Aνακοινώσεις

Πέμπτη 10 Μαΐου 2012

Ψήφοι και ποσοστά της Χρυσής Αυγής στους τόπους θηριωδίας των ναζί


ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΜΝΗΣΙΑ
Ψήφοι και ποσοστά της Χρυσής Αυγής στους τόπους θηριωδίας των ναζί
Χιλιάδες «τίμησαν» με την ψήφο τους το Μπλόκο της Κοκκινιάς, τα Ολοκαυτώματα σε Καλάβρυτα, Χορτιάτη, Κομμένο, Λιγκιάδες και Δίστομο, αλλά και την ισοπέδωση της Καντάνου και της Βιάννου
 
Η ψήφος οργής προς την άκρα δεξιά δεν ήταν λιγότερο «τυφλή» σε τόπους που υπέφεραν τα πάνδεινα από τους ναζί στην Κατοχή και έχουν ακόμη κατοίκους με ζωντανές μνήμες από τις θηριωδίες τους.
Ενδεικτικά, ψήφοι και ποσοστά της Χρυσής Αυγής σε μερικά από τα γνωστότερα σημεία όπου Ελληνες εκτελέστηκαν από τους κατακτητές.
4.361 ψήφοι ή 8,68% στη Νίκαια και 2.702 ψήφοι ή 7,8% στον Κορυδαλλό, σε δύο από τις γειτονιές που έγινε το Μπλόκο της Κοκκινιάς, στις 17 Αυγούστου 1944. Οι αναφορές κάνουν λόγο για υποχρεωτική συγκέντρωση πληθυσμού 25.000 στην πλατεία της Οσίας Ξένης, ενώ εκτελέστηκαν όσοι έμειναν σπίτια τους. Στη συνέχεια δωσίλογοι υπέδειξαν αντιστασιακούς που εκτελούντο. Συνολικά, τουλάχιστον 315 άτομα εκτελέστηκαν.
635 ψήφοι ή 6,44% στα Καλάβρυτα της Αχαΐας, όπου στις 13 Δεκεμβρίου 1943 το Ολοκαύτωμα άφησε πίσω του τουλάχιστον 700 νεκρούς
602 ψήφοι ή 6,09% στον Χορτιάτη της Θεσσαλονίκης, όπου στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944, 949 παιδιά, γυναίκες και άντρες έχασαν τη ζωή τους από τους ναζί.
 
30 ψήφοι ή 5,73% στο Κομμένο της Αρτας, όπου στις 12 Αυγούστου 1943, τουλάχιστον 317 έπεσαν νεκροί από τις θηριωδίες των ναζί.
2.021 ψήφοι ή 4,12% στα Ιωάννινα, λίγα χιλιόμετρα από τους Λιγκιάδες, όπου στις 3 Οκτωβρίου 1943, εκτελέστηκαν 82 παιδιά, γυναίκες και άντρες και καταστράφηκε το χωριό.
 
 
79 ψήφοι ή 3,48% στο Δίστομο, στη Βοιωτία, όπου στις 10 Ιουνίου 1944, σφαγιάστηκαν 228 άτομα (117 γυναίκες, 111 άντρες, εκ των οποίων 53 παιδιά). Εκτιμήσεις για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή.
30 ψήφοι ή 2,95% στην Κάντανο, στα Χανιά, όπου τον Μάιο του 1941 μεγάλος αριθμός ανδρών και γυναικών σκοτώθηκε κατά την αντίσταση των κατοίκων στην γερμανική εισβολή και την ισοπέδωση του χωριού για αντίποινα.
49 ψήφοι ή 1,22% στην Βιάννο, στο Ηράκλειο, όπου το 1943 σε διάφορες επιχειρήσεις εκτιμάται ότι έγιναν τουλάχιστον 400 εκτελέσεις στα χωριά της περιοχής.

Οι βουλευτές στις περισσότερες περιφέρειες της χώρας







Δείτε τη λίστα των βουλευτών που εκλέγονται ανά κόμμα στις περισσότερες εκλογικές περιφέρειες της χώρας, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών.


Α' Αθηνών
ΣΥΡΙΖΑ: Αλέξης Τσίπρας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, Νίκος Βούτσης.
ΝΔ: Ολγα Κεφαλογιάννη, Δημήτρης Αβραμόπουλος, Νικήτας Κακλαμάνης, Φωτεινή Πιπιλή, Βασίλης Κικίλιας, Παναγιώτης Μηταράκης, Προκόπης Παυλόπουλος, Ανδρέας Ψυχάρης.
ΠΑΣΟΚ: Κώστας Σκανδαλίδης.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Έλενα Κουντουρά.
Χρυσή Αυγή: Νίκος Μιχαλολιάκος, Γιάννης Βουλδής.
ΚΚΕ: Λιάνα Κανέλλη.
Δημοκρατική Αριστερά: Γιάννης Πανούσης.

Β' Αθηνών
ΣΥΡΙΖΑ: Σοφία Σακοράφα, Παναγιώτης Κουρουμπλής, Δημήτρης Παπαδημούλης, Γιάννης Δραγασάκης, Ρένα Δούρου, Δημήτρης Στρατούλης, Νάντια Βαλαβάνη, Πέτρος Τατσόπουλος, Ευκλείδης Τσακαλώτος.
ΝΔ: Κυριάκος Μητσοτάκης, Κωστής Χατζηδάκης, Σοφία Βούλτεψη, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Αργύρης Ντινόπουλος, Αδωνις Γεωργιάδης, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, Αρης Σπηλιωτόπουλος, Γεράσιμος Γιακουμάτος, Πάνος Παναγιωτόπουλος, Αννα Καραμανλή, Βύρων Πολύδωρας, Κατερίνα
Παπακώστα, Γιάννης Παπαθανασίου.
ΠΑΣΟΚ:
Ανδρέας Λοβέρδος, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Μίμης Ανδρουλάκης, Απόστολος Κακλαμάνης.

Ανεξάρτητοι Ελληνες: Πάνος Καμμένος, Γιάννης Δημαράς, Βασίλης Καπερνάρος, Γιάννης Μανώλης, Παύλος Κοντογιαννίδης.
ΚΚΕ: Αλέκα Παπαρήγα, Σπύρος Χαλβατζής, Λίνα Κροκίδη, Χρήστος Κατσώτης.
Χρυσή Αυγή: Νίκος Μιχαλολιάκος, Ελένη Ζαρούλια, Γεώργιος Γερμένης.
Δημοκρατική Αριστερά: Φώτης Κουβέλης, Γρηγόρης Ψαριανός, Οδυσσέας Βουδούρης.

Περιφέρεια Αττικής
ΣΥΡΙΖΑ: Αλέξης Μητρόπουλος, Νάσος Αθανασίου.
ΝΔ: Μάκης Βορίδης, Γεωργία Μαρτίνου, Γιώργος Βλάχος, Θανάσης Μπούρας.
ΠΑΣΟΚ: Εύη Χριστοφιλοπούλου.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Παύλος Χαϊκάλης, Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου.
Χρυσή Αυγή: Ηλίας Κασιδιάρης.
ΚΚΕ: Ιωάννης Γκιόκας.
Δημοκρατική Αριστερά: Βασίλης Οικονόμου.

Α' Πειραιώς
ΣΥΡΙΖΑ: Θοδωρής Δρίτσας.
ΝΔ: Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Παναγιώτης Μελάς.
Χρυσή Αυγή: Νικόλαος Κουζήλος.
ΚΚΕ: Ελπίδα Παντελάκη.
Δημοκρατική Αριστερά: Μαρία Ρεπούση.

Β' Πειραιώς
ΝΔ: Γιάννης Τραγάκης.
ΠΑΣΟΚ: Δημήτρης Λιντζέρης.
ΣΥΡΙΖΑ: Παναγιώτης Λαφαζάνης, Ευγενία Βαμβακά.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Ιωάννης Κουράκος.
ΚΚΕ: Διαμάντω Μανωλάκου.
Χρυσή Αυγή: Ιωάννης Λαγός.
Δημοκρατική Αριστερά: Μαρία Γιαννακάκη.

Α' Θεσσαλονίκης
(με καταμετρημένους τους σταυρούς περίπου στα μισά εκλογικά τμήματα)
ΣΥΡΙΖΑ: Τάσος Κουράκης, Ιωάννα Γαϊτάνη, Γιάννης Αμανατίδης.
ΝΔ: Κώστας Καραμανλής, Κώστας Γκιουλέκας, Σταύρος Καλαφάτης, Γιάννης Ιωαννίδης, Ελενα Ράπτη και Γιώργος Ορφανός.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Χάρης Αηδονόπουλος, Χρυσούλα Γιαταγάνα.
ΠΑΣΟΚ: Ευάγγελος Βενιζέλος.
ΚΚΕ: Γιάννης Ζιώγας, Θεοδόσης Κωνσταντινίδης.
Χρυσή Αυγή: Αντώνης Γρέγος.
Δημοκρατική Αριστερά: Ασημίνα Ξηροτύρη.

Β' Θεσσαλονίκης
(με καταμετρημένα τα τρία πέμπτα των εκλογικών τμημάτων)

ΝΔ: Θόδωρος Καράογλου.
ΣΥΡΙΖΑ: Λίτσα Αμανατίδου.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Απόστολος Χαρουπάκης.
ΠΑΣΟΚ: Χάρης Τσιόκας.
ΚΚΕ: Ελένη Γερασιμίδου.
Χρυσή Αυγή: Πολύβιος Ζησιμόπουλος.
ΔΗΜΑΡ: Αικατερίνη Μάρκου.

Ημαθία
ΠΑΣΟΚ: Αγγελος Τόλκας.
ΣΥΡΙΖΑ: Ξανθίππη Καρανίκα.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Κώστας Γιοβανόπουλος.
ΚΚΕ: Ιωάννα Σοφρόνωφ.

Κιλκίς
ΝΔ: Γιώργος Γεωργαντάς.
ΠΑΣΟΚ: Θόδωρος Παραστατίδης.
ΣΥΡΙΖΑ: Ειρήνη Αγαθοπούλου.

Πέλλα
ΝΔ: Γιώργος Καρασμάνης, Αλκιβιάδης Νουσηκύρου.
ΠΑΣΟΚ: Θεοδώρα Τζάκρη
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Αθανάσιος Γραμματικόπουλος.

Πιερία
ΝΔ: Κώστας Κουκοδήμος, Γιώργος Κωνσταντόπουλος, Δημήτριος Χριστογιάννης.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Ευγένιος Παπαδόπουλος.

Σέρρες
ΝΔ: Μενέλαος Βλάχβενης, Φωτεινή Αραμπατζή, Θεοφάνης Λεονταρίδης.
ΠΑΣΟΚ: Μάρκος Μπόλαρης.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Μαρία Κόλλια.
Χρυσή Αυγή: Νικήτας Σιώνης.
ΔΗΜΑΡ: Ευάγγελος Φωτίου.

Χαλκιδική
ΝΔ: Ευθύμιος Καρανάσιος.
ΠΑΣΟΚ: Γιάννης Δριβελέγκας.
ΣΥΡΙΖΑ: Αικατερίνη Ιγγλέζη.

Γρεβενά
ΝΔ: Τιμολέων Κοψαχείλης.

Καστοριά

ΝΔ: Μαρία Αντωνίου.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Συμεών Κουμπάνης.

Κοζάνη
ΝΔ: Γιώργος Κασαπίδης.
ΠΑΣΟΚ: Πάρις Κουκουλόπουλος.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Ραχήλ Μακρή.
ΚΚΕ: Κωνσταντίνος Σταμπολίδης.
ΔΗΜΑΡ: Θεόδωρος Τσικαρδάνης.

Φλώρινα
ΝΔ: Ευστάθιος Κωνσταντινίδης.
ΠΑΣΟΚ: Νικόλαος Σαμαράς.

Ροδόπη
ΝΔ: Ευριπίδης Στυλιανίδης
ΣΥΡΙΖΑ: Αϊχάν Καραγιουσούφ.
ΠΑΣΟΚ: Αχμέτ Χατζηοσμάν

Ξάνθη
ΠΑΣΟΚ: Δημήτρης Σαλτούρος
ΝΔ: Αλέξανδρος Κοντός
ΣΥΡΙΖΑ: Χουσεΐν Ζεϊμπέκ

Εβρος
ΝΔ: Κυριάκος Γεροντόπουλος, Αλέξανδρος Δερμετζόπουλος.
ΠΑΣΟΚ: Γιώργος Ντόλιος.
Ανεξάρτητοι Έλληνες: Μαρίνος Ουζουνίδης (εκτός κι αν επιλέξει την έδρα ο Πάνος Καμμένος).

Λάρισα
ΝΔ: Μάξιμος Χαρακόπουλος, Χρήστος Κέλλας.
ΣΥΡΙΖΑ: Ηρώ Διώτη.
ΠΑΣΟΚ: Φίλιππος Σαχινίδης.
ΚΚΕ: Γιώργος Λαμπρούλης.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Χρήστος Ζώης.
Δημοκρατική Αριστερά: Θωμάς Ψύρρας.
Χρυσή Αυγή: Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος

Μαγνησία
ΝΔ: Αθανάσιος Νάκος.
ΚΚΕ: Απόστολος Νάννος.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Μαρίνα Χρυσοβελώνη.
Χρυσή Αυγή: Παναγιώτης Ηλιόπουλος

Καρδίτσα
ΝΔ: Κώστας Τσιάρας, Ασημίνα Σκόνδρα, Σπύρος Ταλιαδούρος.
ΣΥΡΙΖΑ: Νίκος Μιχαλάκης,
ΚΚΕ: Βαγγέλης Μπούτας.

Τρίκαλα
ΝΔ: Ηλίας Βλαχογιάννης, Κώστας Σκρέκας
ΠΑΣΟΚ: Γιώργος Οικονόμου
ΚΚΕ: Αχιλλέας Κανταρτζής
Δημοκρατική Αριστερά: Γιώργος Κυρίτσης

Ιωαννίνα
ΝΔ: Κώστας Τασούλας, Σταύρος Καλογιάννης.
ΠΑΣΟΚ: Μιχάλης Κασσής.
ΣΥΡΙΖΑ: Χρήστος Μαντάς.
ΚΚΕ: Νίκος Εξαρχος.

Θεσπρωτία
ΝΔ: Αντώνης Μπέζας.

Αρτα
ΝΔ: Γιώργος Στύλιος.
ΠΑΣΟΚ: Χρήστος Γκόκας.
ΣΥΡΙΖΑ: Ολγα Γεροβασίλη.

Πρέβεζα
ΝΔ: Δημήτρης Τσουμάνης.
ΠΑΣΟΚ: Βασίλης Ιωάννου

Αιτωλοακαρνανία
ΝΔ: Μάριος Σαλμάς, Κων/νος Καραγκούνης.
ΠΑΣΟΚ: Θανάσης Μωραίτης.
ΣΥΡΙΖΑ: Γιώργος Βαρεμένος.
ΚΚΕ: Νικόλαος Μωραΐτης.
ΔΗΜΑΡ: Φώτης Κουβέλης (ή Νίκη Φούντα).
Χρυσή Αυγή: Κων/νος Μπαρμπαρούσης.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Δημήτρης Σταμάτης.

Αχαΐα
ΝΔ: Αθανάσιος Νταβλούρος, Νικόλαος Νικολόπουλος.
ΣΥΡΙΖΑ: Αλέξης Τσίπρας, Μαρία Κανελλοπούλου.
ΠΑΣΟΚ: Γιώργος Παπανδρέου.
ΔΗΜΑΡ: Νίκος Τσούκαλης.
ΚΚΕ: Νικόλαος Καραθανασόπουλος.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Γεώργιος Νταβρής (ακολουθεί με 120 ψήφους λιγότερους η Σπυριδούλα Αναγνωστοπούλου).
Χρυσή Αυγή: Μιχαήλ Αβράμης.

Ηλεία
ΝΔ: Κων/νος Τζαβάρας, Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου.
ΣΥΡΙΖΑ: Ευσταθία Γεωργοπούλου-Σαλτάρη.
ΠΑΣΟΚ: Γιάννης Κουτσούκος.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Ιωάννης Κωνσταντόπουλος.
Χρυσή Αυγή: Νικόλαος Κρέσπης.

Φθιώτιδα
ΝΔ: Χρήστος Σταϊκούρας.
ΠΑΣΟΚ: Νίκος Τσώνης.
ΣΥΡΙΖΑ: Βασίλης Κυριακάκης.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Θόδωρος Χειμάρας.
Χρυσή Αυγή: Απόστολος Γκλέτσος.

Ευρυτανία
ΝΔ: Κώστας Κοντογεώργος.

Φωκίδα
ΝΔ: Ασπασία Μανδρέκα.

Βοιωτία
ΝΔ: Γιάννης Καράμπελας, Ανδρέας Κουτσούμπας, Βαγγέλης Μπασιάκος.
ΣΥΡΙΖΑ: Γιάννης Στάθας.

Εύβοια
ΣΥΡΙΖΑ: Βαγγέλης Αποστόλου.
ΠΑΣΟΚ: Συμεών Κεδίκογλου.
ΚΚΕ: Γιώργος Μαρίνος.
ΔΗΜΑΡ: Δημήτρης Αναγνωστάκης.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Κώστας Μαρκόπουλος.
Χρυσή Αυγή: Νικόλαος Μίχος.

Δωδεκάνησα
ΝΔ: Βασίλης Υψηλάντης, Εμμανουήλ Κονσόλας, Ιωάννης Παπάς.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Τσαμπίκα (Μίκα) Ιατρίδη.
ΠΑΣΟΚ: Δημήτρης Κρεμαστινός.

Κυκλάδες
ΝΔ: Ιωάννης Βρούτσης.
ΣΥΡΙΖΑ: Νίκος Συρμαλένιος.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Μάριος Βουτσίνος

Λέσβος-Λήμνος
ΝΔ: Παύλος Βογιατζής.
ΚΚΕ: Δημήτρης Καραγιάννης.
ΣΥΡΙΖΑ: Ιωάννης Ζερδελής.

Σάμος
ΚΚΕ: Δημήτρης Μαυρατζώτης.

Χίου
ΝΔ: Κων/νος Μουσουρούλης.
ΠΑΣΟΚ: Κων/νος Τριαντάφυλλος.

Κεφαλληνία-Ιθάκη
ΣΥΡΙΖΑ: Αφροδίτη Θεοπεφτάτου.

Κέρκυρα
ΣΥΡΙΖΑ: Στέφανος Σαμοΐλης.
ΚΚΕ: Μπάμπης Χαραλάμπους.
ΝΔ: Νίκος Δένδιας (προηγείτο κατά μικρό αριθμό σταυρών του συνυποψηφίου του Στέφανου Γκίκα)

Λευκάδα
ΝΔ: Θοδωρής Σολδάτος

Ζάκυνθος
ΝΔ: Διονύσης Γάσπαρος

Χανιά
ΝΔ: Μανούσος Βολουδάκης, Κυριάκος Βιρβιδάκης, Κώστας Γύπαρης.
ΣΥΡΙΖΑ: Γιώργος Σταθάκης.

Ρέθυμνο
ΠΑΣΟΚ: Μανώλης Οθωνας.
ΣΥΡΙΖΑ: Ανδρέας Ξανθός.

Ηράκλειο
ΝΔ: Μανώλης Κεφαλογιάννης, Μάξιμος Σενετάκης, Γιώργος Δεικτάκης.
ΠΑΣΟΚ: Βασίλης Κεγκέρογλου.
ΣΥΡΙΖΑ: Μιχάλης Κριτσωτάκης.
ΔΗΜΑΡ: Γιάννης Μιχελογιαννάκης.
Ανεξάρτητοι Ελληνες: Μαρία Νότη.
ΚΚΕ: Μανώλης Συντιχάκης

Λασίθι
ΠΑΣΟΚ: Μιχάλης Καρχιμάκης.
ΝΔ: Γιάννης Πλακιωτάκης.

Μεσσηνία
ΝΔ: Ιωάννης Λαμπρόπουλος, Δημήτρης Σαμπαζιώτης (δεν θα εκλεγεί αν επιλέξει την έδρα ο Αντώνης Σαμαράς).
ΠΑΣΟΚ: Νάντια Γιαννακοπούλου.
ΣΥΡΙΖΑ: Θανάσης Πετράκος.
Χρυσή Αυγή: Δημήτρης Κουκούτσης

Αργολίδα
ΝΔ: Γιάννης Ανδριανός.
ΠΑΣΟΚ: Γιάννης Μανιάτης.
ΣΥΡΙΖΑ: Δημήτρης Κοδέλας.

Λακωνία
ΝΔ: Θανάσης Δαβάκης.
ΠΑΣΟΚ: Λεωνίδας Γρηγοράκος.
ΣΥΡΙΖΑ: Σταύρος Αραχωβίτης.

Αρκαδία
ΝΔ: Ανδρέας Λυκουρέντζος.
ΠΑΣΟΚ: Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.
ΣΥΡΙΖΑ: Κώστας Ζαχαριάς.

Κορινθία
ΝΔ: Νίκος Ταγαράς, Χρήστος Δήμας.
ΣΥΡΙΖΑ: Μαρία Θελερίτη.
Χρυσή Αυγή: Ευστάθιος Μπούκουρας.

Τελικά αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών 2012

              Γραμμένοι 9.949.401  Ενσωμάτωση100,00 %
  Ψήφισαν  65,10 %   Ακυρα/Λευκά   2,36 %



Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

ΔΟΕ - ΑΔΕΔΥ- ΓΣΕΕ η απόλυτη ξεφτίλα!!!





Δυστυχώς δεν αποτελεί έκπληξη η άρνηση της ΔΟΕ, να συναντήσουν τον αρχηγό του Β΄κόμματος για να αναδείξουν την κατάφορη οικονομική και θεσμική υποβάθμιση των εκπαιδευτικών που τάχα εκπροσωπούν.. 
Κλώτσησαν μια μοναδική ευκαιρία που τους προσφέρθηκε απλόχερα προκειμένου να βάλουν πλάτη για άλλη μια φορά στο σάπιο κομματικό σύστημα που τους εξέθρεψε, εξέλεξε και διατηρεί στην εκπροσώπηση των χιλιάδων εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. 
Εάν ήταν Ο Βενιζέλος στη θέση του Τσίπρα θα χαριεντίζονταν μπροστά στον φακό της τηλεόρασης, όπως συμπεριφέρονταν τόσα χρόνια, αποκομίζοντας κομματικά -προσωπικά οφέλη μέσα από υπόγειες διαδρομές.
Κλήθηκαν και η ΔΟΕ μαζί με τη ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ στο φως, στο προσκήνιο των κεντρικών πολιτικών εξελίξεων για να αναδείξουν, το δίκιο τους , να αναδείξουν την οικονομική τους αφαίμαξη και την διάλυση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων τους,  για να δεσμεύσουν όλους τους πολιτικούς αρχηγούς προ του σχηματισμού εξουσίας και ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΡΑΞΑΝ..  Από το δρόμο του φωτός προτίμησαν το σκότος από κεκετημένη ταχύτητα και εκεί θα παραμείνουν...
Οι ¨Ελληνες άλλαξαν τον πολιτικό χάρτη της χώρας και θα τον  αλλάξουν ριζικότερα. Αντί οι συνδικαλιστικές ηγεσίες νάναι μπροστάρηδες στις ελπιδοφόρες αλλαγές που συντελούνται αποτελούν εμπόδιο στην ανάκτηση των εργασιακών δικαιωμάτων μας.  ΟΙ συνδικαλιστικές ηγεσίες για άλλη μια φορά θα ακολουθήσουν τα πολιτικά πράγματα έρποντας πίσω από τα κόμματά τους και όχι συνδιαμορφώνοντας δυναμικά τις εξελίξεις .
 Οι εργαζόμενοι σε όλους τους χώρους δουλειάς αυτό δε θα το ξεχάσουν,  ούτε θα το συγχωρήσουν ποτέ. Ηρθε η ώρα ο κάθε κατεργάρης να πάει στον πάγκο του , αν το βρει και αυτόν στη θέση του!!!
ΧΡΗΣTOS ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ


ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΡΑΦΛΗ!!!

Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

O Mάνος Χατζιδάκις αποδυκνύει για μια ακόμη φορά ότι ήταν μπροστά για την εποχή του και είχε μάτια και αυτιά ανοιχτά φιλτράροντας το κάθε τι που συνέβαινε και έχοντας ταχύτατα αντανακλαστικά το κατέγραφε και το παρατηρούσε. Έμπαινε σε βάθος στα φαινόμενα της εποχής και γι' αυτό κατάφερε να είναι διαχρονικός. Παρακάτω παραθέτουμε αυτούσιο ένα κείμενό του για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του. Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία. 

"Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.
Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.
Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.
Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.
Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.
(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).
Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.
Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).
Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.
Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.
Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.
Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.
Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.
Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

ΚΑΤΑ ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑΣ (ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ)


Του ΣΤΑΘΗ*
Δεν θέλω για Πρωθυπουργό μου τον κ. Ράιχενμπαχ ή τον κ. Τόμσεν.
Γι’ αυτό δεν ψηφίζω ούτε τη Ν.Δ., ούτε το ΠΑΣΟΚ.
Δεν θέλω την Ελλάδα Προτεκτοράτο υπό την Εντολή της Τρόικας,
δεν θέλω την Ελλάδα Ειδική Οικονομική Ζώνη που θα δουλεύει για τους Τοκογλύφους της Ντόιτσε Μπανκ.
Γι’ αυτό δεν θα ψηφίσω ούτε τον κ. Ράιχενμπαχ Σαμαρά, ούτε τον κ. Τόμσεν Βενιζέλο.
Κανείς δεν θα με αναγκάσει ανάμεσα στα δύο κακά του δικομματισμού να διαλέξω το ένα,
ποτέ δεν θα διαλέξω ανάμεσα σε δύο Γκαουλάιτερ, τον Κουίσλινγκ που τάχα μου ταιριάζει.
Ούτε απ’ τα φύλλα συκής του δικομματισμού πρόκειται να επιλέξω, οι παραφυάδες του έβλαψαν και «βλάπτουν τη Συρία το ίδιο», αρίστευσαν σε αυτό και η κυρία Μπακογιάννη και ο κ. Καρατζαφέρης.
Δεν θα ψηφίσω αυτούς που είπαν «ναι σε όλα» στους εγχώριους Δυνατούς και τους ξένους Δυνάστες.
Βενιζέλος! Ο άνθρωπος που ψεύδεται ακόμα και στον εαυτόν του, ο άρχων της σοφιστείας. Δεν τον ψηφίζω.
Σαμαράς! Ο αντιμνημονιακός που προσκύνησε!
Δεν τον ψηφίζω.
Καρατζαφέρης! Ο Χουντίνι της Κωλοτούμπας.
Δεν τον ψηφίζω.
Μπακογιάννη! Ο καθωσπρεπισμός της Διαπλοκής.
Δεν την ψηφίζω.
Δεν ψηφίζω αυτούς που κατηγορούν τον λαό για λαϊκισμό, που διέλυσαν το κράτος και το κατηγορούν για κρατισμό, δεν ψηφίζω αυτούς που υπηρέτησαν και υπηρετούν τους «νταβατζήδες», τα λαμόγια, τους μιζαδόρους και τους αεριτζήδες. Τελεία και παύλα! Θέλω άλλη Ελλάδα.
Ο νεοφιλελευθερισμός, ο «εκσυγχρονισμός» και η μιντιακή προπαγάνδα τους έστησαν μια τυραννίδα που τώρα θα καταψηφίσω και στη συνέχεια, αν μπορέσω, θα συντρίψω.
Καμμία απειλή (για ακυβερνησία), κανένας εκβιασμός (για ξωπέταγμα της χώρας μας απ’ το ευρώ), κανένα παραμύθι (ότι δεν έχω την ισχύ να επαναδιαπραγματευθώ με οποιονδήποτε για οτιδήποτε) δεν θα με εμποδίσουν να προσπαθήσω να βρω έναν άλλον δρόμο. Δύσκολον; ίσως! αλλά όχι μονόδρομος για τον τάφο, αυτόν, που κατ΄ευφημισμόν ονόμασαν «σωτηρία».
Θα τιμωρηθούν.
Διότι η τιμωρία γεννάει λύτρωση και φέρνει ελπίδα. Αναζήτηση νέας στρατηγικής και τακτικής στη βάση της ευθύνης του ιδίου του λαού.
Θέλω μιαν άλλη Ελλάδα
που θα σέβεται τους γέροντες και δεν θα τους κόβει τη σύνταξη.
Που τα παιδιά της δεν θα γεννιούνται από χέρι στον Καιάδα για να μένουν μέσα του εφ’ όρου ζωής.
Θέλω μιαν Ελλάδα
που θα παρέχει στις νεαρές Ελληνίδες, στους νεαρούς Ελληνες και τα παιδιά των μεταναστών που ζουν μαζί μας την εκπαίδευση και την αγωγή που θα δώσει στη χώρα πολίτες
κι όχι κολλίγους ή ραγιάδες.
Θέλω να επιστρέψει ο πολιτισμός της εργασίας, θέλω την Αγορά πλήθουσα ανθρώπων κι όχι μόνον εμπορευμάτων, θέλω το μικρομάγαζο να ανθεί, τους εργάτες υπερήφανους, το κράτος και οι υπηρεσίες του να λειτουργούν, θέλω να επανέλθει
ή μάλλον να δημιουργηθεί εκ νέου ο σεβασμός στις μεταξύ μας σχέσεις, να επαινούνται οι άξιοι, να επιβραβεύονται οι ρηξικέλευθοι, να υποστηρίζονται οι επιστήμονες. Γι’ αυτό
θα ψηφίσω Αριστερά. ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Αριστερούς Οικολόγους.
Θέλω κονδύλια για την έρευνα, την τεχνολογία, θέλω Ταμείο όπως της Νορβηγίας, όπου θα αποταμιεύει και θα δαπανά το έθνος υπέρ του λαού,
θέλω να ξαναβρούν οι πολίτισσες και οι πολίτες την αξιοπρέπειά τους, τον αυτοσεβασμό τους, το χαμόγελό τους, τις ουτοπίες τους - χωρίς ουτοπίες δεν προχωρούν οι κοινωνίες.
Θέλω να απελευθερωθούν οι Ελληνες απ’ τον κυνισμό των αποβρασμάτων - όχι, δεν «τα φάγαμε μαζί»! Απ’ την ιδεολογική τρομοκρατία των ντόμπερμαν, την πλύση εγκεφάλου και την προπαγάνδα.
Γι’ αυτό θα ψηφίσω Αριστερά.
Θέλω να βρούμε λύσεις εδώ και τώρα,
για την ανεργία,
για την πρωτογενή παραγωγή,
για την ενέργεια, τις τράπεζες, την παροχή υπηρεσιών,
για την άμυνα, την υγεία, το φορολογικό σύστημα, τη δημόσια διοίκηση.
Για όλα αυτά λόγο πρέπει να έχει ο ίδιος ο λαός - οι δυνάμεις του είναι αστείρευτες. Διαθέτει τους επιστήμονες, τους εργάτες, τους νέους, το σθένος, τη μνήμη, τη φαντασία.
Θέλω τον σοσιαλισμό αύριο, αλλά από σήμερα ψηφίζω Αριστερά, διότι μόνον αν μπει από σήμερα ο λαός στον αγώνα, μόνον αν ο ίδιος ελέγχει τον δρόμο και το αποτέλεσμα, δεν θα βρεθούμε πάλι αύριο μπροστά σε μια γραφειοκρατική παρέκβαση ή, ακόμα χειρότερα, σε μια τυραννίδα (στο όνομα του λαού, με τον λαό στη γωνία).
Οχι άλλη κινδυνολογία.
Ο λαός μπορεί και χωρίς αυτούς που τον εξαπάτησαν και προσπαθούν να τον εξαπατήσουν εκ νέου.
Δεν υπάρχουν μονόδρομοι.
Μας έφεραν έως εδώ αυτοί που ζητούν να συνεχίσουμε στην ίδια πορεία θανάτου, πεθαίνοντας καθ’ οδόν, όπως οι Αρμένιοι αιχμάλωτοι των Τούρκων το 1915, αλλά πολλοί άλλοι δρόμοι ανοίγονται μπροστά μας.
Δεν θα μας πάνε αμέσως στον Παράδεισο, αλλά θα μας βγάλουν απ’ τη Γεδρωσία.
Δεν είναι εύκολοι, δεν είναι δρόμοι του καναπέ, είναι δρόμοι του αγώνα. Θέλει δουλειά, δουλειά που πιάνει όμως τόπο, όχι δουλεία όπως μας προτείνουν οι Γραικύλοι.
Ώς εδώ!
Δεν ψηφίζω Μέρκελ! Ψηφίζω Ελλάδα.
Δεν διαλέγω τυράννους! Τους καταψηφίζω.
Δεν νομιμοποιώ τοκογλύφους! Θα τους δικάσω.
Διαλέγω με ποιους διαλέγομαι. Δεν διαλέγομαι με τα φερέφωνα του Δ’ Ράιχ και τα ανδρείκελα της Διαπλοκής.
Είμαι πολίτης, οπλίτης της ψήφου μου - μεγάλη ευθύνη και γι’ αυτήν λογοδοτώ στους πλησίον μου, στους συντρόφους μου, στους συμπολίτες μου, στους ίσκιους της μάνας μου και του πατέρα μου...
*Δημοσιεύθηκε στο www.enikos.gr την Πέμπτη 3 Μαΐου 2012.

Διευθυντής Εκπαίδευσης στο καιρό του Δ.Ν.Τ.!



Υποβιβασμός, κατάργηση και συγχώνευση Δημοτικών Σχολείων και Νηπιαγωγείων (2012-2013). Ολόκληρη η Υπουργική Απόφαση

PDF
xristofilopoulouΔείτε εδώ την Απόφαση της Υφυπουργού Παιδείας με τις μεταβολές για την Π.Ε.
και εδώ τις συγχωνεύσεις στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Τρίτη 1 Μαΐου 2012

Ο εκλογικός νόμος με απλά λόγια και οι συνέπειες

 Από το Blog του Αλ. Διαμαντή

O καθένας είναι ελεύθερος να ψηφίσει ό,τι θέλει, αλλά ελευθερία χωρίς γνώση δεν υπάρχει.


Προσέξτε, διαβάστε και αναλύστε πάρα πολύ καλά το παρακάτω κείμενο.
Αυτές οι εκλογές, ίσως να είναι οι σημαντικότερες εκλογές των τελευταίων 60 ετών για όλους μας.

Τα ψέματα τελείωσαν. Οι δικαιολογίες τελείωσαν. Η άγνοια σκοτώνει.
Εμείς δεν είμαστε Χρυσοχοϊδηδες για να λέμε ότι δεν διαβάσαμε, δεν ξέραμε τον εκλογικό νόμο.

Όλοι εμείς με δικαίωμα ψήφου στις 06/05/2012 υπαγόμαστε στους κάτωθι νόμους βάσει των οποίων οι ψήφοι μας θα μετατραπούν σε έδρες των κομμάτων στην Βουλή.


3434/2006


Προεδρικό Διάταγμα 26/2012  (Που κωδικοποιεί τους παραπάνω νόμους)

Τι λένε στις βασικές τους γραμμές αυτοί οι νόμοι:

Ο ισχύων εκλογικός νόμος που ρυθμίζει το εκλογικό σύστημα είναι ο νόμος 3231/2004 περί εκλογής βουλευτών.

Σύμφωνα με το ισχύον εκλογικό σύστημα, για να εισέλθει ένας συνδυασμός ή ένας μεμονωμένος υποψήφιος στη Βουλή, πρέπει να έχει συγκεντρώσει τουλάχιστον 3% των εγκύρων ψήφων πανελλαδικά
Στα έγκυρα ΔΕΝ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ τα λευκά ψηφοδέλτια.
Ο αποκλεισμός των λευκών από τις έγκυρες ψήφους έγινε με μεταγενέστερο ερμηνευτικό νόμο, τον ν. 3434/2006, παρόλο που το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο με την 12/2005 απόφασή του είχε κρίνει κατά πλειοψηφία (6 προς 5) ότι η αντίστοιχη ρύθμιση του προηγούμενου νόμου ήταν αντισυνταγματική.

Ο νόμος 3636/2008, μετά από νομοθετική πρωτοβουλία του υπουργού Εσωτερικών Π.Παυλόπουλου, τροποποίησε τον 3231/2004, παραχωρώντας στο πρώτο κόμμα 50 επιπλέον έδρες, δηλαδή 10 περισσότερες σε σχέση με το νόμο του 2004.

Άρα, οι έδρες που κατανέμονται με βάση το ποσοστό των κομμάτων (χωρίς το δώρο των 50 εδρών) είναι 250 αντί για 260, και άρα το θεωρητικό ελάχιστο ποσοστό για να πετύχει κάποιο κόμμα βέβαιη αυτοδυναμία από 42.7% (111+40 δώρο = 151 (αυτοδυναμία)/260) των εγκύρων, μετατρέπεται σε 40.4% (101+50 δώρο = 151 (αυτοδυναμία)/250).

Δεν ισχύει αυτό που λένε τα κανάλια ότι το πρώτο κόμμα ή το άθροισμα μεμονωμένων κομμάτων που έχουν μπει στην Βουλή χρειάζεται 43% ή 44% ή δεν ξέρω ποιο άλλο ποσοστό για αυτοδυναμία.
Με το δώρο Παυλόπουλου το 2008 απαιτείται ποσοστό για αυτοδυναμία μόλις 40,4% επί των εγκύρων - δηλαδή αφού βγάλουμε έξω την αποχή, έξω το λευκό, έξω το άκυρο (όλα αυτά πάνε στον κουβά).

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ

Η αυτοδυναμία επιτυγχάνεται με ποσοστό 40.4% (101/250) επί του συνόλου των εγκύρων ψηφοδελτίων των κομμάτων που δικαιούνται έδρες, δηλαδή των κομμάτων που έχουν ποσοστό μεγαλύτερο από το όριο του 3%.
Έτσι, όσο αυξάνεται το άθροισμα των ποσοστών των κομμάτων που δεν μπαίνουν στην Βουλή, δηλαδή βρίσκονται κάτω από το 3%, τόσο μειώνεται το ποσοστό που απαιτείται να λάβει το πρώτο κόμμα ώστε να αποκτήσει αυτοδυναμία.

Με βάση λοιπόν την λογική και τα αριθμητικά δεδομένα έχουμε τα εξής συμπεράσματα:

1) Το ποσοστό ενός κόμματος είναι αντιστρόφως ανάλογο με τον αριθμό των εγκύρων ψηφοδελτίων. Συνεπώς, όσο αυξάνεται η αποχή, όσο αυξάνεται ο αριθμός των άκυρων ψηφοδελτίων και όσο αυξάνεται ο αριθμός των λευκών (καθότι λογίζονται από τον ισχύοντα εκλογικό νόμο ως μη έγκυρα και καταχωρούνται με τα άκυρα), τόσο μεγαλώνει το ποσοστό κάθε κόμματος.

2) Για κάθε 1% των συνδυασμών που δεν κατάφεραν να φτάσουν το 3% και να μπουν στη Βουλή, το ποσοστό που απαιτείται για να συμπληρώσει 151 έδρες ο πρώτος σε ψήφους συνδυασμός, πέφτει κατά 0,4%! Αυτό είναι πολύ σημαντικό και προσέξτε το παρακάτω παράδειγμα.
Αν το πρώτο κόμμα πάρει 22% (Ν.Δ) και συμφωνήσει με το δεύτερο που πήρε 16,1% (ΠΑΣΟΚ) (άρα συνολικά και τα δυο μαζί 38,1%) κανονικά δεν μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργασίας - δεν έχουν αυτοδυναμία δεν έχουν το 40.4%. Θα πρέπει να έχουν και τα δυο μαζί, τουλάχιστον 151 βουλευτές.
Τελικά όμως θα τους έχουν, αν το άθροισμα των ποσοστών των συνδυασμών που δεν κατάφεραν να μπουν στη Βουλή είναι 6% (διότι 40,4% - 2,4% (0,4x6) = 38% < 38,1% που πήραν και οι δύο μαζί).
Άρα με 38,1% τα δύο πρώτα κόμματα μαζί και 6% συνολικά τα κόμματα που δεν κατάφεραν να μπουν στην Βουλή, η συγκυβέρνηση Ν.Δ - ΠΑΣΟΚ είναι γεγονός.
3) Σε κάθε εκλογικό σύστημα που δεν εφαρμόζεται αυστηρά η απλή αναλογική και υπάρχουν π.χ όρια εισόδου 3%, πριμοδοτήσεις πρώτου συνδυασμού με bonus εδρών κτλ. έχει πολλές φορές κρίσιμη σημασία η τεχνητή διόγκωση των ποσοστών συγκεκριμένων κομμάτων από την μεριά των ψηφοφόρων (με οργανωμένη, σκόπιμη ψηφοφορία), γιατί μόνο τα κόμματα ή το κόμμα που πριμοδοτείται, επωφελούνται στην πράξη.





Λόγω λοιπόν του εκλογικού νόμου -με βάση την ανάλυση που έγινε παραπάνω και μπορείτε να βρείτε αναλυτικά εδώ .

--Πάμε στην κάλπη. Ψηφίζουμε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ. (ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Ή ΑΠΟ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΑΠΕΧΟΝΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ Ή ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ)

--ΔΕΝ ΡΙΧΝΟΥΜΕ  επ' ουδενί λευκό ή άκυρο.