοπεύει μήπως το Υπουργείο να τις πληρώσει υπερωρία επιτέλους, όπως δικαιούνται όλοι οι εργαζόμενοι που δουλεύουν σε αργίες; Πού θα καταχωρίζονται αυτές οι ώρες, ώστε να πληρώνονται;

4.    Ποιός του είπε του κ. Αρβανιτόπουλου και του κάθε προκατόχου του ότι οι εκπαιδευτικοί κάνουν διοικητικό έργο άσχετο με τα διδακτικά τους καθήκοντα; Σε ποιά Ουγκάντα το έχουν δει αυτό; Να πάρει γραμματείς στα σχολεία ο κ. Αρβανιτόπουλος και να σταματήσει την τακτική που είχαν και οι προκάτοχοι του ότι οι εκπαιδευτικοί είναι τα παιδιά για όλες τις δουλειές. Ετσι όπως το πάνε σε λίγο θα συμπληρώνουμε ωράριο και με σφουγγάρισμα, το οποίο κάνουμε ούτως ή άλλως σε κάποια σχολεία ελλείψει συνεχούς παρουσίας καθαρίστριας. Αυτά όμως δεν τα λένε στα κανάλια. Οχι βέβαια. Δεν θα πούνε ότι έχουνε κάνει τον καθηγητή δάσκαλο σε εξορία, ότι έχουνε διαλύσει οικογένειες, ότι έχουνε υποτιμήσει κόπους και σπουδές και όλα αυτά στην τιμή των 600 ευρώ και κάτι ψιλά. Δεν θα πούνε ότι η κομματοκρατία βγάζει μάτι μέσα στην διοίκηση. Δεν θα πούνε ότι κοντεύει να τελειώσει ο Οκτώβριος και δεν έχουν ακόμη τοποθετήσει όλους τους εκπαιδευτικούς.

Ο κ. Αρβανιτόπουλος δεν γνωρίζει ότι το survey αναφέρει όλα αυτά τα στοιχεία που θέλει να μάθει; Προς τί μία ακόμη ηλεκτρονική πλατφόρμα και επιπλέον άχρηστος φόρτος για όλους;

Ο κ. Αρβανιτόπουλος δεν γνωρίζει ότι ο δ/ντής μπορεί να αναφέρει όποιον απουσιάζει αδικαιολόγητα; Προς τί η καθημερινή καταχώριση παρουσιών;

Ο κ. Αρβανιτόπουλος δεν αντιλαμβάνεται ότι ο εκπαιδευτικός που πηγαίνει σε πολλά σχολεία δεν δύναται να συμπληρώσει όλο το ωράριο με μαθήματα, γιατί έχει και τις μετακινήσεις εντός του εργασιακού του ωραρίου;

Ο κ. Αρβανιτόπουλος σκοπεύει να εξοντώσει τους εκπαιδευτικούς και να τους κάνει να αφήσουν τα κοκκαλάκια τους πάνω στην άσφαλτο;

Μία με την επίταξη, την άλλη με τις συνεχείς συκοφαντίες στα ΜΜΕ, τώρα με τα παρουσιολόγια ο κ. Αρβανιτόπουλος μας αντιμετωπίζει λες και δεν είμαστε εκπαιδευτικοί, αλλά είλωτες.

Ας του πει κάποιος ότι σημασία δεν έχει πόσες ώρες κάθεται άσκοπα ο εκπαιδευτικός στο σχολείο, αλλά το τί κάνει μέσα στην τάξη και το τί κάνει για τα παιδιά.

Αφού ο κ. Αρβανιτόπουλος, λοιπόν, θέλει παρουσιολόγια και άλλα υποτιμητικά προσωπικά σκοπεύω να μην διαθέσω ούτε πέντε λεπτά επιπλέον παρουσίας μου στο σχολείο. Με την συμπλήρωση του ωραρίου έχω εξαφανιστεί. Οποιαδήποτε επιπλέον απασχόληση ή θα πληρωθεί υπερωριακά ή απλά δεν θα γίνει. Αγαπάμε τα παιδιά και σκιζόμαστε για αυτά, αλλά δεν θα πατήσετε πάνω στο φιλότιμο μας για να μας εξοντώσετε.

Χαρτογιακάδες θέλετε κ. Αρβανιτόπουλε, χαρτογιακάδες θα έχετε.

Γιάννης Πολίτης, Μ.Α., Ph.D

Y.Γ. Βγάλτε και μία τροπολογία για την χρήση μαστιγίου για μεγαλύτερη αποδοτικότητα. Την ξεχάσατε.
alfavita

Ο Big Brother των εκπαιδευτικών

Καθημερινή καταγραφή ώρα άφιξης και αναχώρησης δασκάλων και καθηγητών!

Αλλαγές φέρνει το Υπουργείο Παιδείας στους εκπαιδευτικούς μόνιμους , αναπληρωτές και ωρομίσθιους μέσα από τροπολογίες που κατέθεσε σε σχέδιο νόμου άλλου Υπουργείου

 Η παρακολούθηση των εκπαιδευτικών

Ο «Μεγάλος Αδελφός», που στην περίπτωση των εκπαιδευτικών είναι το Υπουργείο Παιδείας, θα παρακολουθεί καθημερινά την άφιξη και την αναχώρηση των εκπαιδευτικών με τη βοήθεια των διευθυντών των σχολικών μονάδων . Το παραπάνω προβλέπεται σε τροπολογία που κατέθεσε το Υπουργείο Παιδείας στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος "Ρυθμίσεις θεμάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και άλλες διατάξεις".

 Πιο αναλυτικά ορίζεται ότι Ο Διευθυντής κάθε σχολικής μονάδας και ο προϊστάμενος κάθε άλλης υπηρεσιακής μονάδας του ΥΠΑΙΘ είναι αρμόδιος και υπεύθυνος για την καθημερινή τήρηση και σύνταξη «Βιβλίου Παρουσίας Προσωπικού» (ΒΠΠ) για τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Δημόσιας Εκπαίδευσης που απασχολούνται με οποιαδήποτε φύσεως σχέση σε αυτή. Το εκπαιδευτικό προσωπικό της σχολικής ή υπηρεσιακής μονάδας είναι υπεύθυνο για την καθημερινή τήρηση και σύνταξη του «Ατομικού Δελτίου Παρουσίας Προσωπικού» (ΑΔΠΠ).

 Στο ΒΠΠ και ΑΔΠΠ αναγράφονται ,ημερομηνία και χρονολογία,-ονοματεπώνυμο εκπαιδευτικού, ωράριο εργασίας (ώρα άφιξης και ώρα αναχώρησης),οι απόντες εκπαιδευτικοί, είδος απουσίας (ολιγόωρη ή ολοήμερη) , καθώς και κάθε άλλο αναγκαίο στοιχείο. Ο Διευθυντής ή ο προϊστάμενος οφείλει , σύμφωνα με τα όσα ορίζει η τροπολογία, να καταχωρεί ηλεκτρονικά τα στοιχεία του ΒΠΠ σε ειδικά διαμορφωμένο πληροφοριακό σύστημα του υπουργείου παιδείας. Με απόφαση του υπουργού Παιδείας ρυθμίζεται η δημιουργία του ιστοχώρου φιλοξενίας του πληροφοριακού συστήματος, ο τρόπος πρόσβασης σε αυτό, ο τρόπος λειτουργίας αυτού , καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου.

 Τρόποι συμπλήρωσης ωραρίου

Παράλληλα στην ίδια τροπολογία ορίζεται ότι η εξάντληση του υποχρεωτικού ωραρίου μπορεί να πραγματοποιηθεί σε μία ως και πέντε όμορες σχολικές μονάδες μετά από σχετική απόφαση του Διευθυντή Εκπαίδευσης που εκδίδεται ύστερα από γνώμη του οικείου Υπηρεσιακού Συμβουλίου.

 Επίσης όσοι εκπαιδευτικοί που δεν συμπληρώνουν το υποχρεωτικό τους διδακτικό ωράριο μπορούν να απασχολούνται μέχρι και της συμπληρώσεως του υποχρεωτικού τους διδακτικού ωραρίου σε ενδοσχολικές δραστηριότητες, όπως η ενισχυτική διδασκαλία, η πρόσθετη διδακτική στήριξη, η ενίσχυση της γλωσσομάθειας, οι αθλητικές πολιτιστικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες.

 Επίσης η συμπλήρωση του ωραρίου μπορεί να γίνει και σε υπηρεσίες διοίκησης της εκπαίδευσης, στο σχολείο που υπηρετούν ή σε άλλο σχολείο όμορο αυτού. Η ανωτέρω απασχόληση καθορίζεται με απόφαση του οικείου Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης, η οποία εκδίδεται μετά από γνώμη του οικείου ΑΚΥΣΠΕ, ΑΚΥΣΔΕ. Η απασχόληση αυτή θεωρείται ως χρόνος άσκησης διδακτικού έργου, με όλες τις απορρέουσες από αυτό συνέπειες.

 Αλλαγή στον τρόπο τοποθέτησης αναπληρωτών και αύξηση ωραρίου ωρομισθίων

 Αλλαγές έχουμε στις περιοχές τοποθέτησης των αναπληρωτών, καθώς μετά τα «παρατράγουδα» που δημιουργήθηκαν με αναπληρωτές που αλλού προσελήφθησαν και αλλού τοποθετήθηκαν γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση πολλών εκπαιδευτικών που προσπαθούν να προσβάλλουν τις τοποθετήσεις το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να νομιμοποιήσει τις ενέργειές του.

 Συγκεκριμένα ο περιφερειακός διευθυντής εκπαίδευσης μπορεί να τοποθετεί τους αναπληρωτές και σε άλλη διεύθυνση εκπαίδευσης από αυτή που προσελήφθησαν εντός της ίδιας Περιφέρειας.

Για παράδειγμα μπορεί ένας εκπαιδευτικός να προσληφθεί στις Σποράδες και να μετακινηθεί στη Λάρισα. Επιπρόσθετα σε άλλη υποπαράγραφο ορίζεται ότι οι ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί μπορούν να απασχολούνται με υπερωριακή απασχόληση, κατά τις κείμενες διατάξεις, έως του 40% του συνολικού αριθμού των ωρών απασχόλησης τους. Ένας λοιπόν ωρομίσθιος εκπαιδευτικός που μπορεί να εργάζεται το μέγιστο 8 ώρες την εβδομάδα με την υπερωριακή απασχόληση θα μπορεί να φθάνει έως και 11 ώρες εβδομαδιαίως.

prismanews.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ @alfavita

Οργανικές θέσεις σε όλους! Το τυρί το βλέπεις, τη φάκα την είδες;

Από τον Ιούλιο το έχει πει πολλές φορές ο Υπουργός Παιδείας, το επανέλαβε άλλη μια φορά σε συνέντευξη του στον Alpha 9.89, ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί αποκτούν οργανική θέση.

Την κατοχύρωση της οργανικής θέσης για κάθε εκπαιδευτικό, την εξήγγειλε ο υπουργός Παιδείας και στη Βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το νέο Λύκειο. Όπως είπε χαρακτηριστικά «δίνουμε τέλος σε αυτή την ανασφάλεια και κάθε εκπαιδευτικός θα έχει την οργανική του θέση», προαναγγέλλοντας ότι η σχετική νομοθετική ρύθμιση θα κατατεθεί στην Βουλή τις επόμενες ημέρες. «Κατοχυρώνουμε την ασφάλεια του εκπαιδευτικού. Πρόκειται για ένα αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας και κατοχυρώνουμε την οργανική θέση όλων των καθηγητών και δασκάλων», δήλωσε ο κ. Αρβανιτόπουλος. 

            Τι όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος! Τι άλλο να ζητήσει ο εργαζόμενος από έναν Προϊστάμενο που τον νοιάζεται, τον σκέφτεται και ενεργεί για τα συμφέροντα του, πριν από αυτόν για αυτόν...

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Πριν λίγους μήνες ο συνάδελφος κ. Δημήτρης Τσιριγώτης είχε γράψει ένα καταπληκτικό άρθρο που αναδημοσιεύτηκε σε αρκετές εκπαιδευτικές σελίδες, με τίτλο : «Γιατί δεν θα γίνουν απολύσεις εκπαιδευτικών (ακόμη)». Αξίζει να το αναζητήσετε και να το διαβάσετε. Θα εξηγήσει πολλά από τη στάση και τις πράξεις της Κυβέρνησης και όλων αυτών που θα ακολουθήσουν. Σε γενικές γραμμές έλεγε ότι υπάρχουν τρεις τρόποι να τεθούν εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα :

1.     Να καταργηθεί ο φορέας της οργανικής τους θέσης που στην προκειμένη περίπτωση των εκπαιδευτικών είναι το ΥΠΕΠΘ

2.     Να καταργηθούν ορισμένες μόνο οργανικές θέσεις έπειτα από αξιολόγηση.

3.     Να καταργηθεί ολόκληρος κλάδος ειδικότητας.

Δυστυχώς η πραγματικότητα ήρθε να τον επιβεβαιώσει επιλέγοντας τον τρίτο τρόπο

Ένα από τα συμπεράσματα ήταν ότι ΟΛΟΙ οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί έχουν οργανική θέση συνταγματικά κατοχυρωμένη, η οποία σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να συγχέεται με την «οργανική» θέση στο σχολείο.

Με απλά λόγια είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι με οργανική στο Υπουργείο Παιδείας και όχι στο Δημοτικό Φαρκαδώνας, το ΓΕΛ Αρεόπολης ή το ΕΠΑΛ Θήρας. Για σκεφτείτε το λίγο. Όταν διορίστηκα η προκήρυξη του ΑΣΕΠ έκανε λόγο για 178 θέσεις ΠΕ17 στο Υπουργείο Παιδείας και όχι σε κάποιο συγκεκριμένο σχολείο. Επίσης σε όλες τις διευθύνσεις υπάρχουν καθηγητές «στη διάθεση» χωρίς οργανική τοποθέτηση. Πιστεύετε ότι αν μπορούσαν να τους διώξουν δε θα το έκαναν; Τους έχετε για τόσο πονόψυχους; Ή μήπως είναι πιο συμφέρον να κρατάνε έναν μόνιμο αντί να προσλάβουν 2 ωρομίσθιους μέσω ΕΣΠΑ. Από τη μια συμπληρώνουν το νούμερο των απολύσεων από την άλλη προάγουν τις πελατειακές τους σχέσεις. Δεν μπορούν να το κάνουν, γιατί όσοι είναι στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ έχουν οργανική στο Φορέα που λέγεται Υπουργείο Παιδείας. Βέβαια διατηρούν το δικαίωμα να σε μεταθέσουν όπου υπάρχει ανάγκη (δεν κρίνω αν είναι σωστό ή δίκαιο αλλά σίγουρα είναι θεμιτό για την υπηρεσία). Ακόμα και για τις υποχρεωτικές μετατάξεις (προσοχή όχι τις προαιρετικές) διατηρώ κάποιες αμφιβολίες αν μπορούν να γίνουν.

Τι θέλει να κάνει τώρα το Υπουργείο; Να δώσει σε όλους οργανικές θέσεις (λες και δεν έχουν!) συγχωνεύοντας ίσως τα οργανικά με τα λειτουργικά κενά, οι οποίες όμως θα είναι πλέον στα σχολεία και θα είναι πολύ πιθανόν και προσωποπαγείς. Αυτό θα σημαίνει ότι με μια ακόμα αύξηση του ωραρίου ή μια συγχώνευση σχολείων πάνε περίπατο οι οργανικές και αφού πλέον ο φορέας σου, δηλαδή το σχολείο στο οποίο θα έχεις οργανική δεν τη χρειάζεται, την καταργεί και εσύ πηγαίνεις σπίτι σου. Τόσο απλά.

@alfavita

Η τερατογένεση του φασισμού

του Ευτύχη Μπιτσάκη


 Η Χρυσή Αυγή (εφεξής ΧΑ) επωάστηκε στο συνολικό κλίμα των τελευταίων χρόνων, ως η αντιδραστική – νεοναζιστική απάντηση στην κρίση της αγοραίας κοινωνίας μας. Και χρειάστηκε, μετά τη σωρεία των εγκλημάτων της εγκληματικής (κατά την κυβέρνηση) αυτής οργάνωσης, της συμμορίας κατ’ άλλους, η δολοφονία ενός νέου αντιφασίστα, για να ξυπνήσει η κυβέρνηση και να συλλάβει τον αρχηγό και ανώτερα στελέχη των νεοναζί.

Το γεγονός αυτό είναι κατ’ αρχήν θετικό. Δηλαδή η κυβέρνηση έπραξε αυτό που όφειλε να είχε κάνει: Εφάρμοσε «τον νόμον». Τώρα θέλει να παρουσιάζεται ως προστάτης της νομιμότητας και της Δημοκρατίας. Αλλά: Πρώτον, οι ευθύνες της είναι δεδομένες, επειδή άφησε το τέρας του νεοναζισμού να επωάζεται ανενόχλητο. Και δεύτερο, δεν εγκατέλειψε οριστικά την ιστορικά αβάσιμη, προπαγανδιστική «θεωρία των δύο άκρων».

Με βάση τους υπάρχοντες νόμους, εξάρθρωσε μέρος της εγκληματικής οργάνωσης. Θα προχωρήσει στην ολοκληρωτική εξάρθρωση; Και αν ψηφίσει κάποιο νέο τρομονόμο για να νομιμοποιήσει τα μέτρα της, θα τον διατηρήσει για να τον στρέψει, αν χρειαστεί, προς την αντίθετη κατεύθυνση;

Η ΧΑ είναι γέννημα της κρίσης. Είναι η ακραία φασιστική απάντηση, από τη σκοπιά μέρους της κυρίαρχης τάξης, στη σημερινή κρίση. Αλλά η ΧΑ ψηφίστηκε από 400.000 πολίτες και αντιπροσωπεύεται στη Βουλή με 18 «βουλευτές».

Πώς έφτασε λοιπόν η ελληνική κοινωνία, η χώρα που δημιούργησε το μεγαλύτερο αντιστασιακό κίνημα στην κατοχή εναντίον των ναζί, να ψηφίσει, με αυτό το ποσοστό, τους νοσταλγούς της ναζιστικής θηριωδίας;

Πρώτη, αντικειμενική αιτία της ανόδου του νεοναζισμού, είναι η κρίση της ιδιόμορφα αγοραίας κοινωνίας μας, συγκεκριμένη, τοπική περίπτωση της μεγαλύτερης στην ιστορία παγκόσμιας  καπιταλιστικής κρίσης.

Κατά μια αφελή, δήθεν μαρξιστική άποψη, η κρίση οδηγεί στην επανάσταση. Αλλά ο Λένιν προειδοποιούσε: Η οικονομική κρίση δεν οδηγεί αναπόφευκτα στην επανάσταση. Μπορεί να συνεχίσει να εξελίσσεται σε μια κατάσταση αποτελμάτωσης και σήψης. Η ιστορία εδικαίωσε με τον πιο τραγικό τρόπο τον Λένιν: Η κρίση της δεκαετίας του ’30, εξέθρεψε τα τέρατα του φασισμού και του ναζισμού. Και σήμερα, εποχή κρίσης του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, άρχισαν να έρπουν, αλλού αραιότερα και αλλού πιο πυκνά, τα δηλητηριώδη φίδια του ρατσισμού και του νεο-ναζισμού.
Η ΧΑ είναι πολιτικό κόμμα. Ταυτόχρονα, οργάνωση δολοφόνων. Οι δύο όψεις είναι αλληλένδετες και συνυπεύθυνες.

Στην αρχή δειλά, στη συνέχεια όλο και περισσότερο φανερά η ΧΑ διακήρυσε τη ναζιστική της ιδεολογία. Ταυτόχρονα παρουσιαζόταν ως «αντισυστημική» δύναμη. Στην ουσία, αντιδραστικά πατριωτική, απατηλά λαϊκιστική, ρατσιστική. Εν τέλει, υπηρέτης με τα δικά της μέσα, του συστήματος. Η προπαγάνδα τους είχε όμως απήχηση στα πιο καθυστερημένα, πολιτικά ανώριμα, εξαθλιωμένα στρώματα, όπως και στα κατεστραμένα από τη μνημονιακή πολιτική μικροαστικά στρώματα.

 Γιατί αυτή η ανταπόκριση;
 Ένας απλός (απλοϊκός) συλλογισμός, οδηγεί σε ένα τραγικό συμπέρασμα:  H κρίση και η εκποίηση του κοινωνικού πλούτου και της χώρας, είχε ως συνέπεια μία «ενστικτώδη» αντίδραση: Την απονομιμοποίηση των αστικών κομμάτων στη συνείδηση μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού.

Αλλά η απαξίωση των κομμάτων των υπεύθυνων για την κρίση, σε προκατειλημμένες ή ανώριμες συνειδήσεις, γενικεύεται με ένα άλμα χωρίς λογική: Όλοι ίδιοι είναι! Ο δρόμος προς τον εθνικισμό, τον αντιδραστικό πατριωτισμό, το ρατσισμό, οριακά το νεο-ναζισμό, είναι πλέον ανοικτός. Ο παραδοσιακός δεξιός που δηλώνει ότι δεν θα ψηφίσει Σαμαρά, θα ψηφίσει πιθανόν ΧΑ. Η κοινωνία μας καταρρέει. Οι άνθρωποι, και ειδικά οι νέοι χωρίς μέλλον, αναζητούν ένα στήριγμα. Μια ελπίδα.

Γιατί όμως η ΧΑ εμφανίζεται στα μάτια των οπαδών της ως φορέας κάποιου μέλλοντος; Ως δύναμη κοινωνικής ανασυγκρότησης; Εδώ, μαζί με τον οικονομικό, υπεισέρχεται καθοριστικά και ο παράγων της ιδεολογίας.

Ας σκιαγραφήσουμε, όσο επιτρέπει ο χώρος, τα κρίσιμα σημεία της ιστορίας της χώρας μας στα τελευταία 70 χρόνια.

Με την είσοδο των ναζιστικών στρατευμάτων, η βασιλική οικογένεια και μέρος του πολιτικού προσωπικού της κυρίαρχης τάξης, διέφυγαν στη Μέση Ανατολή. Στόχος: Nα σωθούν και να προετοιμάσουν, ως εντολοδόχοι των Άγγλων, την επιστροφή τους στην περίπτωση ήττας του άξονα. Λιποτάκτες και ριψάσπιδες, συνεργάστηκαν με τους Άγγλους για να χτυπήσουν το δημοκρατικό – αντιστασιακό κίνημα των Eλλήνων στρατιωτών της Μέσης Ανατολής.

Την ίδια εποχή, το ΚΚΕ υπήρξε ο πρωτεργάτης και οργανωτής της Εθνικής, δηλαδή της Λαϊκής Αντίστασης, εναντίον των τριών κατακτητών. Το αντιστασιακό κίνημα της χώρας μας ήταν, αναλογικά με τον πληθυσμό, το μεγαλύτερο της κατακτημένης Ευρώπης. Τι έκανε και την ίδια περίοδο η ηγεσία των αστικών κομμάτων; Οι μεν, δραπέτευσαν. Οι δε, λούφαξαν. Άλλοι συνεργάστηκαν: Έγιναν όργανο του κατακτητή. Φυγάδες και μη, δημιούργησαν ασήμαντες οργανώσεις (ΕΔΕΣ, ΕΟΚ κ.λπ.) με σαφή αντι-ΕΑΜικό, αντικομμουνιστικό χαρακτήρα.

Αποκορύφωμα: Τα Τάγματα Ασφαλείας που δολοφονούσαν, απαγχόνιζαν, βίαζαν, λεηλατούσαν, μαζί με τους ναζί. Ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα είχε αρχίσει με πρωτοβουλία της κυρίαρχης τάξης, πριν από την απελευθέρωση.

Οι πολιτικοί φυγάδες επανήλθαν μαζί με τους Άγγλους ως «απελευθερωτές». Σήμερα είναι γνωστό ότι ο Τσώρτσιλ (οι Άγγλοι) είχαν αποφασίσει να εξοντώσουν το λαϊκό – δημοκρατικό κίνημα. Δεν πέρασαν τρεις μήνες από την απελευθέρωση και οι Άγγλοι και τα όργανά τους εγκαινίασαν τον πόλεμο κατά της Αριστεράς (Δεκέμβρης ’44). Μετά τη «συμφωνία» (;) της Βάρκιζας, κράτος και παρακράτος άρχισαν συστηματικά την εξόντωση των αγωνιστών. Οι φυλακές γέμισαν από κατοχικούς. Οι καταδίκες και οι εκτελέσεις των αγωνιστών ήταν η εκδίκηση της μαύρης Ελλάδας εναντίον του ΕΑΜικού αναγεννητικού κινήματος.

Έτσι, κράτος και παρακράτος προετοίμασαν τον εμφύλιο. Οι δοσίλογοι νίκησαν με τα όπλα και τη βοήθεια των Άγγλων και των Αμερικανών. Η χρεωκοποημένη αστική τάξη επανήλθε στην εξουσία με τα ξένα όπλα και τα δολάρια.
Έτσι εγκαινιάστηκε το καθεστώς της υποτέλειας: Η δουλική εξάρτηση και ταυτόχρονα ένα τρομοκρατικό καθεστώς μαύρης αντίδρασης, πολιτικής και ιδεολογικής. Αλλά, παρά την τρομοκρατία και τις εκτελέσεις που συνεχίζονταν χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου (θυμηθείτε τον Μπελογιάννη και τους συντρόφους του, τον τραγικό Πλουμπίδη) με τις φυλακές και τους τόπους εξορίας γεμάτους από αγωνιστές, με το Μακρονήσι (νέο Παρθενώνα) και τη Γυάρο, η Αριστερά δεν λύγισε.

Εμψυχωμένη από τα ανθρωπιστικά ιδανικά της Αντίστασης και του Σοσιαλισμού, αποδεκατισμένη, με ένα μεγάλο μέρος των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού στις χώρες του σοσιαλισμού, όχι μόνο διατήρησε ακμαίο το φρόνημα και το ηθικό της ανάστημα, αλλά αναδείχθηκε, με το σχήμα της ΕΔΑ, σε αξιωματική αντιπολίτευση. Ακόμα, μπόρεσε, παρά την τρομοκρατία, να ηγεμονεύσει στο χώρο των γραμμάτων και του πολιτισμού, προνομιακό πάντοτε χώρο της ουμανιστικής Αριστεράς.
Αρχές δεκαετίας του ’60. Το ένα «άκρο», το καθεστώς της υποτέλειας, της αντίδρασης, του σκοταδισμού και του αντικομμουνισμού. Στο άλλο άκρο, το πατριωτικό, δημοκρατικό κίνημα.

Η δικτατορία ήταν η απάντηση του καθεστώτος της υποτέλειας (γραικύλων και  ξένων) στο αναγεννητικό κίνημα της Αριστεράς. Επτά χρόνια με φυλακές, εξορίες και δολοφονίες και με τον πολιτισμικό σκοταδισμό του «ελληνοχριστιανικού  πολιτισμού». Αλλά αντίθετα με τον σοφό Κένταυρο της αρχαιότητας, ο γελοίος Κένταυρος του «ελληνοχριστιανικού πολιτισμού» δεν κατέκτησε τις συνειδήσεις των πολιτών. Όμως οι προοδευτικές ιδέες, υπό διωγμόν, ήταν δύσκολο να φτάσουν στις λαϊκές μάζες και προπαντός, στο λαό της υπαίθρου.

Και ήλθε το τέλος της χούντας, η λεγόμενη Μεταπολίτευση, ένας άνεμος ελευθερίας και αισιοδοξίας και μια σχετικά ομαλή πολιτική ζωή. Πέρασαν από τότε σχεδόν σαράντα χρόνια.

Η Ελλάδα «αναπτύχθηκε»! Η σχετική ευμάρεια συνοδεύτηκε από νέες ιδέες και νέες μορφές πολιτισμού: Κοσμοπολιτισμό, γνωσιολογικό σχετικισμό, το χυδαίο αστικό υλισμό, τον ηθικό και πολιτικό σχετικισμό. Ταυτόχρονα, μεγάλα έργα, ρεμούλα, μίζες, πλουτισμός των απατεώνων. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, αλλά η βρωμιά του προχωρεί και στο υπόλοιπο σώμα.
Και μετά δεν «ήλθαν οι μέλισσες»! Ενέσκηψε η καταστροφή. Η κρίση, η πείνα και οι αυτοκτονίες. Και το παρακράτος που περνούσε μια περίοδο χειμέρειας νάρκης στα σκοτεινά υπόγεια της κοινωνίας, ξύπνησε.

Η ΧΑ είναι η τερατογένεση που προέκυψε από τη σύμφυση των καταλοίπων του παρακράτους, των πολιτικών και βιολογικών αυτογόνων της αντίδρασης, των ακροδεξιών νοσταλγών της δημοκρατίας, των κατεστραμμένων από την κρίση μικροαστικών στρωμάτων και εκείνων που δεν είχαν την πολιτική και πολιτισμική ωριμότητα για να διακρίνουν τα αίτια της κρίσης. Πώς θα μπορούσαν τα λαϊκά στρώματα να γίνουν μέτοχοι ενός αναγεννητικού λαϊκού πολιτισμού στις μεταπολεμικές συνθήκες της ανοιχτής ή συγκαλυμμένης βίας, της κυριαρχίας των ιδεολογικών μηχανισμών της αστικής τάξης και των αντικειμενικών δυσκολιών για τη διάδοση των ιδεών της Αριστεράς;

Aλλά, όλοι οι ψηφοφόροι της ΧΑ δεν είναι νεοναζί. Όσοι ψήφισαν ΧΑ έχουν προσωπικές ευθύνες. Αλλά ας μη χαρίσουμε τους παρασυρμένους στην εγκληματική οργάνωση.

Και η Αριστερά; Θα βρει τη δύναμη να ξεπεράσει τις καταγωγικές αγκυλώσεις της; Να γίνει ο διαφωτιστής και οργανωτής ενός πλατιού πολιτικού και πολιτισμικού αιτήματος αναγέννησης της χώρας.

Σήμερα διακυβεύεται το μέλλον μιας ακόμη γενιάς. Αν χαθεί και αυτή η ευκαιρία, μια νέα περίοδος βαρβαρότητας θα κυριαρχήσει στη χώρα μας. Η Αριστερά οφείλει να γίνει δύναμη και οργανωτής ενός πλατιού αντιφασιστικού κινήματος. Την ίδια στιγμή πρέπει να πρωτοστατήσει, σύμφωνα με την παράδοση της Αριστεράς, σε ένα κίνημα σωτηρίας του ελληνικού λαού. Ειδικά να πρωτοστατήσει στις κινήσεις αλληλεγγύης στα θύματα της κρίσης. Αλλά οι κρίσεις θα αναπαράγονται όσο θα υπάρχει καπιταλισμός.

Η Αριστερά λοιπόν οφείλει να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς της με το παρελθόν, να ανασυγκροτηθεί ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά με στρατηγικό στόχο, το σοσιαλισμό.
Τα προηγούμενα σημεία δεν αποτελούν στάδια μιας γραμμικής εξελικτικής πορείας. Αποτελούν στιγμές, με την εγελιανή και τη μαρξιστική έννοια του όρου, μιας ενιαίας επαναστατικής διαδικασίας, με σημεία ρήξεων, στην πορεία προς τον στρατηγικό στόχο:  το σοσιαλισμό.

 Aναδημοσιευση απο το  ΠΡΙΝ, Κυριακή 6 Οκτώβρη